#tangalog

[malfunctioning-adult]

Daily Time Record

Nakakasawa. That's the word. Nakakasawang kakaumpisa mo pa nga lang, gusto mo na kaagad matapos. 'Yung buhay ko? Matagal ko na talagang gustong mawala, sana nilunok nalang ako. That's the thought. Pero hindi pwede, eto na 'ko. Naglalakad. Nagtatrabaho. Kumikita ng pera kahit papaano. Sapat ba? Hindi. E bakit hindi ako umalis? Ayun na nga ang problema. Bakit nga ba hindi ako umaalis? Takot? Takot. Takot mapag-iwanan kaya hindi ko maiwanan. Nakakasawa. Nagrereklamo ba ako? Oo. Eh bakit hindi mo sabihin sa kanila? Hindi pwede. Sa mundong ginagalawanan natin, kapag mahina ka maiiiwanan ka ng takbo ng buhay. Hindi ba 'ko pwedeng magpahinga? Hindi, dahil sa isang kurap baon ka na kaagad sa sistema. Sa mundong ito, mabilis ka dapat gumalaw--- listo, dahil kapag hindi? Mananakawan ka! Nakakasawa. Paulit-ulit. Pero bakit hindi ako natututo? Kasi YOLO? Kasi alam mong matagal ka pa mabubuhay? Kasi galing na galing ka sa sarili mo, akala mo lahat abot-kamay mo. Mali ka. Magbago ka na. Pero hindi. Eto pa din ako. Umaasa at sisisihin ang sistema. Paulit-ulit. Nakakasawa mag-isip. Paulit-ulit. Araw gabi. Mag-iisip kung anong lalamunin, kahit sinigang lang naman ang alam iluto. Minsan adobo. Minsan itlog. Ah basta. Paulit-ulit. Ang iisipin mo kung paano mo pupuksain ang kanser sa mundo--- minsan ako, madalas tayo. Paulit-ulit. Magagalit sa mga taong hindi nag-iisip. O talagang naiiinggit lang ako. Hindi sila advance mag-isip pero bakit sila pa 'yung ganito? Minsan iniiisip ko sana hindi ko nalang din masyado ginagamit ang kokote ko. Ang daming iniisip. Isip. Isip. Plano ng plano, hindi naman umaaakto. Paulit-ulit. Sisisihin kahit sino. Palaging babalik sa pagbubuntis ng nanay mo sa'yo. 'Nay, sana nilunok mo nalang ako. Para sana kahit papaano nabawasan ang taong katulad ko. Paulit-ulit? Pero pagdating ng alas-kwatro daig pa ang kabayo. Hala sige takbo pauwi. Sabay uulitin ulit. Ulit. Ulit.....

[7inno]

Tamang "sangi" lang. 🤦🏻‍♂️👱🏼Hahaha #tangalog #nerdy #jinnoboi #jinnothing #nothing #dontcare #lol 🙄 (at The Address)

[littlemissdood-blog]

Gustong gusto kong maging isang manunulat..

Subalit sa palagay ko'y hindi ako biniyayaan ng talento sa pagsulat. Marahil may mga pagkakataon na nakagagawa ako ng mga komposisyon ngunit kailanma'y hindi ako naging kuntento sa mga iyon. Hindi ako ganoon kahusay sa pagpapahayag ng aking damdamin. Madalas ay hindi ko mahanap ang tamang salita upang ipahayag ang aking mga nais sabihin.

Minsa'y tinanong ako ng aking guro "Paano kung biyayaan ka ng Diyos ng katalinuhan at kagalingan sa pagsulat?" matagal tagal kong pinag-isipan ang aking isasagot sapagkat ayokong pagsisihan ang mga katagang aking sasambitin. Kung sakaling mangyari man iyon, hindi ako mag-aatubiling ibahagi ang katalinuhang ibiniyaya sa akin ng Panginoon. Hindi ko hahayaang may maaksayang panahon na hindi ko man lang nagagamit ng wasto ang talentong ipinagkaloob saakin.

[chrisalis105]

KWADRAdo

Hinawakan ko baba ng kapatid ko

Ako: Ay hala, flat, magiging kwadrado mukha mo!!

Siya: Kwadrado? Diba kulungan ng mga kabayo yun?

Ako: Kulungan ng... KWADRA yun!!

Sige, ako na mababaw. Haha, kaloka lang.

[akosino]

overkill

malapit na ang araw na pinakahihintay ko. handa na ang lahat, nakapag ipon na ako ng pera, kagamitan, at lakas ng loob. nakalatag na ang lahat ng plano at oras na lamang ang hinihintay. nasasabik na akong makita kayong lahat na nakatingin sa akin at nagsusumamo. ilang beses ko naring iginuhit sa aking isipan ang larawan kung saan kayong lahat ay tumatangis at nagmamakaawang tulungan ko. luluhod kayo sa akin. makikita niyo.

naaalala ko kung paano ninyo ako apihin ng mga panahong nasa sekondarya pa lamang tayo. madalas ako ang naiisipan ninyong gawing katuwaan. inaasar, kinukutsa, sinasaktan, at ngayon, mararanasan niyo rin ang lahat ng iyon. ako naman ang tatawa at kayo naman ang tatawanan ko. kayo naman ang sasaktan ko. sa araw ng reunion natin ay isasakatuparan ko na ang pangarap kong tagpo. kayo, nasa loob ng isang silid, na hindi ninyo mamamalayang mawawalan ng daan palabas, ay papaulanan ko ng bala. manggagaling ito sa bawat sulok, ang lahat ay walang takas tulad ko na walang takas noon sa inyong mapanghusgang mata. walang takas sa pangungutya. lalabas sa sprinklers ang krudo at kayo ay mababasa sa gasolina, sabay pasisiklabin ko ang apoy. apoy na magpapamalas ng kakaibang bangis. magngangalit ito tulad ng galit na nararamdaman ko sa inyo mula pa noon. kayo ay matutusta hanggang sa hindi na makilala pa. at sa huli, pasasabugin ko ang mga bomba sa paligid, sunod sunod na pag sabog na yayanig sa buong lugar. kasing lakas ng hagulgol ko noong mga panahong wala akong magawa habang sinasaktan ninyo ako. ang katawan ninyo ay magkakalasog lasog hanggang sa hindi na mapagdikit dikit ang mga parte nito. katulad ng pira pirasong pagkatao ko na niyurakan ninyong lahat. makikita niyo, nasa akin ang huling halakhak.

nalalapit na ang araw ng paghihigante ko. at sa araw na iyon, matapos ko kayong panuoring mamatay, kasabay ninyo, ay mamamatay rin ako.

[akosino]

Ramdam ang lambing sa malamig mong tinig Habang ika'y kausap ko kanina Maulap ma'y tila kita ang pagningning At pagkutitap ng matitingkad na tala

Minsan pa'y dinuyan ng matamis mong labing Kahit anong sambitin sa'kin ay awit Walang humpay na pag tawa at pag ngiti Sa piling mo lamang ay ramdam na'ng langit

Ngunit hanggang kailan pa ba ito mananatili Ang tila'y paraisong binuo natin ng magkapiling Kung di man maglalao'y mas mabuti pang itigil ang pagtatayo ng kastilyong mula sa buhangin

Sana'y dumating ang araw na lumabas sa 'yong bibig Na hindi ka lilisan dahil ako'y mahal mo rin Pero marapat na gumising na mula sa panaginip At tandaan na kailan ma'y walang tayo at hindi ka naging akin