Mijn vraagsteller heeft het gevoel dat ze haar hele leven er al niet echt bij hoort. Zij helpt iedereen die het nodig heeft, staat met raad en daad klaar, maar ze krijgt er weinig positiefs voor terug. In periodes dat ze lekker in haar vel zit, is er altijd iemand die zomaar uit het niets het nodig vindt om haar naar beneden te halen, waardoor negatieve twijfels over haarzelf weer volop naar de oppervlakte komen. En als zij hulp nodig heeft, geeft niemand thuis. Ze vraagt zich af waarom en of ze dit kan veranderen.
In ons voorgesprek krijg ik het gevoel dat een opstelling haar goed zou kunnen helpen, enige probleem is dat we niet direct weten wie of wat we zouden kunnen opstellen. Ik stel voor dat we een open opstelling gaan doen, een opstelling waarin we alles gewoon laten gebeuren, met de hulp van ervaren representanten, zonder van tevoren te benoemen wie of wat we gaan opstellen.
Tinky helpt ons. Mijn vraagsteller legt haar probleem voor en ik nodig mijn 5 representanten uit om contact te maken met de energie die zich aandient, zich daardoor te laten leiden en te ervaren wat ze mogen ervaren. Iedereen verspreidt zich over de ruimte. Ik weet niet welke energieën zich manifesteren en vertrouw volledig op mijn intuïtie en Tinky. Het valt me meteen op dat iedereen zich om Tinky heen heeft opgesteld. En zij neemt ook de leiding. Ze kijkt om zich heen, straalt kracht en zachtheid uit en maakt met alle representanten contact.
Ik ga mijn eerste rondje maken: Iedereen voelt zich ongemakkelijk. Dat varieert van fysieke pijn in arm of buik, tot emoties als verdriet, onrust, woede, onbegrip, de behoefte aan contact maar tevens het onvermogen daartoe. De representanten lopen allemaal voorzichtig door de ruimte, op zoek naar een plekje waar ze zich beter voelen. Dat blijkt maar in geringe mate te lukken, als ik mijn tweede rondje maak. Als ik verder vraag of ze weten wie of wat ze zijn, zeggen representant 1 en 5 dat ze vraagsteller zijn. De overige weten het niet. Intussen maakt Tinky contact met representant 2. Zij heeft haar hand op haar maag gelegd (na afloop laat ze me weten dat ze erg misselijk was en het gevoel had te moeten spugen), ze kijkt Tinky aan en vraagt haar stil om hulp (heeft ze me later verteld) en die begint te mesten (wat representant 2 afhelpt van haar misselijkheid).
Intussen is mij duidelijk wie ze zijn: Alle representanten, met uitzondering van nummer 4, zijn een deel van vraagsteller. Representant 1 staat voor het deel zoals de buitenwereld haar ziet: de lieve, sterke, extraverte vrouw. Representant geeft aan dat ze de behoefte aan contact met andere mensen heel sterk voelt, maar dat het haar niet lukt en dan geeft ze het maar op. Representant 2 voelt duidelijk het zoekende en vragende in vraagsteller, maar ook dat alle hulp aanwezig is en niet wordt gevoeld en begrepen door vraagsteller. Ze voelt het fysiek boven haar hoofd en achter haar rug. Representant 3 staat voor het rationele deel dat het allemaal niet snapt, heel veel boosheid voelt en zo graag wil begrijpen wat er aan de hand is. (Deze representant roept ook uiteindelijk in wanhoop ‘Waarom?! Waarom?!’ en voelt de pijn van vraagsteller sterk in zijn lichaam.) Representant 4 staat voor de vorige generaties die vol liefde toekijken en zo graag willen helpen, maar een conflict hebben over hoofd of gevoel (vertegenwoordigd in de mannelijke en vrouwelijke voorouders), dat tegen het eind van de opstelling wordt opgelost: hoofd met gevoel. Deze representant geeft mij dan ook nog aanwijzingen over waar vraagsteller uiteindelijk zal uitkomen in haar proces. Representant 5 is Het Hogere Zelf (je kunt haar ook de Ziel noemen) van vraagsteller. Zij heeft het heel moeilijk, voelt veel verdriet, wil verbinding, maar vindt die niet, voelt zich geïsoleerd en het eerste deel van de opstelling overweldigd door verdriet (ze huilt dan ook). Ze blijft zoeken naar een ingang om contact te maken, maar dat lukt in eerste instantie totaal niet.
Na een tijdje van een afstand te hebben gekeken naar de representanten en Tinky, hoe zij zelf bewegingen maken, voel ik dat ik aan de slag mag. Ik help de representanten om een betere positie te vinden. Op enig moment staan ze al aanzienlijk dichter bij elkaar maar dan grijpt Tinky in: Ze loopt naar representant 1, schuurt wat tegen haar aan en duwt haar bijna omver. Deze lijkt het te begrijpen (wat ze achteraf ook bevestigt) en ze loopt naar representant 3. Achter haar aan, loopt representant 2, die zich bij hen voegt. En langzaamaan integreren mijn representanten 1, 2 en 3 tot ze mentaal en fysiek in contact staan met elkaar. Ze ervaren het als onwennig, maar wel fijn en kletsen er op los met elkaar! En nu worden ze zich ook pas bewust van hun band met het verleden, representant 4. Die staat toch best wel ver! Als we haar dichterbij proberen te laten komen, laat Tinky ondubbelzinnig weten dat dit niet de bedoeling is. Voor Tinky’s doen op zeer resolute wijze dirigeert ze representant 4 weer naar achteren. Naar het eind van de opstelling toe, mag ze overigens toch nog een paar pasjes dichterbij komen. Intussen is representant 5 ook dichter genaderd en staat achter de drie. Als ik daarnaar vraag, antwoordt ze dat het zo goed is. Ze heeft overzicht, staat in verbinding met het geheel en voelt zich betrokken. Ik zie en voel ook eindelijk rust bij haar.
Ik laat het nog even voortduren. Ik heb het gevoel dat deze opstelling voor nu het hoogst haalbare is en dat we de tijd en vraagsteller de ruimte moeten gunnen om hun werk verder zelf te doen. Ik beëindig de opstelling.
Weken later laat vraagsteller mij weten dat zij een belangrijke beslissing heeft genomen, vertrouwen heeft dat het goed komt en zich zekerder en sterker voelt.
Bovenstaande beschrijving is met toestemming van coachee. Persoonlijke elementen zijn zoveel mogelijk weggelaten uit privacyoverwegingen zonder de essentie van de sessie aan te tasten.
