#speak.easy

[speakinkabout]

"Τι παράταιρο σαλόνι, με τη θλίψη, την έμπνευση και την επιθυμία να μιλούν και την αλλαγή με την μελαγχολία να γελούν. Τα συναισθήματα υπάρχουν στο σαλόνι μου και πίνουν από το [κρασί] μου και τρώνε το [ψωμί] μου." [ποιος είναι; - της Δήμητρας Βαρβούτη] Της Δήμητρας Βαρβούτη μια συζήτηση με την [σοφία], αργά τη νύχτα Καλώς όρισες Θλίψη. Καλώς ήρθες γλυκιά Έμπνευση.

[speakinkabout]

Καλή Καρδιά

“Δεν έχουμε 2019, είμαστε ακόμα στο 1506” [Καλή Καρδιά – του Κωνσταντίνου Δομηνίκ]

Του Κωνσταντίνου Δομηνίκ

Εντάξει, ναι, η Πρωτοχρονιά. Ωστόσο, νομίζω πως θα ήταν καλή ιδέα να γιορτάζαμε την πρωτοχρονιά  την ημέρα των γενεθλίων μας. Δηλαδή, με τον ίδιο τρόπο που γιορτάζουμε συναινετικά την αλλαγή του ημερολογιακού χρόνου, με τον ίδιο τρόπο να γιορτάζουμε  και την αλλαγή της ηλικίας μας. Του δικού μας, προσωπικού χρόνου. (more…)

View On WordPress

[speakinkabout]

''Δεν μπορώ να καταλάβω αν οι λέξεις είναι τετριμμένες και υπερεκτιμημένες ή αν αποτελούν την ίδια τη βάση των συναισθημάτων μας.'' [Για κάθε λέξη - της Αθηνάς Κωνσταντίνου] Της Αθηνάς Κωνσταντίνου Το σπίτι μου αποτελεί το χώρο έμπνευσής μου.

[speakinkabout]

"Παρ’ όλα αυτά τη νύχτα οι συνοικίες παίρνουν το χρώμα της τηλεόρασης και του υπολογιστή." [παραδοχή των συνθηκών - της Θεοδώρας Απότα] της Θεοδώρας Απότα Έχω μια τσιμεντένια πλάκα στο στέρνο. Εφεύρω διαρκώς νέους τρόπους στη προσπάθεια να τη σπρώξω και να πέσει κάτω.

[speakinkabout]

"Δεν καταλαβαίνεις γιατί ο κόσμος συνδέει τη λύπη με τη νύχτα (...) Αν κλείσεις καλά τα παντζούρια, η «νύχτα» κατακλύζει το χώρο ό,τι ώρα και να είναι." [«Ηρωική πράξη» - της Θεοδώρας Απότα] της Θεοδώρας Απότα

[speakinkabout]

"...είμαστε εκτός της κόκκινης ζώνης όπου συμβαίνουν όλα αυτά που επικροτούμε ή επικρίνουμε. Και μετά προσλαμβάνουμε για τον εαυτό μας άλλους «συμβουλάτορες»..." [Επισκέψεις και συμβουλές - της Θεοδώρας Απότα] της Θεοδώρας Απότα Μια φορά, κάποιοι τρεις αποφάσισαν να μου μιλήσουν για τη ζωή μου. Έφεραν μαζί τους αρκετή χαρτούρα.

[speakinkabout]

"Για να μπορέσω να οδηγηθώ εκεί που θέλω μόνη μου, αλλά να με έχεις οδηγήσει εσύ." [Μπακ* - Της Νικολέτας Οικονομίδου] Της Νικολέτας Οικονομίδου Σκέφτομαι μέρες τώρα το πότε σταματάς να δημιουργείς στιγμές, ή τέλος πάντων αν σταματάς ποτέ.

[speakinkabout]

Κόνφιντενς

"Κλαις στο πάτωμα κι ο κόσμος αστειεύεται συνεχώς για το κλάμα σε εμβρυϊκή στάση στο μπάνιο. Κι εσύ γελάς και λες τα ίδια. Απελπισία." [Κόνφιντενς - της Θεοδώρας Απότα]

της Θεοδώρας Απότα (more…)

View On WordPress