#snijbiet

[veganflavours-blog]

De tuin wordt leger en leger..... Herfst in aantocht! #pompoen #courgette #tomaat #snijbonen #kappertjes #bramen #venkel #snijbiet #moestuin #organic #biologisch #veggies #fruits

[appetijtelijk]

September Blues

Een mens kan zich oud voelen. En verdrietig. Dan wil die mens schuilen - onder een dekentje, achter een boek of tussen zijn kookpotten.

—-

Zo las de mens volgende conversatie in een boek.

Nou, het is zover, hoor, zei de man aan de andere kant van de lijn zonder enige inleiding. Zoals gewoonlijk klonk er lawaai op de achtergrond.

Wat is er zover?

We zouden toch op snotolf gaan vissen?

Kan dit niet tot morgen wachten? vroeg Marion. Het was volkomen onduidelijk waar de spreker het over had, maar dat was niets nieuws.

Tot morgen? Wat nou morgen? De zon schijnt! Ik heb een pot koffie gezet. Wat wil je nog meer?

Waar moet ik dan zijn?

Bij de boot natuurlijk. Was je het vergeten?

De boot?

Marion, ik vaar over tien minuten af. Je laat me niet wachten, hè?

De man hing op.

Het boek heet Schemerspel, en zijn auteur Indridason. Het fragment beschreef op een heel droge, karige manier een herkenbaar gevoel. Een mens wordt meegetrokken, het plan is vaag, maar niet onaantrekkelijk. De bestemming is onbekend, en de uitkomst onzeker, maar dat is niets nieuws.

—-

De mens kreeg onlangs een compliment. Leuk, zie ik u denken. Jawel, maar de eer ging naar zijn rode snijbiet. Die zag er toch zo mooi uit. Dieprood van kleur aan de steeltjes; rijke schakeringen van rood, bruin en donkergroen in de grote, stevige bladeren. Het was nieuw, het was anders. Opvallend ook, en de snijbiet pronkte met zijn loof in de fietstas. 

Kon de mens het zijn snijbiet kwalijk nemen? 

—-

De mens twijfelt. Hoe het moet met die rode snijbiet. 

—-

De zon schijnt! Ik heb een pot koffie gezet. Wat wil je nog meer? 

Daadkracht is wat het de mens ontbeert.

—-

Deemoedig ritst de mens de bladeren van de snijbietsteeltjes. De steeltjes worden fijngehakt en gesmoord in een pot met een scheutje olijfolie, een handvol rozijnen, peper en zout. Even wachten, en dan wordt ook het loof, grof gesneden, toegevoegd. In een klein pannetje wordt een eetlepel olijfolie verwarmd. Hierin komt een klein handje zonnebloempitten, en tenslotte een eetlepel korianderzaad en een eetlepel komijnzaad. Een minuut, twee minuten maximum volstaan om de smaken te laten vrijkomen. De mens legt de laatste hand aan zijn gerecht: de zonnebloempitten en kruiden worden toegevoegd aan de gestoofde snijbiet.

[appetijtelijk]

The shakshuka Shake! Het is rock ‘n roll cuisine. Het doet je keuken shaken en zet je smaakpapillen in vuur en vlam. Het is voedzaam, snel te maken en ontzettend lekker. En dat allemaal in één pan. Je neemt de ingrediënten, begint met de basis, snijden, en hop in de pan. En dan het volgende, chop chop, in de pan. En zo verder. Shakshuka is van oorsprong een Tunesisch gerecht, maar populair in het hele Midden-Oosten. En nu gaat de hele wereld overstag. Er zijn vele recepten te vinden. De basis is steeds een pittige tomatensaus met eieren, en daar kan je naar eigen believen groenten, kaas en vlees aan toevoegen. Het recept dat ik gebruikte kwam van Alle dagen honger die er een Italiaanse twist aangaven. Shaken maar! http://www.alledagenhonger.be/honger/4-eitjes-in-tomatensaus