saturnsblog

🪐 umut bitti gezegeni yakın, Satürn’e gidiyoruz!

[heartofsaturnn]

Birini anlatmak istiyorum. Ama nereden başlamam gerektiğini bilmiyorum. Daha doğrusu başlayabileceğim ve bitirebileceğim tek bir nokta var. Belki de o yüzden zorlanıyorum şu an. Birini gördüm. Farklıydı, yani diğerlerine göre. Tarif et desen edemem. Çünkü farklıydı. Gözleri farklıydı. Daha önce hiç görmediğim kadar içten bakıyordu. Anlık bir bakışmaydı bir an oldu ve bitti. Ama o iki üç saniye sanki dakikalar saatler sürdü. Benim gözlerim onunkinden ayrılmayı kabul etmedi. Peki benim gözlerim ayrılmazken o gözlerden onunkiler ayrıldı mı sanıyorsun? Hayır ayrılmadı bir an bile gözlerini kaçırmadan baktı. Sanki o saniye bir şey oldu, bir şeyler hissettim. Farklıydı, gözlerinin rengi. Her daim yeşil ela gözleri seven gözlerim bu sefer çakır gözlere nasıl öyle bakabildi. İnan bilmiyorum. Peki bu anlık bir şey miydi sence? Yani o an oldu gözler birbirini gördü kalpler birbirini tanıdı ama yoluna devam mı etti sence sadece? Yoksa yeniden olan buluşmayı mı bekliyorlar? Bilmiyorum, bilemeyeceğim. Tekrar kavuşana kadar gözlerim, tekrar hatırlayana kadar kalbim bilemeyeceğim.

~uzumtanesiningunlugu

[heartofsaturnn]

“Ben şimdi sana gelemiyorsam, sebebi sensin.”

[heartofsaturnn]

“Ağla, kalp kendi yarasını sarmayı bilmez. Ağla ki kapansın yaran. Gözyaşı en büyük merhemdir.”

[heartofsaturnn]

Sen beni aşka değil aşkına aşık olmayı öğrettin. Sen beni aşka değil, aşkına aşık ettin.

[heartofsaturnn]

Aşka aşık olunmaz. Sen öğrettin sevgilim. Pardon, yanlış söyledim, öğretmedin. Yaşattın. Sen bana aşkı yaşattın. Aşkını yaşattın. Tüm benliğinle, varlığınla. Ben aşkı seninle yaşadım. Seninle hissettim. Biliyor musun ilk defa oldu? Bu duyguları daha önce hiç hissetmedim. Hissetsem unutmazdım. Aşk unutulur mu, sevgilim? Unutulmaz. Aşk unutulmaz. Zihin unutsa kalp unutmaz. Mesela ben bu günleri unuturum mu sanıyorsun? Asla. Peki, ya sen.. Unutur musun bizi? Unutur musun aşkımızı? Hayır hayır. Unutamazsın biliyorum. Ben ilk defa bir şeyi bu kadar hissettim kalbimde. Sen bana çok şey yaşattın, çok şey hissettirdin. En çokta öğrettin sevgilim. Sen beni aşka değil aşkına aşık olmayı öğrettin. Sen aşka değil aşkına aşık ettin. Peki ya, şimdi? Neredesin? Neden gittin? Bana bunu neden yaptın? Ben nefes alamıyorum. Ellerim kollarım bağlandı sanki. Başımda kasırgalar kopuyor. Karşı koymaya çalışıyorum. Ama olmuyor. Hani demiştin ya biz başka dünyaların insanlarıyız diye. Başka dünyaların insanları olsak ne olur ki? Aynı kalbin içinde yaşadık biz yıllarca. O kalp attı. Bizim için attı. Tek beden olduk. Nefesin kesildi, nefesin oldum. Ayağım takıldı, tuttun. İzin vermedin düşmeme. Yolumuz şaştığında bile biz birbirimizi bulduk. Yoldaş olduk. Hem yolumuzun hem kalbimizin yoldaşı. Peki ya şimdi ne oldu? Başka dünyalar diyorsun. Başka dünyaların insanları olsak ne olur ki? Tek kalbin insanı olduktan sonra.

Hep sen, bir tek sen. Kalbim, sevgilim.

[heartofsaturnn]

“Bir şeyin kalbini kırması için illa yanlış olması gerekmez ki.”

[bensarikaranfil]

[hayattannoksan]

[heartofsaturnn]

Özledim. En çokta kendimi özledim. Oysa ne de güzel gülerdim..:)

[heartofsaturnn]

uzun zaman olmuş buraya gelmeyeli. yine yok olmuş gibi hissettiğim bir anda bildirimi düştü ekranıma. o kadar uzun zaman olmuştu ki bildirimi dahi düşmeyeli. dürüst olmama gerekiyorsa.. özlemişim. yazmayı. açıklamayı. bir blogumun olmasını ve burayı doldurmayı. hepsini özlemişim. ve belkide bir zamanlar bir şeyler atarken isteyerek olmasa da hayatına dokunduğum insanlar vardı belkide ve onlarla, onların ruhlarıyla, kalpleriyle bile aylardır görüşmüyoruz. onlarıda özledim. sahiden aylardır ben neredeyim. ben gittim ama umarım siz gitmemişsinizdir. size diyorum görüşmedik uzun zamandır diye ama ben sanırım uzun zamandır kendimle de görüşmüyorum. sahiden sen yani ben, neredeydim aylardır? ne yaptım? neredeydim, nerelerdeydim? kimleydim, kimlerleydim? neredeydim kimleydim ne yapıyordum bilmiyorum ama artık buradayım. ve gitmek istemiyorum. tekrardan merhaba. ama bu sefer hiç bir mesajı hiç bir duyguyu silmeden tüm ruhumla yeniden merhaba:)

ve tam şu anda çalan şarkının da sonuna geldim.. belki sizde bir şeyin sonuna geldiniz ama başka bir şeyin başlangıcındasınız bunu unutmayın.

ben kimim bilmiyorum

nerdeyim ben de bilmiyorum

evimden uzaktayım

telefonu açsana bi

son kez duy sesimi

sonrası mühim değil

kalbimde yaralar

gözümün içinde sirenler

~boramess

[heartofsaturnn]

Ölümle yaşam arasındaki sınır sadece bir kalp atımıdır.

[heartofsaturnn]

her şeyin bitmesini dilediğim o an her şey yeniden başlayacağını bilemezdim..

[heartofsaturnn]

özledim.. 2024 mü özledim yoksa yaşanmamışlıkları mı bilmiyorum. ama bildiğim tek bildiğim şey..çok özledim.

[heartofsaturnn]

Bir prense gerek yok dedi. Şaşırdım, ne olduğu anlamadım. Tekrar yineledi, bir prense gerek yok.

Ama ben prensesim ayakkabımın tekini düşürdüm, onun bana getirmesi gerekiyor, dedim. Yerimden kalkmıyor ve sadece bekliyordum.

.. bu sözlerin ardından prensese sadece baktı ve konuşmasına devam etti.

Prenses olabilmen için ayakkabının tekinin bulunmasına gerek yok, diğerini de at bir kenara ve koşmaya başla kendi yolunda. Prenses olabilmen için bir prense gerek yok.

O an anladım ben prensestim ve bunun için ne bir kurbağaya ne uyanmak için bir prense gerek yoktu. Ben kendi gezegenimdeydim ve gezegenimin prensesiydim.

[heartofsaturnn]

"Bir gün, bir yerde, bir köşede bir resim gördüğümde, yaşlanıp sadece kendi acılarımı hatırladığımda, yaşadığım tüm yıllar boyunca yaşadığım her acının bir neden olduğunu anlayacağım. O resme baktığımda, ne kadar acı çekmiş olursam olayım, her şeyin yerli yerinde olduğunu, hayatın her şeyin bir bedeli olduğunu göreceğim."

Orhan Pamuk - "Benim Adım Kırmızı"

[heartofsaturnn]

ve sonsuzluğun sahibi olan prenses sonlunun sonuyla sonununa sonsuzlanır.

[heartofsaturnn]

Bir masal kahramanı gibi yaşıyorsundur hayatı. Hayat senin için masallardan, hayallerden, rüyalardan ibarettir. Ama bu dünya sıkıcıdır, yorucudur. Bir masal kahramanının neşesiyle bir dünyalının neşesizliğinin nasıl bir olmasını bekleyebiliriz ki. Peki bu masal kahramanı bu dünya da ne yapacak? Prensi masallarında kaldı. Bu evrene milyonlarca yıl da bir gelen masalın prensesi milyarlarca yıl önce gelen başka bir masalın prensiyle yollarını nasıl kesiştirebilecek? Sanırım bundan sonra bütün evren bu milyonlar ve milyarların karşılaşması için çabalayacaktı. Ne diyelim? Evren, bol şans!

[heartofsaturnn]

Masallardan çıkıp gelmiş bir masal karakteri nasıl olurda kendine bu dünyada birini bulabilirki? Bir ölümsüz bir ölümlüyü sever diye başlayan hikayeleri anımsattı sanki. Peki bir masalın prensesiyle bir dünyalı kahraman olabilir mi?..

Hikayenin anımsattığı gibi ölümlü prens ve ölümsüz prenses çok mutlulardır, adeta bir rüyada gibilerdir, hayalleri birbir gerçekleşiyor her şey çok güzel gidiyordur. Ama sadece bir süre sürecek olan mutluluklarından habersiz geçiyordur günleri.. ve zaman su gibi akıp geçer. Gün gelir ölümlü prens son nefesini verir. Peki hikayenin sonu da ne olur? Ölümsüz prenses sonsuza kadar onun yasıyla yaşamaya çalışır. Her nefes alışından verişine geçen sürede aklına gelenler onu çıldırtmaya yeter. Önceden rüyalarında düşledikleri her şeyi yaşarken bir gün gelir uykusundan birbirlerine kavuşamayacak olmanın çığlıklarıyla uyanır.. ve günler böylece gelip geçer sonsuz ömre sahip olan prenses sonsuz ömrünü bu yasla sonlandırır o günden sonra. Artık yaşıyordur ama sadece bedenen. Hani derler ya sevdiğin biri ölünce kalbinde kırk mum yanar, her gün biri söner. Kırkıncı gün hepsi söner, biri bekler. O tek mum ebediyen yanar, acını o tek mum tutar.. ve ebediyen o mum sönmez. Peki tekrar soruyorum. Bir masalın prensesiyle bir dünyalıdan olur mu? Olsa sonu nasıl olur? Daha doğrusu bir sonları olabilir mi?