Drie kinderen is leuk. Drie kinderen is ook een hele opgave. Zeker als ze allemaal zo klein zijn. Maar drie kinderen en ziekte, das een ramp.
Isin is zelden ziek. Gelukkig maar. Maar soms komt er ineens een griepje opzetten, en deze week was dat het geval. Dan wil meneer niets. Alleen zitten en voor zich uitkijken, jengelen, kwarren en af en toe heel hard huilen. En dat is nou typisch een gevalletje extra aandacht, maar als je op dat moment in je eentje bent, moet je maar zien waar je die aandacht vandaan gaat halen. Want links zit Neas op je te wachten, die heeft een zere buik of moet per direct een fles melk, en rechts zit Nim, die al die huilende kerels om zich heen maar niets vindt, te weinig aandacht krijgt en dan ook in huilen uitbarst.
Gauw over
Isins griepje was gelukkig gauw over. En voor mij een geluk bij ongeluk: René was ook thuis. Met z'n tweetjes kun je het toch wat beter opvangen dan in je eentje. Maar dan ben je er nog niet. Want na Isin ben ik aan de beurt. En dat dan precies op een dag die ik wel in mijn eentje moet draaien. Maar nog erger dan zieke kindjes verzorgen, is zelf ziek zijn en drie kindjes verzorgen. Vriend bleef die dag dan ook thuis, wat echt heel fijn was. Ik was godzijdank ook met een dagje weer de oude. En dan lijkt het 'gewone' leven zo makkelijk!
Nima
Nima is een geval apart. Ze is doorgaans het zonnetje in ons huis. Altijd. Zelfs als je haar 's nachts wakker maakt om een poepluier te verschonen, straalt ze je tegemoet. Maar ze is ook een heel snotterig zonnetje. En dat duurt bij haar geen dag, geen twee dagen, maar rustig een week of zes. En de snottebellen gaan ook maar niet weg. Ze is er zelfs zo aan gewend dat een van haar stopwoordjes 'nottebel' is. Dat betekent toetenvegers en poetsen maar. Nu heeft Nim er sinds een dag ook nog eens een ver-schrik-ke-lijk hoestje bij en dat maakt het er allemaal niet beter op. Want ze hoest zichzelf continu wakker. Terwijl ze haar slaap zo hard nodig heeft om op te knappen. Zeker in haar geval, want van het gezonde eten moet ze het niet hebben... ('Nee!' - de meest gehoorde kreet aan tafel)
We hopen dat Neas een en ander een beetje gespaard blijft (al heeft die ook al de nodige snotneuzen te verduren gehad) en dat de hele familie vooral gezonde dagen zal kennen.
