İnsan bazen ihtiyaç duyuyor sevildiğini hissetmeye kimse sana inanmazken bile birinin sana inanmasını istiyorsun mesela her seferinde çok yorgun ve kırgın hissediyorum belki kurduğum cümlelerin bile bir anlamı yok çünkü kimse yardım edemeyecek hiçbir zaman ben hayata herkesten çok geride başlamışım gibi hissediyorum biliyorum tek ben değilim benden daha kötüleride var ama bunlar bana fazla geliyor artık ben dayanamıyorum gitmek istiyorum omuzlarımda yüklerden tek tek kurtulmak istiyorum bağıra bağıra ağlamak istiyorum ama ne sesim çıkıyor ne de yüklerden kurtulabiliyorum...










