İnsanı kendi yanlışlarında çırpınmak mı yorar? Yoksa başkasının günahlarında boğulmak mı? Başkalarının yanlışlarında boğulurken çırpınmak ama kurtulamamak. Nefes almaya çalışmak ama aldığın her nefeste daha da boğulmak. Kendi yanlışlarına doğru yol almaya çalışmak ama almaya çalıştığın yolda bile başkasının günahlarında daha da boğulmaya başlamak. Nefessiz kalmak. Halinin kalmaması.. ve artık o nefesinin tükendiğini her şeyin bittiğini, son bulduğunu hissetmek. Evet her şey bitti ve kendi hayatında(!) başkasının yanlışlarıyla bitti. Bir ömrün kendi ömrünün uzaklarında son buluşu...









