#taferelen

[tram6o4]

#landelijk #taferelen in #meetjesland (bij Eeklo, Belgium) https://www.instagram.com/p/ByNfmSCIrZM/?igshid=kueadk7nrsyg

[marthakamminga]

Taferelen bij Fotodok. De dames van de sociale troonrede vertellen over #samenmeerwaarde De doorbloeding van maatschappelijke issues en kunst.💥

[ourstoriesthatareover]

Tindertaferelen

Een tijdje geleden, hopeloos op zoek naar een beetje liefde, werd ik door een vriendinnetje (lichtelijk gedwongen) aangeraden om Tinder eens te proberen. Een beetje sceptisch installeerde ik deze app op mijn telefoon, in de hoop dat ik hier mijn prins op het witte paard zou vinden. Natuurlijk kende ik alle romantische verhalen van spannende Tinder dates die zich uiteindelijk vormden tot mooie relaties. Dus daar ging ik, het swipen naar links en rechts werd een gewoonte en het zien van ‘Je hebt een match!’ maakte me stiekem wel een beetje gelukkig. Uit principe praatte ik niet als eerst tegen mijn kersverse matches, dat blijkt namelijk tinder regel #1 te zijn. Het swipen ging door en veranderde in lange gesprekken op Tinder die zich niet veel later verder afspeelden op Whatsapp. Weer een tijdje later stond het dan in mijn agenda. Een Tinder date. Blinde paniek, wat als het een man van 50 was? Wat als diegene totaal andere verwachtingen had dan het vinden van een leuk meisje? Wat als jij/hij tegenvalt? Waren vragen die ik mijzelf constant stelde. Maar de grote dag was aangekomen en die avond was het toch echt zo ver. Met lood in mijn schoenen en een boel zenuwen liep ik naar de plek waar we afgesproken hadden. Ik zag je aankomen, maar deed net alsof ik je niet zag. Daar was je. Drie kussen op je wang en samen lopen naar het café waar we wat zouden gaan drinken. Het eerste café was vol, het tweede ook, het derde ook.. De schaamte groeide, maar we zouden hoe dan ook wat gaan drinken ergens. Na een stukje lopen vonden we een café waar we dan eindelijk rustig konden gaan zitten en de typische ongemakkelijke gesprekken konden voeren wat (denk ik) op iedere Tinder date wel aan bod komt. Het was gezellig en de drankjes bleven maar komen. We hebben gelachen, serieuze gesprekken gevoerd, nog wat gelachen, nog een drankje en zo ging de avond verder en verder. Na ongeveer zes biertjes voelde ik mij lichtelijk aangeschoten en werd het tijd om samen richting de trein te lopen. Geen trein te vinden die richting Utrecht reed.. Dan maar samen omreizen vanaf Amsterdam Centraal naar Amersfoort en vanuit daar naar Utrecht. Dat was best een rit, en na ongeveer 4 uur samen wist ik even niet meer zo goed wat ik moest zeggen. Toen zoende je me en dat vond ik eigenlijk helemaal best. De hele treinrit werd er weinig meer gezegd, maar het zoenen herhaalde zich redelijk vaak. Toen ik uiteindelijk op Utrecht aankwam zette jij me af bij de trein en zei ik dat ik zou laten weten als ik thuis was. En dat deed ik. Zo werd er nog even gesproken en ging ik al vrij snel richting dromenland. De volgende ochtend spraken we niet meer, de middag en avond ook niet. En nu kom ik op het punt waar ik het niet meer snap, of misschien niet wil snappen. De hele avond is er geen moment geweest dat het ongezellig was. Vervolgens hoor je niks meer en is het alsof er niks is gebeurd. Misschien is dit wel Tinder eigen of mannenlogica, maar kan iemand mij deze logica uitleggen? Want daar ben ik de weg kwijt. Al met al is Tinder heel goed voor je zelfvertrouwen, tot het moment dat je een blauwtje loopt en je weer verder swipet alsof er niks is gebeurd. Tinder is een gek tafereel.