#sorarken

[olurken]

İsmet Özel'in “Waldo Sen Neden Burada Değilsin” kitabını okurken muhasebe bana yine göz kırptı: Sanata karşı muhasebe! Muhasebe sanata karşı! Karşı muhasebe sanata!

Özel, “Herkes kendi masalını yıkmalıdır.” diyor: “Masal yıkılmalı ve gerçek egemen olmalıdır.” Ben de kendime soruyorum: Benim masalım ne?

"Hamle edemeyen Hamlet"e bakıyorum. Benim beynimi çok sulandırdın sen, diyorum.

[olurken]

Kedi her ciğere uzanabilir mi? Kedi her ciğere uzanmalı mı?

[olurken]

Evet, sonunda okuma programımda takıldığım yere geldim. Hem Dünya Savaşı psikolojisi, hem de kendi iş yoğunluklarım bu fotoğrafla özetlenen tıkanmışlığı getirdi. Okuyamadığım, yazamadığım, baharı da karşılayamadığımı düşündüğüm bir Nisan ayı ve bir Mayıs yarısı geride kaldı.

Mir’ac Gecesi sonrası hali olsa gerek bir uyanış ve arınma içindeyim. Bu sabah düşüncelerim ve duygularım daha berrak. Sözlerim de daha yerinde olmaya gayretli.

Bir ara yazdığım bir söz kulağımda çınlıyor: “Doğru olmanın bile zor olduğu bir zamanda dosdoğru olmak niyetimiz.” Ve işte dosdoğru olmanın nasıl bir hal gerektirdiğini başka bir yönüyle farkediyorum. 

Sözler önemli. Manipüle aracı olduğu gibi, manipüle edene karşı bir silah da sözler. Hakikati söyleyebilenlerden olmak meşakkatli ve tercih edilmeyen bir durum. “Doğru söyleyeni dokuz köyden kovdukları” için olsa gerek. 

“Kopyala-yapıştır” hallerimizin tavan yaptığı seçim dönemlerinde, en azından “seçim” kelimesini anlayabilmek önemli bir adım olacaktır sanırım.

Hakikaten neyi seçiyoruz?

[olurken]

Soru sormaya talibim.

Soru sormak üzerine düşünürken Dücane Cündioğlu’nun şu sözüne rastladım:

Cevap vermekle değil, sormakla yükümlüyüz: Niçin? [x]

En çarpıcı cümlelerin soru cümleleri olduğunu farkettim. İnsanların da sorulardan sürekli kaçtığını… Soranlardan da kaçtığını… O yüzden soru sormaya talibim dedim. Cevaplarını bildiğimi sansam bile soru soracağım.

Nankör ve müstağni insanın bilmedikleri yanında bildikleri de vardır. O neyi, nerede ve nasıl yapacağını bilir. Ama yaptıklarının sebebini sordurtmaz. Niçin sorusunu soranlara düşmanlık gösterir. Çünkü yaptıklarının kendisine verilenleri kötüye kullanmak suretiyle yapıldığının ayan beyan oluşuna katlanamaz.

(İsmet Özel, “Ve’l-Asr”)