Gisteren (dinsdag 2 juni 2015) sloeg het nieuws in als een bom. Een aantal dagen na zijn uitverkiezing tot voorzitter van de wereldvoetbalbond FIFA gaf Sepp Blatter een ingelaste persconferentie om zijn aftreden wereldkundig te maken.
In zijn officiële verklaring gaf de Zwitser aan af te treden, omdat hij te weinig steun voelde binnen het voetbal om van zijn vijfde termijn een succes te maken. Zowel de media als social media buitelden over elkaar heen om het nieuws te brengen. Op Twitter was de hashtag #BlatterOut binnen no time trending topic. Centraal Beheer | Achmea haakte al razendsnel in. Andere merken en organisaties zullen nog volgen.
En inhaken op de actualiteit kan ook met muziek!
Ter ere van Blatters’ aftreden en het lopende FBI onderzoek naar smeergeld en omkoping binnen de FIFA heb ik daarom vandaag gekozen voor de Blatter Out Drie Na Drie, gevuld met liedjes over geld.
Pink Floyd – Money
In de klassieker van Pink Floyd komen zowel de verleidingen van geld als kritiek op spenderingsdrift aan bod.
Adventures of Stevie V – Dirty Cash (Money Talks)
Een beetje een foute plaat uit begin jaren ‘90, die natuurlijk perfect past bij het thema van omkoping, corruptie en zwendel. Vooral omdat het nummer een protest is tegen materialisme en met geld smijten.
ABBA – Money Money Money
Dit liedje herinnert ons er aan dat de fantasie van het rijk zijn - money must be funny, in the rich man’s world - onschuldig genoeg begint. De zaak tegen de FIFA laten ons (weer) zien hoe geld en macht een flinke wissel trekken, hoe sterk je als persoon ook bent. Het is een toevoeging aan een nog steeds groter groeiende berg van voorbeelden, waarin mensen flink in de penarie komen omdat de verleiding van meer, méer, méér / harder-hoger-hyper bijna niet te weerstaan is.
Ter afsluiting een inspirerende quote van The Joker uit Batman (1989). Toevallig gaat dit ook over het winnen van stemmen door met geld te smijten.
Afgelopen week (16 - 23 mei) was ik op vakantie in Oostenrijk. Heerlijk ontspannen in de bergen, mooie tochten maken met de auto, genieten van de indrukwekkende vergezichten (mijn kortste samenvatting van mijn ervaringen) en lokale cultuur snuiven. Of, eten. Er zijn heel wat lokale specialiteiten de revue gepasseerd! En dat geldt ook voor de muziek. Daarom draaide ik vandaag de Ferien Drie Nach Drei (Vakantie Drie Na Drie), met drie liedjes die ik in Oostenrijk heb opgepikt.
Probeer als radiomaker en muziekliefhebber maar eens niet bezig te zijn met het écht luisteren naar de radio. Ik heb dankzij onder andere Kronehit en ORF Hitradio Ö3 diverse liedjes leren kennen die in Oostenrijk nogal populair zijn.
Voor de Drie Na Drie heb ik een greep gedaan uit de liedjes die ik via de Osterreichische Rundfunk heb opgepikt. Twee daarvan zijn Duitstalig, jawel.
1) Andreas Bourani – Auf anderen wegen
De Duitse singer-songwriter Andreas Bourani schreef een gevoelig popliedje, waarvan het refrein makkelijk in je hoofd blijft hangen. Op zijn retour in de Oostenrijkse charts, maar in Nederland kennen we deze zanger natuurlijk niet. Het geldt mede als onderbouwing van mijn stelling dat Duits ook een mooie taal is / kan zijn.
2) Marv & Philipp Dittberner – Wolke 4
Een lekker, chill en relaxed nummer dat op een zomersoundtrack niet zou misstaan! Niet direct iets wat op de Nederlandse radio te horen zal zijn, wat een extra argument is om het tóch op Sleutelstad te draaien. Ik deelde de link naar het nummer ook op Facebook (lang leve wifi), waar de post enkele likes scoorde - en een muziekdiscussie met een oud-collega, die Wolke 4 érg tof vond en misschien zelf ook in zijn muziekkoffer gaat stoppen.
3) Madcon & Ray Dalton – Don’t Worry
Het enige Engelstalige nummer uit mijn selectie staat in Oostenrijk al in de top-10, maar is bij ons pas in opkomst. Ik verwacht dat het liedje binnen enkele weken ook in Nederland in de hitlijsten staat.
Ook gehoord
Robin Schultz & Ilsey - Headlights
Ik draaide dit liedje drie weken geleden voor het eerst op Sleutelstad, maar de nieuwste van Robin ‘Prayer in C’ Schultz staat in Oostenrijk al lang en breed in de hitlijst.
The Makemakes - I’m yours
De Oostenrijkse bijdrage aan het Songfestival in Wenen.
Klingande ft. Broken Back - Riva
Mocht deze worden opgepikt worden in ons land, is het een waardige opvolger van Sonnentanz.
Tungevaag & Raaban - Samsara 2015
De laatste tip hoorde ik niet op de radio, maar kwam ik tegen toen ik de Oostenrijkse hitlijst doorbladerde. Het duurde even voor ik er aan gewend was. De clip is zowel vreemd als grappig. Tel daar het ontzettend aanstekelijke deuntje bij op en je hebt - zoals ik stiekem heb gedaan - een recept voor een ongegeneerd ‘dansen terwijl niemand kijkt’-moment.
Op 26 februari 2015 had ik bij de Avond van Sleutelstad een bijzondere Drie Na Tien: drie nummers uit de categorie zoetsappige soundtrack singalong songs. Een oproep via Facebook zorgde voor een flinke lijst aan suggesties, waaruit ik uiteindelijk Let It Go (Idina Menzel, Frozen, 2013), When You Believe (Mariah Carey & Whitney Houston, Prince Of Egypt, 1998) en My Heart Will Go On (Celine Dion, Titanic, 1997, dialogue edit) koos.
Al die ideeën maakten het kiezen er niet makkelijker op. Een greep uit de aangeboden selectie die het nét niet heeft gehaald:
I don't wanna miss a thing - Aerosmith (Argemeddon)
I've had the time of my life - Bill Medley & Jennifer Warnes (Dirty Dancing)
Can you feel the love tonight / Circle of life - Elton John (Lion King)
I will always love you - Whitney Houston (The Bodyguard),
Kiss me – Sixpence none the richer (She’s All That),
I want to spend my lifetime loving you – Marc Anthony& Tina Arena (Zorro),
Everything I do (I do it for you) - Bryan Adams (Robin Hood)
I believe I can fly - R. Kelly (SpaceJam)
En zo kan ik nog wel even doorgaan. Twee dingen vielen me op:
1) Er komt heel veel suikerzoet materiaal uit de Disney-franchise. Niet heel erg opmerkelijk.
2) Misschien ligt het aan de generatie die reageerde, maar veel liedjes komen uit de 90s. Dat decennium heeft behoorlijk wat zoetsappige liedjes en heel wat zwaar georkestreerde power balladsvoortgebracht. Of een combinatie van die twee, als we kijken naar de wereld van de cinema.
Terug naar de studio. Ik raakte enorm geïnspireerd door de muziek. De liedjes uit de Drie Na Tien waren stuk voor stuk meezingers en stiekem ook guilty pleasures. Wat mij betreft spant My Heart Will Go On wel de kroon wat zoetsappige soundtrack singalong songs betreft. Daarom besloot ik mijn kleine feestje in de studio vast te leggen op video.
Ja, de video ziet er behoorlijk fout uit (vind ik). Maar het past perfect bij het hele thema. Bovendien was het een ideaal moment om de nieuwe videofunctie van Twitter uit te proberen. Noot: alles ging in één take. Geen edit, geen filter.
Aan het eind van de Drie Na Tien heb ik (hopelijk) alle mensen die suggesties hebben ingestuurd even bedankt voor hun bijdrage.
