#storyahe

[porknbenzo]

01302017 Shoutout kay kuyang gago sa bus!

So papunta ako ng school today. Nung sumakay ako ng bus, kokonti na lang avail na seats so nakaupo ako sa may aisle (oha parang eroplano lang hahaha jk) so yun nga nasa side ako sa may daanan ng mga tao. Tas napuno na yun bus dami sumakay eh. Tas sa kabilang kanto marami din sumakay. So pinamove ng driver sa huli yung nga nakatayo para makasakay yung iba. So eto na. Si kuya napatapat sakin. Sakin nakaharap. Mejo luwag na sa unahan kasi nga nasa likod na yung iba. So nasa tabi ko nga yung lalaki. Naramdaman ko kinikiskis nya yung etits nya sa braso ko. Tangina. Kadiri. Minove ko yung braso ko pauna para di nya kiskisan. Libog na libog ata ang gago aba nagmove din kung nasan yung braso ko. Tangina kinuskos pa ulit ng pasimple. ANAK NG... kadiri. Nangingilabot ako habang tina type ko to. Luwag sa likod nya eh di man lang nag move ng konti. Talagang sinasadyang ikiskis sakin yung etits nya. Gusto ko sana sikuhin yung etits nya buti na lang marami ulit sumakay sa sunod na bus stop. Marami din naman bumaba sa likod so lumuwag yung bus. Kaya napamove silang mga nasa unahan ulit para makasakay yung iba. Pasalamat ka kuya at lumuwag yung bus.

[porknbenzo]

Friends forever! Hanggang sa kabilang buhay.

Ok kagigising ko lang ngayon. I type ko na tong panaginip ko habang naaalala ko pa. Napaka epic nito. Hahaha. Pagpasensyahan na kung masyadong mahaba ito sa mga babasa. Hehe. So naging teacher namin sa Math si President Duterte. Tapos may pinapasagutan sya saming napakahihirap na problems nung mga friends ko nung high school ako. Tas kelangan namin masagutan in 3 minutes yung 8 problems. Pag di namin nasagutan ipapa patay nya kami. Hahaha. Pero torture yung pagpatay. May hahabol samin na mga may hawak ng matatalim na bagay tapos sasaksakin kami hanggang sa mapatay nila kami. Tapos yung katawan namin ilalagay sa box tapos ihuhulog sa mga bangin from an airplane. So yun nga hinahabol na kami sa classroom ng mga pumapatay kasi di namin natapos ang problems. Nanunuod lang yung mga classmate namin na nakatapos sa problem at umiiyak. Wala naman sila magagawa. Andun lang si Duterte sa classroom nakaupo sa teacher’s desk nanunuod habang hinahabol kami. Tumatawa pa sya. Hahahaha. Tas di kalaunan napansin ko na kaluluwa na lang kami nung iba kong kaklase. Ang sarap sa feeling. Maluwag ang pakiramdam. Wala ka ng problema ganon. Sa yun nakita namin mga sarili namin na nilalagay sa box and nung hinuhulog na sa mga bangin ( oo sumama kami sa eroplano hahaha). Then we decided na “maglaro”. Bumalik kami sa school and nung pumasok kami sa classroom naramdaman nung mga classmates namin na buhay pa na biglang lumamig sa room. Eh ano aasahan mo marami kaming kaluluwa na nagpaparamdam. Hahaha. Yung isa ngang kaluluwa malamig na eh lalo na yung barkadahan ng kaluluwa. Hahaha. So yun nga nagparamdam kami tas sila iyak ng iyak talaga lalo na nung naramdaman na nila kami. Sadly walang may third eye mga kaklase ko so walang nakakakita samin. Eh wala kaming lakas na magpakita sa kanila. Nanghihina agad kami kapag trina try namin magpakita or gumalaw ng isang bagay. Masaya talaga yung feeling ng pagiging kaluluwa eh. You can do whatever you want. Well based yan sa panaginip ko. Then one girl from another section na close friend namin, eh may third eye. Naalala namin. So pinuntahan namin sa kabilang classroom. Kinausap namin sya na sabihin naman sa mga kaibigan namin dun sa section namin na kapag nagpa solve ulit si Duterte ng Math problems eh wag na nila sagutan. Sumama na lang sila samin. Hahaha. But hey nung sinabi nya yun sa mga kaibigan namin umoo sila. Di nila sinagutan yung problem. Hahah. So basically, pinapatay din sila ni Duterte. And nagka sama sama kami. Buong section naging kaluluwa. Hahaha ayooos! So we decided na to tell our parents na patay na kami. Nagtulong tulong kami na ipaalam yun sa mga magulang namin with the help of our friend na may third eye. (Parang regular na yun na nangyayari ata sa panaginip ko. I mean sanay na yung mga tao sa panaginip ko na makarinig ng ganon haha.) Tapos nung nalaman na nila we decided to do everything we want. Nanakot kami, nanuod ng sine, ganon. Masaya talaga promise. Maayos yung mukha namin. Hindi kami yung nga kaluluwa na nakikita mong duguan. Malinis kami. Ewan kung bakit. Hahaha. Typical kaluluwa naka barong kaming boys tas naka black pants and shoes. Mukha kaming aattend ng kasal. Hahaha. Mga girls naka parang filipiniana na puti rin. Basta ang saya talaga. Yun lang salamat sa nagbasa. :D

[pilyongtorpe]

Vince and Kath Social Love story

While reading at the news feed sa Facebook, some post got my attention. At yun nga yung SMS Convo ni Kath at Vince. While reading, some story runs at the back of my mind. "Aha! Eto yung characters na sinulat kong story before. Hahaha. Magkapangalan si Vince at si Kath." So, tumakbo tuloy sa isip ko na eto ang love story ni V-Kath love story at the end mamamatay si Kath tapos makikilala ni Vince si Vee after a year. Hahahaha. Astig! Pero yung other plots ng story may pinagkaiba kami kaya hindi ko maidudugtog :))

Kath’s POV (Love no more)

Vince’s POV (Pilyong Torpe)

#vee

Naalala ko lang bigla. Hahaha.

[pilyongtorpe]

Pinangarap lang kita

Babaeng nung una'y hindi pinapansin. Pero nang aking makilala, ako'y nagkamali. Bihira siya magsalita, pero bawat tingin ko sa kanya'y may sinasabe ang mga kilos niya. Lumipas ang dalawang taon at ika'y aking naging kaklase muli. Naging magkaibigan. At sa wakas! nagkakausap na kame unlike nung kami'y nasa unang antas palang ng hayskul. Nagkaroon ako ng bestfriend na babae, at ako'y nagkagusto sa kanya. Ngunit basted ako nung subukan ko manligaw. Lumipas ang ilang buwan, ako'y napalapit ng husto sa kaklase ko nung persyir pa. Hindi ko na alam kung isa pa bang paghanga ang nararamdaman ko dati pa. Nagpatulong ako sa bestfriend ko kung pano manligaw. Dahil nung manligaw ako sa kanya ay palpak. I don't want na mabasted muli kaya mas minabuti ko humingi ng tulong.

Magkatext kame ni crush. At sumegway ako ng usapan. "**n, Pwede ba manligaw?" - nagbibiro ka ba? "Mukha ba akong nagbibiro?" - uhmm. pagiisipan ko. "Sige!" - Good night na :) "Good night"

ang salitang "Pagiisipan ko" ..tuwang tuwa ako ! nagatatalon ako sa kama at muntikan pa ito mabali dahil sa bigat ko. Kinabukasan. Agad akong nakipagusap sa bestprend ko. At binigyan niya ako ng payo.

Magkatext ulit kame ni crush "uy, malapit na valentines ah." - oo nga. regalo ko? :D "ano gusto mo?" (ikaw gusto ko eh) - ikaw bahala. "gusto mo singsing?" - wag na mahal un. "basta..singsing ano gusto mo ipaukit ko?" - bahala ka nga

Valentines Day na na-late ako ng pasok ! dapat susunduin ko siya nun sa bahay nila. dahil araw araw ko siya sinusundo nun. dahil ayun ang payo ni crush :D

"**N! pahiram nga ako niyang plastik mong singsing" - bakit? (napaisip) tumalikod ako at pasimple kong sinukat sa hinliliit ko. (sakto) "eto nga isukat mo" (sabay abot ng balot ng singsing) - halaaaa.. tinotoo mo tlga? O.O "hehe, happy valentines"

Parehas kaming may singsing nun at may nakaukit na "Jhen ADIK SAYO at CP MAS ADIK SAYO". Nakita ng buong klase ang suot naming singsing at kumalat ang bali-balita na "Kayo na ba?" Kilig much lang ang peg ko nun. May payo si bespren "dapat tanungin mo siya ng personal sa panliligaw mo"

J.S Prom eto na! ang pinakahihintay ko. Hiniling ko 'to sa kanya na siya ang 1st dance ko. At eto na, nagsweet dance na ang tugtog. Niyayaya ko siya ngunit ayaw niya tumayo. Nung niyaya ko ulit siya. Pumayag na siya. Naglalamig ang mga kamay ko ! Pagdating sa gitna, wala pang 30 segundo ay biglang nagparty party ang tugtog. BADTRIP! >.< After nun, nagsweet dance ulit at niyaya ko siya. Di ko na to papalampasin dapat pumayag na siya agad at ayun pumayag nga. Nanlalambot ang braso ko at hindi ko mahawakan ang bewang niya. Habang naguusap kame, bigla niyang inilapit ang mukha sakin at ang mga braso niya ay nakasampay saking balikat hanggang sa kanyang siko. Halos magkadikit na mukhan namin at lalo akong kinabahan. Buti nalang biglang may lumapit na ibang kaklase at nakipagpalit (pero bitin ako). Lumapit ako kay besprend para isayaw at makipagusap na din.

"Ano nasabi mo na ba?" - ang alin? "na manliligaw ka!" - ayy, hindi. nakalimutan ko. "enebeyen"

Ang pagtatapat eto na..pinaghandaan maige. Nagaasaran kame ng mga kaklase ko kasama ang dalawa kong kaklase na pinipilit nameng magtapat sa isa naming kaklase upang manligaw habang katabi ko si crush. Pabiro kong sinabe "Ano ba yan? ang tagal mo naman! uunahan kita magtapat eh!"

at nagasaran pa din. Ilang minuto ang lumipas. Hinila ko ang upuan ko paharap sa pwesto ng crush ko. At sabay sigaw ng "******yn ****ma!" (namumula)

nagtinginan ang buong klase sa pwesto namin. At napayuko ako upang kumuha ng bwelo sabay sabing.

"Hindi ko na sasabihin sa text to. Tatanungin na kita ng personal. "Pwede ba manligaw?"

nagsigawan ang lahat at napatahimik si crush. Pati ako'y pulang pula sa pwesto ko at nanginginig sa kaba. Nakayuko lang si crush at habang kinakausap siya ng bespren niya. Sabay sabi ng bespren niya.

"Di pa daw pwede eh?" - Ah basta ako, itutuloy ko pa din panliligaw ko" (sabay labas ng klasrum upang magpahangin at makahinga)

Kinabukasan, maaga akong pumasok at dumiretso sa bahay nila para sunduin siya. Pagkatapos ng klase ay ihahatid sa bahay. Naging klows ako sa magulang niya pati sa mga kapatid niya.

Madalas ko kachat mama niya pati pinsan niya.

Pagdating ng college  - woooooooh!! pasado ako sa TUP-TAGUIG !! Ikaw **n? *hindi eh :( - aww, pano yan? san ka magaaral? *baka dun nalang sa sinasabe ni mama - malayo un ah?

aww. pano un? magkakalayo na kame :( sinulit ako ang 2 months na bakasyon para manuyo sa bahay nila. halos araw araw andun ako sa kanila.

nung dumating na yung araw na aalis na siya para pumunta sa dorm niya malapit sa school nila. mejo malungkot ako dahil mahirap na.

nakausap ko mama niya. - kung talagang para kayo sa isa't isa. edi Go, di naman ako tutol. Kung makapaghihintay ka ng matagal *Hindi ko naman po maipapangako na makakapaghintay ako ng 7years. Pero sabi mo po, kung talagang kami. Kami po tlga.

3months ang nakalipas sa college nawalan kame ng communication. halos wala na din feeling ko sa kanya. halos ilang buwan ang lumipas at tska ko lang siya ulit nakausap.

"**n, ayaw ko sanang gawin to. Pero mas ok pa kung magaral ka muna pati ako. Sumusuko na ako sa panliligaw ko"

nakakalungkot man. Pero dumating yung araw na nakilala ko ang Girlfriend ko ngayon. Nakalimutan ko na kung anong mga masasamang panyayari meron samen. Halos lahat pati mga happy moments hindi ko na matandaan lahat ng pangyayari.

Ang panaginip Nagkita tayong muli. Lumabas kameng dalawa ni crush at habang nasa byahe kame;

ako: namiss kita siya: ako din (may pagdutdot sa pisnge ko) ako: may ganun? (kurot sa pisnge)

hinawakan niya ang kamay ko at inihahaplos sa pisnge niya

siya: Sorry CP. Mahal din kita dati pa. Nung hindi ka pa nanliligaw sakin may gusto na din ako sayo (teary eye) ako: ..... (shocked)

sabay nagising na ako.

Published November 22, 2013 at 7:48pm at facebook.

with a quote “Kung manyare man ito sa totoong buhay ko. Manlulumo tlga ako. Unang una, dahil SAYANG. Sayang kase hindi ako naghintay para sagutin niya ako. Ngunit may malaking PERO.PERO, hinding hindi ko gagawing ang bagay na iwan ang girlfriend ko dahil sa nalaman ko sa kanya. "Lumilipas ang taon at madaming nagbabago sa buhay ng tao. Marami pa tayong makikilala" Siya mismo may sabi sakin niyan. At ayun nga, nakilala ko ang girlfriend ko. Pinunan ang sarili kong pagkukulang at pinasaya ako at hanggang ngayon. Kaya't NOON palang, hindi na ako nagbitaw ng pangako na hihintayin ko siya. Gayon pa man, maraming salamat pa din sa kanya dahil sa kanya ako natutong maging matapang at natutong pagisipan ang mga sinasabe. Marahil hanggang ngayon ay kinikilig pa din ako sa mga bagay na naalala ko na nanyare sakin. Ngunit yun ay bagay na PINANGARAP lamang.”

[pilyongtorpe]

Left Behind

Ako si Christoff, isang Born Again Christian. Pero ako'y naguguluhan kung ano ang tamang itatawag dito. Basta ang alam ko, ang RELIHIYON ay HINDI KA KAILANMAN KAYANG ILIGTAS papuntang impyerno.

Ako si Grenda, ang matalik na kaibigan ni Christoff at minsan maloko din. Masaya siya kasama. Hindi kayo mauubusan ng topic na pwedeng pagusapan. Madalas niya ako imbitahan sa kanilang simbahan, pero pagdating sa topic na relihiyon ay medyo PLAY SAFE ako. Madalas niya ako imbitahan sa kanilang simbahan ngunit hindi ako makasagot ng "Oo" dahil hindi ko alam kung paano magpapaalam sa magulang ko.

Ako si Sandy, ang noya ni Christoff. Nagkakilala kame dahil sa matalik na kaibigan niya na si Grenda. Nagsimula kame sa pagiging magkaaway ngunit ng kalauna'y nagkamabutihan at tila nahulog na ako sa kanya ng tuluyan. Madalas niya akong imbitahan sa tinatawag nilang "Bible Study" upang makinig ng salita ng Diyos nasa stage pa lang kame ng "Getting to know each other" nun... At naiisama na niya ako sa pag-bible study sa kanilang bahay. Ngunit ang pinagtataka ko lamang ay kung bakit niya ako sinasama sa ganitong gawain kahit wala pang matatawag na "KAME" o kahit malalim man na relasyon sa isa't isa? Ano kaya ang kanyang rason? May malalim kaya siya na dahilan? O isa lamang siyang mapagsamantala? Maraming pumasok na mga tanong sa'king isipan kung kaya't ako'y nabahala. Napagdesisyunan ko na obserbahan muna ang mga ikinikilos niya. Lumipas ang mga araw, at napansin ko na wala namang mali sa mga ginagawa niya. Siguro, Ako lang talaga yung praning na nag-iisip ng kung ano-ano. Matagal-tagal na din akong dumadalo sa kanilang bible study kung kaya't napagdesisyunan ni Christoff na isama niya ako sa kanilang simbahan.

"Sandy? May itatanong ako.

- Ano yun, Christoff?

" Anong naramdaman mo simula nung isinama kita sa aming simbahan?

- Madalas man akong makatulog o antukin sa dati kong sinisimbahan ... (buntong hininga) Pero sa tingin ko, mas magugustuhan ko dito Christoff! Masaya ako, at ang taga-pagsalita ay buhay na buhay at mas naiintindihan ko ang tinuturo.

Aminado ako, napakalaki ng pagkakaiba nito sa nakagisnan kong paraan ng pananampalataya. Higit na mas naipaparating nito ang mensahe na sinasabe ng tagapagturo.

Hindi nagtagal at naging kami na din ni Christoff, mas nakilala ko siya ng lubusan at minahal ng buong puso. Una niyang pinangarap ang maging legal kami sa magulang ko. Natatakot kasi ako sabihin sa mga magulang ko ang tungkol samen ni Christoff. Isang taon na kame at isang buwan nalang ay kaarawan ko na. Surpresa niya akong sinundo at dinala sa kanilang bahay upang kumain ng kaunting salu-salo na kanyang inihanda. Gusto ko talaga mapanuod yung movie na "Titanic" nung araw na 'yon. Kung kaya't nag-request ako kay Christoff na manuod kasama ang iba ko pang mga kaibigan. Ngunit nagtaka ako kung bakit iba ang lumabas sa telebisyon. (Tila nakaamoy na naman ako ng isang pang surpresa! At medyo kinakabahan pa ako.)

- Christoff? Ano ba yan? Sabe ko Titanic ang gusto kong panuorin, Hindi ba?

"Umupo ka lang jan. Relax! Manuod ka lang, Sandy.

- Okay :3

Isa palang bidyo iyon na naglalaman ng aming masasayang ala-ala, tila may paru-paro na nagkukulit sa aking tiyan at sa mga oras na iyon ay hindi ako mapakali. Nakapaloob din sa bidyo ang usapan nila ng aking mama, tungkol sa aming relasyon. Muntik akong mapaiyak sa tuwa at gusto kong tumalon sa tuwa dahil matapang niya na sinabi sa magulang ko na kami na.

- Christoff!

"oh?

- Maraming salamat ha! (yakap)

"Sabe ko naman sayo, magiging legal din tayo eh. Dun naman tayo sa next level?

- Anong next level ang sinasabe mo diyan?

"Sabihin na natin na Christian ka. Masyado ng matagal ang paglilihim, Sandy.

- Pero Christoff...(tila takot na takot)

"Wag kang mag-alala, Sandy. Nandiyan si Hesus para gabayan tayo.

- Pero....

"Pero? Sandy, Ang tagal na natin itong pinagtatalunan..kaya be brave!

Ilang buwan ang lumipas at napagdesisyunan namin ni Christoff na umamin na sa nanay ko.

(Patungo kame sa bahay namin)

"Sandy, just believe and be positive!! (Pangiti niyang sinabe)

- Sige, basta tulungan mo akong magsabi ha?

"Oo, at kahit anong mangyari tanggapin at panindigan natin.

- Sige, iloveyou Christoff.

Ilang sandali lang at nangyari na nga ang hindi inaasahan. Nagalit ang nanay ko sa ginawa ko at pati si Christoff ay nadamay na. Halos palayasin na ako sa galit ng nanay ko ngunit marahang nakipag-usap si Christoff kahit na siya ay umiiyak at patuloy na humihingi ng paumanhin.

- Pano na yan Christoff? Ayaw talaga ni mama sa religion mo?

"Tiwala lang, matatanggap din nila at siyempre huwag kang titigil mag-share ng salita ng Diyos. Nandito lang tayo para i-share yung TRUTH at para tumanggap din sila ng kung anong meron tayo.

-Pero Christoff...

"Gusto mo ba silang maiwan sa pagdating ng RAPTURE? Be Strong! Parang wala ka sa truth eh!

Tuwing sasapit ang linggo, patuloy pa din akong nagsisimba, kahit na may pumipigil sa akin sa aking pag-alis. May mga araw ng linggo na nasa simbahan nga ako, ngunit lumalayo ang isip ko sa loob ng simbahan. Ngunit si Christoff ay tila walang problemang dinadala dahil sa nakukuha niya pang ngumiti.

"Sandy..

-Bakit Christoff?

"Pray tayo. Ipikit natin ang ating mga mata para mas ma-feel natin yung presenysa ng ating Panginoon.

Ilang minuto ang lumipas, may narinig akong malakas na hampas ng hangin. Maya maya'y may narinig akong nagsisigawan. Pagdilat ko ng mga mata ko, Isang katakot takot ang aking nakita. Nawala si Christoff !!!

- Christoff, Asan ka na ba?!

~Sandy! (Dahan-dahan ang paglapit ni Grenda kay Sandy at tila takot na takot)

- Grenda! Si Christoff?!

~ Sandy, wala na siya.

- Panong wala?

~ Nakita ko Sandy, bigla siyang nawala na parang bula.

- Ano? Pano? Bakit? H'wag mo sabihing...

~ Oo, Ang rapture day na hindi inaasahan ay nangyari na. Sandy, pano ito? Ano na ang mga susunod na mangyayari? Ano ang gagawin natin?

Sinamahan ni Grenda si Sandy sa kanilang bahay at pagdating nila..

- Ma! Si Christoff!

*Bakit Sandy?

(biglang sumingit ang bagong balita sa telibisyon.)

Reporter: "ISANG LUGAR, NATAGPUANG ABANDONADO AT TANGIN MGA DAMIT LANG ANG NAMATAAN SA NASABING LUGAR"

Reporter: Ano po yung huli niyong nakita sa lugar na 'to?

Testigo: Nakita ko po silang biglang naglaro. Habang nagbibigay ng bagong aralin yung pastor namin at masaya ang karamihan. Tulala po kasi ako nun dahil sa problema ko. Nagsisisi ako dahil hindi ako nakasama sa rapture dahil hindi ako nagpakatatag at napagpadala ako sa panlilinlang saken ng dimonyo.

Reporter: Anong Rapture ang tinutukoy mo?

Testigo: Ayun yung isang pangako o propesiya na darating ang araw na kukunin ng Panginoon Hesus ang mga anak niya na sumusunod sa kanyang salita.

1 Corinthians 15:52 - in a moment, in the twinkling of an eye, at  the last trumpet.  For the trumpet will sound, and the dead will be  raised incorruptible, and we shall be changed.

*Sandy, ano 'to? At ano ba yung sasabihin mo? (wika ng mama niya)

- Ma, si Christoff. Kasama siya sa mga kinuha ng Diyos na tinutukoy nung testigo.

*Ano?! Hindi ko maintindihan sinasabe mo Sandy.

- Yung matagal na naming sinasabe sayo ni Christoff nangyari na.

*Ano?! Diyos ko po! Totoo nga. (Nagulat at tila nagsisisi.)

~Sandy! Nagtext saken si ate. May mga pulis daw sa bahay. (Wika ni Greda)

Magkasamang pumunta sina Grenda at Sandy kasama ang pamilya ni Sandy patungo sa bahay nila Grenda.

~ Ate, anong nangyayari dito?

Pulis: Pinirmahan na ng punong pangulo ang bagong sistema. Kailangan magparehistro ang lahat ng tao dito para malagyan ng Universal I.D. Isa itong maliit na device na kasing laki ng butil ng bigas at dun nakalagay ang mga impormasyon ninyo. At ilalagay ito sa inyong katawan upang magsilbi ninyong aydentipikasyon at maiwasang mawala. At bago matapos ang taon, ang lahat ng wala nito ay dapat mamili. Sapilitang kakabitan ng sinasabing device o mapapasama sa mga bibitayin.

"Sandy, kahit anong mangyari. H'wag kang papayag na magpalagay ng microchips. Dahil ito'y magsisilbing tatak ng halimaw o ng dimonyo pagdating ng araw." (Ang mga katagang noo'y nasambit ni Christoff)

- Mama at grenda, H'wag kayong papayag. Tatak ng Anti-Christ yan!!

~ Anong sinasabe mo diyan? Ang ganda na nga ng advantage oh! Iisang Chip nalang!

- Grenda, Huwag. Huwag kang papayag diyan. (Wika ni Sandy)

~ Pero Sandy, lahat sila mama nakapagpalagay na.

- Basta, Grenda. Wag kang gumaya.

Ilang buwan ang lumipas at patuloy pa din ang pagpapatupad ng sistema. Kinabukasan na ang huling pagpapalagay ng microchip. Pero hindi pa din ako nagpalagay. Nagtiyaga akong kumaen ng mga tirang pagkain ng mga taong nasa paligid makatawid gutom lang.

Report: Ngayong araw na ito ang huling araw ng pag-iimplement ng Universal I.D. at ang hindi magpapalagay nito ay mahahatulan ng bitay.

Habang palapit ako ng palapit sa gitna ay lalong bumibilis ang tibok ng puso ko. Dahil sa araw na ito, ay ang araw ng paghatol sa akin ng kamatayan. Ginawa ko ito para sa Diyos kong tunay na kahit minsa'y hindi ako iniway. At ngayon, papatunayan ko sa kanya na kahit naiwan ako ay papatunayan ko sa kanya na sakanya pa din ang aking pananampalataya at hindi hindi ko siya ipagpapalit sa materyal na bagay. Ipaglalaban ko na ANAK AKO NG TUNAY NA DIYOS NA BUHAY.!

Nakatutok sa'king ulo ang baril ng halos ilang libong pulis para sa'king kamatayan. At sa oras na ibaba ng taga-pagutos ang kamay niya ay ito na ang hudyat ng aking katapusan sa mundo. At pagbaba niya ng kamay niya'y biglang may kalabog at ako'y nagising. Nasa harap ko si Christoff! At mataimtim pa din ang kanyang pagdadasal. Umiiyak at niyakap ko siya. Salamat sa Diyos! Pinaisip niya sa'kin ang lahat.

Matthew 24:40 - Then shall be two in the field; the ONE shall be taken and the one left

[pilyongtorpe]

Ano kaya ang mangyayari sa susunod na kabanata ng “Dear Novee?”

[pilyongtorpe]

How would I end our story? Will I end it with happy ever after?

[pilyongtorpe]

Dear Novee,

Hindi ko maalala paano tayo nagkakilala eh. Hindi ka naman kasi ka-tanda tandang tao. HAHAHA. Just kidding. Naaalala ko pa nung wala kang magawa at naghahanap ka ng kausap. Naghahanap ka ng matatawagan tapos yung mga naglike ng post mo walang binigay na # samantalang ako di ko man lang ni-like pero nag-TA ako. Di naman kasi dapat yung post mo ang like ko eh. Ikaw kasi like ko, BOOM !!! Hahahaha. Anyway, let’s start the story with Vee. Ang mga kathang isip na gawa gawa lamang ng maliit na utak.

Si Vee ay isang dalaga na walang alam kundi mag-aral ng mag-aral ng mag-aral. School bahay lang routine ng buhay niya. Kahit na binibigyan siya ng magulang niya ng pera para gumala siya mag-isa dahil yung parents niya ay busy sa negosyo. Hindi siya mabigyan ng oras kaya bumabawi nalang sa pagbibigay ng mga luho niya sa sarili. Pero etong si Vee ay likas na masinop sa pera at hindi maluho. Gusto lang niya ay mga simpleng bagay. Hanggang sa makilala niya ang barkada niya. Sina Dipsy at Lala. Ang mga sosyalistang frog. Mas matindi pa ‘to sa social climber kasi eto, mga social jumper. Tatalunin ka talaga nila pataas. Lagi nilang inaaya si Vee na lumabas para naman daw magkaroon ng silbe ang buhay niya dahil walang ginawa kundi ang mag-aral sa school at mag-aral pa din sa bahay. Hanggang sa…

Dipsy: Uy Vee! I want you to meet my friend since highschool. Vince! Vince, si Vee: Vee, si Vince. Vince: Hi Vee? Nice name ha. Vee: Hello. *nahihiyang sagot ni Vee* Vince: Vee talaga pangalan mo? Vee: Hindi. Novee totoong pangalan ko. Vince: Novee? Diba chicherya yun? Yung chicherya para daw sa mga sexy. Vee: -__- Nova yun eh. Vince: Ayy nova ba yun. Dipsy: Oops. Wag na kayo mag-away dito. Ang korni mo kasi Vince! Vince: Hehe. Nice to meet you, Vee! Vee: Ok. Vince: Sungit mo naman.

Simula nung makilala niya 'tong si Vince lagi na siyang kinukulit neto sa kaibigan niyang si Dipsy.

Vince: May number ka ba ni Vee? Dipsy: Meron. Pero grabe naman yun kung magreply eh. after 1241512years! Puti na mata mo di pa din nagrereply. Vince: Gusto mo baguhin ko yun? Dipsy: hoy! kung may masama kang balak sa kaibigan ko wag mo ng ituloy. Vince: Bakit? Wala naman ah? Gusto ko lang naman maging tao yung kaibigan mong out of this world lagi. HAHA. Dipsy: HAHA. Sabagay. Sige. Eto number niya. 09123456789 Vince: Yun! Maaasahan ka talaga!

(nagtext agad 'tong si Vince kay Vee)

Vince: Hi vee! Vince: Uy! Reply naman jaaaaan…. Vince: Sipag mo naman masyado….. Vince: Uy! Pansinin mo naman ako! …..nagreply after 2weeks….. Vee: Hello? Who’s this please? Vince: (wala pang isang minuto ng magreply agad) Ayun! Nagreply ka din! Hi! Kilala mo ba ako? Vee: Hindi naman ako magtatanong kung sino ka kung kilala kita diba? Vince: Sabi ko nga. Vee: So, sino ka nga? Vince: Ako ang 'yong konsensya! At kapag hindi ka nagreply mamatay ang aso mong si Virgo Vee: Wala po akong panahon na makipaglokohan sayo. Vince: Oo na! Aamin na. Ako 'to! Si Vince! Hehe. Vee: Loko pala 'to eh -__- San mo nakuha # ko? At pano mo nalaman na may aso akong Virgo ang pangalan? Stalker ka no? Vince: Baka kaibigan ko ang kaibigan mo? Nakakalimutan mo na? Vee: Loko talaga yun si Dipsy. BTW, Anong kailangan mo? Vince: Wala naman. Gusto lang kita makausap. Hehe. Vee: Ah. Sorry, busy kasi ako mag-review para sa exam namin bukas eh. Vince: Exam? Ehh wala nga kayong pasok bukas. Vee: Ayy. Sorry. I mean sa wednesday. Excited na kasi ako. Vince: Palusot ka pa. Masyado kang tutok sa pag-aaral. Baka mabaliw ka niyan. Vee: Hindi ako baliw no. Wala lang akong time makipagusap sa ibang tao. Vince: Walang time? O Ayaw mo lang? Vee: Parehas lang. Vince: Bakit naman? Vee: Kase…. Vince: Kase ano? Vee: Kase wala namang matinong kausap! Tulad mo! Siraulo ka! Jan ka na nga. Matutulog na 'ko. Vince: Grabe naman 'to. 6pm palang oh! Tulog agad?! Vee: Pake mo ba. Ge. Good night! Vince: Sige. Good night!

Kinabukasan habang naglalakas si Vee papasok ng school ay sinilip niya ang phone niya at ni walang text si Vince. Sambit niya sa sarili niya, “Sabi na eh. Pinagtitripan lang ako nun. Buti naman at sumuko na din” at biglang..

Vince: Sino may sabing sumuko na 'ko? (biglang litaw at humarang sa dinadaanan ni Vee) Vee: (gulat na gulat at tila may nakitang multo) ahh ehh…ha?! Anong sinasabi mo jan? Vince: Akala mo susuko na ako sa pagsusungit mo sakin kagabi? HAHA. Vee: Ano bang problema mo? 'Bat ba ang paepal mo? Vince: Wala. Gusto ko lang naman makipagkaibigan sayo *ngiti* (biglang nagring ang phone ni vince) Vee: 'O siya una na 'ko. Hinahanap ka na ng girlfriend mo. Vince: Wait! Sagutin ko lang. Si Dipsy tumawag.Vince: Hello? Dipsy-wet! Panget! Ano meron? Dipsy: Baliw! Hinahanap ko si Vee. Kasi dapat sabay kami papasok ngayon. Vince: Ahh ganun ba? Andito na oh! Kasama ko. HAHA. Tinataguan ka netong kaibigan mo! Vee: Hoy! Anong tinataguan ka jan? Narinig ko yun! Vince: Iba tinutukoy ko. Haha.

Hinatid ni Vince si Vee hanggang sa school at hanggang sa napapadalas na ang paghatid sundo ni Vince kay Vee kahit na lagi pa din siya netong iniiwasan at sinusungitan. Likas na makulit 'tong si Vince at hindi tinitigilan si vee. Ilang taon, pasko, buwan, kaarawan, at araw ang lumipas ay patuloy pa din si Vince na nangungulit kay Vee. Lagi pa din siya nitong niloloko. Lagi pa din s’ya netong pinagtitripan ng kung ano anong surpresa. Naging sobrang close na sila sa isa’t isa at nakukuha na ni Vee na ngumiti at makihalubilo sa ibang tao. Napa-OO ni Vince si Vee na lumabas at gumala sila kasama ang mga kaibigan nila. At si Vince nama’y close na sa pamilya ni Vee. Minsan pa ngang nakumbinse ni Vince si Vee na pumunta sa opisina ng kanyang mga magulang at laking surpresa ang mga magulang niya at natuwa. Dahil dun ay naging malapit na sila sa isa’t isa ng magulang ni Vee. Masya…Masaya ang naging takbo ng pagkakaibigan nila sa kabila ng pagiging masungit ni Vee sa una. Hanggang sa dumating sa punto na…

Si Vince, bigla nalang hindi nagparamdam kay Vee. Oras…Araw…at Buwan na ang lumilipas ni isang text mula kay Vince walang natatanggap si Vee. Napagdesisyunan ni Vee na lumapit na kay Dipsy at magtanong..

Vee: Dipsy, may alam ka ba kung nasan si Vince? Ilang buwan na kasi siyang hindi nagpaparamdam sakin eh. Dipsy: Ahh ehh…Wala eh.. (nag-aalangan na sagot ni Dipsy) Vee: May tinatago ka ba sakin, Dipsy? (kinakabahan na tanong ni Vee) Dipsy: Wala. Hindi ko alam kung nasan siya ngayon eh. Nung ibigay niya sa'kin 'tong bag na 'to bigla nalang siya hindi nagparamdam sakin. Sabi niya ibigay ko daw sayo 'to kapag tinanong mo na ako mismo ng personal. Vee: Pero bakit hindi mo agad sinabi sakin? Dipsy: Sorry, Vee. (abot ng bag kay Vee)

Pagkakuha ni Vee ng bag ay nagtaka siya dahil ang gaan ng bag. At dahan dahan niya 'tong binuksan na tila ba eh kinakabahan…At pagbukas niya ng bag ay wala siyang ibang nakita kundi mga lukot at nakarolyong papel. Binuklat niya ang isa sa mga papel at wala siyang nakita kundi pabating panimula lang at punit ang kalahating papel. Nagbukas ulit siya ng isa pang papel at ganun din. Punit ang kalahati ng papel. Napaluha si Vee at ikinalat niya sa lapag ang lahat ng papel na nasa bag at mabilis niyang binubuklat isa isa ang mga papel ngunit pare pareho lamang ang nakikita niya. Walang iba kundi “Dear Novee,”