Ανύπαρκτα έργα (σενάριο 1)
Σκηνή 26η
Εσωτερικό
Τουαλέτα μπαρ
Η Δανάη είναι μπροστά στον καθρέφτη της τουαλέτας και στηρίζεται με τα δυο της χέρια στο νιπτήρα. Είναι μεθυσμένη. Σηκώνει το κεφάλι της και κοιτάζεται για αρκετή ώρα στον καθρέφτη χωρίς να αντιδράει. Χωρίς να κουνήσει τα μάτια της ψαχουλεύει την τσάντα της. Παίρνει το κραγιόν της και το φοράει όπως ακριβώς στην σκηνή 25η. Το κραγιόν της ξεφεύγει λίγο και λερώνει το πρόσωπό της. Γελάει με ηλίθιο τρόπο σαν να ειρωνεύεται τον εαυτό της. Ξαναπιάνει το κραγιόν της με απόλυτη σοβαρότητα και βάφει γύρω γύρω από τα χείλη της δημιουργώντας το χαμόγελο του κλόουν. Ξεσπάει σε σπαστικό γέλιο κοιτάζοντας τον εαυτό της. Το σπαστικό γέλιο πληγώνει ξαφνικά την έκφρασή της και βγάζει μια δυνατή και υστερική κραυγή ενώ αφήνει να της πέσει το κραγιόν ανοιχτό στο πάτωμα και σπάει.
Σημείωμα: Η Δανάη δεν θα έχει τη δυνατότητα ποτέ να διαβάσει τη ζωή της σε σενάριο ή σε βιβλίο. Την 26η σκηνή δεν θα τη δει ποτέ κανείς να συμβαίνει. Γιατί τότε όλα θα ήταν πιο εύκολα. Όταν σήκωνες τα μάτια στον καθρέφτη θα το έβλεπες και συ καθαρά. Θα καταλάβαινες πότε παίζεις τον παλιάτσο στην ίδια σου τη ζωή. Πότε δεν μπορείς να διαχειριστείς καταστάσεις και πότε έχει έχεις βγει από τον ίδιο σου τον εαυτό. Ένα κραγιόν που σπάει όμως στη ζωή ή στις ταινίες θα είναι πάντα συμβολικό. Δώσ’ του σημασία.
© elis.snwcs