#statüko

[kacikprens]

Statükodan vazgeçmek ve değişimlere yelken açmak neden zor? İçerik danışmanımız Gül hocayla 64. podcast bölümümüzde masaya yatırmıştık. Yeni @sarkac_org yazısında da organ bağışlama kararından eş seçimlerimize statükoya bağlılığımızın sonuçlarını ayrıntılı ele alıyor. Okumak için profilimizdeki linke tıklayın! #statüko #değişim #psikoloji #sosyalpsikoloji #türkçepodcast https://www.instagram.com/p/CIBg5ArDOW3/?igshid=1wr3d5bkg0q4k

[jurnalcihaber]

Jurnalci.com - jurnalci

https://jurnalci.com/davutoglunun-siz-de-muhafazakar-bir-genclik-yetistirme-gayretinde-misiniz-sorusuna-yanitihayir-127169.html

Davutoğlu'nun "Siz de muhafazakar bir gençlik yetiştirme gayretinde misiniz?" sorusuna yanıtı:Hayır

Onedio’nun Youtube kanalında soruları yanıtlayan Gelecek Partisi lideri Davutoğlu, AKP döneminde neden sessiz kaldığına ilişkin soruya, “Sadece ülkemin geleceğini düşünerek sessiz kaldım” cevabını verdi. “Siz de muhafazakar bir gençlik yetiştirme gayretinde misiniz?” sorusunu da yanıtlayan Davutoğlu, “Hayır, ilkeli ve duruş sahibi bir gençlik yetiştirmeyi tercih ederim. Hedefim de odur” dedi.

Gelecek Partisi Genel Başkanı Ahmet Davutoğlu, Onedio’nun Youtube kanalında sosyal medyadan gelen soruları cevapladı.

“Başkan olursanız KYK borcunu siler misiniz?” sorusuna Davutoğlu, “Ben öğrencilerin bir tek halkına ve toplumuna karşı borçlu olmalarını, borçlu hissetmelerini kendilerinden isterim. Başka borçlarının hepsi silinmelidir diye düşünüyorum” yanıtını verdi.

“AKP’nin ilk dönemlerindeki liberal, özgürlükçü ve demokratik söylemler bu kadar hızlı değişirken neden karşı koymadınız?” sorusuna, “Aslında karşı koydum ama size pek göstermediler” yanıtını veren Davutoğlu, “Sessiz kaldığınız anlardan pişman mısınız?” sorusuna ise, “Geçmişte sessiz kaldığım anlarda dahi sadece ülkemin geleceğini düşünerek sessiz kaldım” cevabını verdi.

Davutoğlu’na sorulan sorular ve yanıtları şu şekilde:

Devrimci misiniz?

* Hayat dinamiktir. Devrimciyim diyebilirim. Kesinlikle statükocu değilim. Tabi Mao’cu olmamak şartıyla.

Siz de muhafazakar bir gençlik yetiştirme gayretinde misiniz?

* Hayır, ilkeli ve duruş sahibi bir gençlik yetiştirmeyi tercih ederim. Hedefim de odur.

Keşke siyasete girse dediğiniz bir ünlü var mı?

* Barış Manço yaşasaydı da girseydi. Bu zevk kuşağına siyaseti nasıl anlatırdı merak ediyorum doğrusu.

* Ya da Mehmet Ali Birand. O güzel röportajlarını yapan Mehmet Ali Birand, bir siyasetçi olarak kendisi kadar çetin bir gazeteciye nasıl cevap verirdi onu da hep merak etmişimdir.

Geçmişe dönüp siyasi kariyerinizin ilk gününe gitseniz ve o günkü Ahmet Davutoğlu’na bir tavsiye verseniz, bu ne olurdu?

* Kendine güven ama sana gülen herkese güvenme.

Popülist olmayan bir siyasi liderin başarılı olacağına gerçekten inanıyor musunuz?

* Siyasi lider halkına yalakalık yapan değil, halkına dürüst davranandır. Kısa dönemde popülistler başarılı olur ama uzun dönemde siyasi lider olamazlar.

Jurnalci.com

[mahrutibakis]

Sputnik – SP Eksen – Ceyda Karan & Mehmet Yuva – 8 Mart 2019

[bhedana]

[kacikprens]

Kimseyi beğenmeyip bekar kalan kardeşimiz, senin için en son bölüme konuk da aldık. Hala dinlemediysen yeni biriyle tanışmadan profilimizdeki linke bir tıkla istersen.

[nedemekcomtr]

Statüko Ne Demek? Ne Demek?

Statüko Ne Demek? http://nedemek.com.tr/statuko-ne-demek/

Statüko Ne Demek?

Statüko, sözlük anlamına baktığımızda, yürürlüğe konulmuş, devam eden anlaşmalara göre olması gereken durumdur. Mesela, var olan toplumsal düzenin ...

#RecepTayyipErdoğan, #Siyasi, #Statüko

Bora Arat

[ardor-mohr]

Sorun

“İnsanlık ancak çözebileceği sorunları önüne koyar,” diyor Marx, “Çünkü yakından bakıldığında, daima şunu görürüz ki, sorunun kendisi, ancak onun çözümünün maddi koşulları halihazırda var olduğu ya da en azından oluşmaya başladığı zaman ortaya çıkar.”

Dolayısıyla, sorun zaten (halihazırda) çözümü olan şeydir. Eğer onun bir çözümü olmasaydı, onu bir sorun olarak göremezdim, o benim görüş ufkuma bir sorun olarak girmezdi, bana bir sorun olarak görünmezdi.

Sözgelimi, yeni aldığımız bir ayakkabı ayağımızı sıkıyor, ayağımız onun içindeyken rahat etmiyoruz. Bu rahatsızlığı, bizde onunla ilgili bir “rahatlık” kavramı veya en azından sezgisi olmadan duyamayız. İçten içe biliriz ki biraz daha geniş ya da daha esnek başka bir ayakkabı giyseydik böyle rahatsız olmayacaktık. İşte tam da o daha geniş veya daha esnek ayakkabının imgesi (hayali, özlemi), yani çözüm, bizde kendisini o rahatsızlık, yani sorun olarak duyuruyor.

Başka bir dünyanın mümkün olduğunu bilmesek ya da en azından bunu sezmesek, bu dünyayı, hayatın bu şeklini sorun eder miydik? Etmezdik, çünkü onu bir sorun olarak görmezdik, yani isteseydik de edemezdik. O yüzden bütün iktidarlar, bütün statükolar mutlakçıdır, o olanın başka türlü de olabileceğini telkin eden her şeyi tehlikeli bulur. Bu korkularında haklıdırlar, çünkü tam da o mümkün kavramı onların varlığına kastetmektedir.

[ardor-mohr]

Birey denilen psikolojik varlık

Herkes kendi aklından memnundur. Bu konuda kendi payına düşene razı olmayan pek nadirdir. Hobbes, bu durumdan aklın herkese eşit bir şekilde dağıtılmış olduğu sonucunu çıkarır. Öyle ki, der Hobbes, herkesin payına düşene razı olduğu bir bölüşümden daha adil ne olabilir?

Tam da bir İngiliz'den beklenecek bir çıkarımdır bu. Öncelikle, temele psikolojiyi (memnuniyet) koyar. Bu, o düşüncenin esasında bireyci (individualist) olduğunu gösterir (Aynı şey bir felsefi sistem için de geçerlidir; temeline psikolojiyi koyan bir sistem özünde bireyci bir sistemdir). Başka bir deyişle, Hobbes'un düşüncesi liberal bir düşüncedir ve onu bağladığı eşitlik anlayışı da, kendi çağına uygun olarak, burjuva liberal eşitliktir.

Burada birey kavramı, içi boş, tek boyutlu, soyut bir biçimde ele alınır. Tıpkı sayılar gibi. Her sayı bir diğerinden farklıdır, fakat sayı olmak bakımından aynıdır, eşittir. Her insan teki bir diğerinden farklıdır, fakat yurttaş olmak bakımından yasa karşısında aynıdır ve eşittir. Her oy aynı değerdedir. Bu aritmetik (sayısal) bir eşitliktir.* Burada çoğunluğun sözü geçer.

Hobbes da bireyi bu bakımdan önemser; birey, diğerleriyle beraber, Leviathan'ın (Devlet'in) gövdesini meydana getiren, bedenini oluşturan atomlardan biri olmak bakımından değerlidir. Yoksa, sivil durumda tek başına olmanın pek bir anlamı veya önemi (gücü) yoktur. Toplumda tek başına olan insan, sivil durumdan ziyade, orman kanunlarının geçerli olduğu, yani sadece gücün konuştuğu, "doğa durumunda" yaşıyor gibidir. Dolayısıyla, Hobbes'un bireyciliği, aslında, bireyi mekanik (araçsal) olarak ele alır, yani, tam anlamıyla burjuvaca.

Şimdi, psikoloji hem bir disiplin (ruh bilimi) hem de kişinin hissiyatı (ruh hali) olarak manipülasyona ve tartışmaya son derece açık, göreli bir "alan"dır. Psikoloji disiplini içerisinde birbirini tümüyle reddeden teoriler aynı anda varolabilir ve vardır. Dolayısıyla, orada söylenenler, en nihayet, birer teori olabilir. Ancak, onun ötesine geçemez (Bunu söylerken, bilimsel bilginin ortaya konulma sıradüzenine atıfta bulunuyorum; hani, ilkin bir önkabul veya varsayım olarak ortaya konan, sonra bir hipotez haline gelen, daha sonra bir teori biçimini alan ve nihayet  bilimsel bir yasa konumuna yükselen şu bilimsel bilginin).

Yine, kişinin psikolojisi de genel bir kural, sabit bir kaide olamayacak kadar yüzer gezer ve son derece "kişisel"dir. Psikolojiye başvuran bir açıklama, halihazırda olana, mevcut gerçekliğe (status quo) atıfta bulunmadan kendisini haklılaştıramaz. Mesela, “İnsan kaygıdır,” der. Neden diye sorsak, “Çünkü dünya böyledir,” der, “Böyle bir dünyada insanın kaygılanması kadar doğal bir şey yoktur.” Psikoloji statükoyu bir sabit olarak almadan konuşamaz. Yani, psikoloji statükocu bir disiplindir.

Psikolojinin manipülasyona son derece açık olmasıyla ilgili çok bir şey söylemeye gerek yok sanırım. Hemen her çağda, hakim konumda olan kültür kurumları (büyü, âdetler, gelenekler, yollar [tarikatlar], cemaatler, din, medya, aile ve şu çoğunluk dedikleri) kişinin, toplulukların ve giderek yığınların psikolojisini yönlendirmiş, yedeklemiş ve hatta çoğu zaman üretmiştir, üretir. Hele ki bugün bir bütün olarak dünyanın psikolojisini (yani, ne hissedip ne hissetmeyeceğini, neye üzülüp neye güleceğini, neyi sevip neden nefret edeceğini) belirleyecek güçte kanaat üretme mekanizmaları var (mesela, medya). Ve bu makinalar halihazırda çalışıyor.

Gelgelelim, Hobbes'un bireyciliği bunların hiçbirini hesaba koymaz (Oysa, Hobbes'a göre, aklın en başta gelen işlevidir hesap yapmak; hatta, ona göre, akıl bir hesap makinesinden daha fazla ve başka bir şey değildir). Bu bakımdan onun bireyciliği, çağdaşı olan diğer İngilizlerinki gibi (Locke, Hume, Berkeley) soyuttur, içerimsizdir. Psikolojizmi ise, yine aynı nedenlerden ötürü, statükocudur, verili durumu bir kural olarak alır. Onun "doğa durumu"ndan kastettiği şey, aslında, içinde yaşadığı toplumun, Birleşik Krallık'ın o dönemde yüz yüze olduğu iç savaş durumudur. Yine, onun bireyi düşünceleri, hayalleri, korkuları, heyecanları, kaprisleri, ilgileri bakımından son derece Avrupalı, "beyaz" ve burjuvadır. Eğer Hegel'in dediği doğruysa; felsefe, "çağını kavramlaştırma faaliyeti" ise Hobbes'un yaptığı şey, dört başı mamur bir felsefedir.

*Ancak, bir de sayıları değil, fakat biçimleri (farklılıkları) temele alan "geometrik eşitlik" diye bir şey vardır. Bir üçgen, bir dörtgenden farklıdır (ve vice versa). Öyleyse, ona bir üçgene yaklaşır gibi yaklaşmalıyız; yoksa, bir dörtgene veya bir çembere yaklaşır gibi değil. Çünkü her birimin yeteneği ve ihtiyacı farklıdır. Dolayısıyla, bunları gözeten bir paylaşım adil ve eşit bir paylaşımdır. "Herkesten yeteneğine göre, herkese ihtiyacına göre."