#temat:

[cyrisdarkshine]

Temat: Patriotyzm pierwotny i wtórny

Temat tak częsty i podniosły, że aż męczący. Musiałam jednak sięgnąć po niego przy pisaniu wypracowania, którego pełnej treści teraz nie przytoczę i zmusiło mnie to do co najmniej kilku minut rozmyślań. Właśnie w ich wyniku pojawiły się te dwa pojęcia, które są w równej mierze dziwne i adekwatne.

Bo patriotyzm może być różny - głęboki, płytki, udawany... Ale to wszystko odnosi się do  tego, jak się objawia. A wszystko musi mieć swój początek i to właśnie on, choć nigdy niewspominany jest bardzo ważny dla tego, co ma być później.

Patriotyzm pierwotny jest tym wyssanym z mlekiem matki, wynikającym z wychowania, obserwowania otoczenia, naśladowania go a także tym uczonym w szkole na lekcjach historii, polskiego i wszelkiego rodzaju uroczystościach państwowych. Objawia się zdolnością mówienia pięknych wierszyków, zgadzaniem się z każdą propaństwową opinią i... całkowitym brakiem głębi. Patriotyzm pierwotny jest. Tylko jest. I tak naprawdę wcale nie musi nic oznaczać.

Patriotyzm wtórny jest decyzją. Jest skutkiem głębszej analizy, zarówno różnorakich źródeł jak i historii własnej rodziny i uczuć. Patriotyzm wtórny potrafi patrzeć krytycznie i dąży do poprawy. I to właśnie on jest tym, który pcha do działania i pomocy, to on będzie ratunkiem w kryzysie. Pytanie tylko jak dużo go jest.

[cyrisdarkshine]

Temat: Te inteligentne delfiny

Może brzmi to zabawnie, może brzmi to niedorzecznie, ale delfiny w Indiach mają status osób niebędących ludźmi (“non-human person”). Oznacza to dla nich zachowanie podstawowych praw, a wynika z naszej wiedzy o nich. Lecz co oznacza to dla nas? Cóż, prawdę mówiąc całkiem sporo.

 Skutki brzmią wzniośle - nie jesteśmy jedynymi inteligentnymi istotami i nie mamy naturalnego prawa do władzy nad światem. A ponoć tak właśnie ma być, w to wierzymy od wielu wieków. Czyż to nie straszne? 

Oczywiście, to nasze pierwsze myśli, obawa o załamanie się światopoglądu, typowy, ludzki egoizm. Ale przecież jest więcej. Skoro nie tylko my zasługujemy na to, co mamy, to czy nie powinniśmy myśleć także o tych drugich? Co myślą, w co wierzą wspomniane już wcześniej delfiny? Czy też mają wiarę, jak pojmują świat?

Może to wszystko brzmi trochę dziwnie, jeśli nie rozumie się całego kontekstu moich myśli. A tak naprawdę dotyczy on religii - w Biblii napisano, że tylko ludziom nadano wolną wolę i prawo, by rządzić zwierzętami świata. I pytanie brzmi, czy, jak już się kiedyś zdarzyło, “Przez wzgląd na zatwardziałość serc waszych" (Mk 10,5 - dotyczy to zupełnie innej sytuacji, lecz nie znaczy to, że nie mogło dotyczyć też innych) i tego, że nie potrafiliby tego pojąć nie uświadomiono ludziom tego, że zwierzęta także są inteligentne czy może ich sposób myślenia jest tak drastycznie inny, że nie obejmuje ich boska definicja istot o wolnej woli i mającej władać boskim stworzeniem.

Moim zdaniem to zabawne - szukaliśmy inteligentnych form życia na innych planetach, nie myśląc o tym, że mogą mieć zupełnie inne pojmowanie świata niż my. Znaleźliśmy je tutaj, na Ziemi, tuż obok nas, i odnoszę wrażenie, że dalej o tym nie myślimy. A wbrew pozorom może to trochę bardziej niż odrobinę zmienić nasz świat i jego pojmowanie właśnie. W końcu światopogląd potrafi być jedną z najbardziej zaraźliwych chorób.

[cyrisdarkshine]

Temat: Ta niewidoczna propaganda

Wydawałoby się, że żyjemy w świecie wolnym, z pełnym dostępem do informacji i różnorodnych źródeł, połączeni z innymi krajami i możliwością kontaktu z każdym, niezależnie od jego narodowości czy miejsca zamieszkania. Czy jednak korzystamy z tych możliwości? Czy rzeczywiście wiemy to, co możemy wiedzieć? Zazwyczaj nie. Prawda jest taka, że zazwyczaj wystarcza nam jedno źródło, którym w przypadku, który nasunął mi ten temat, jest podręcznik z historii. A w nim, choć wszystkie fakty są rzetelnie podane, nie można nie zauważyć kto jest tym złym, a kto tym dobrym. W zasadzie nie można powiedzieć, że nie podano faktów, ale nie można też nie zauważyć tego niezapisanego "na szczęście" przy informacji, że Śląsk wybrał przynależność do Polski i tego, że była to dla niego najlepsza decyzja. I choć w zasadzie to nic wielkiego, to takie małe rzeczy kierują naszym myśleniem, naszymi uczuciami. I, choć w dobie reklam podprogowych i działań na naszą podświadomość wydaje się to być niczym, to odnoszę wrażenie, że manipulacja naszą myślą i uczuciami może być znacznie bardziej niebezpieczna niż ta zajmująca się naszym portfelem.

[cyrisdarkshine]

Temat: Sport - wyniesiony na piedestał

Temat zaległy, wymyślony już kilka miesięcy temu, podczas wycieczki do Warszawy, potem przypomniany przez mundial i zmowu zapomniany. Ale może lepiej o temacie niż okolicznościach... Tego, co jest napisane tym pogrubionym tekstem u góry nie trzeba tłumaczyć. Ale może od początku. W tym przypadku Warszawskich Powiązek. Nikogo nie zaskoczy fakt, że jest tam coś takiego jak Aleja Zasłużyonych. I leżą tam ludzie, co również nikogo nie zaskoczy. Więc co w tym wszystkim jest takiego dziwnego? Chodzi o to, jacy ludzie tam leżą. Ponieważ wśród bohaterów wojennych, ludzi rzeczywiście zasłużonych, walczących o wolność i ludzkie warunki życia leżą też inni, tacy jak znani piłkarze, mistrzyni rzutu kulą czy pływania. Rozumiem, że jest to zasługa dla kraju, ale czy naprawdę taka sama jak tych, dzięki którym mamy dziś niepodległość? To samo można powiedzieć o dowolnym wydarzeniu, w głównej mierze piłkarskim. Jest święto - jeden dzień wolnego, ok. Jest mecz/jakieś mistrzostwa (wykazuję się w tej kwestii całkowitą ignorancją) - rozmowy na ten temat trwają przez kilka/kilkanaście dni przed i po wydarzeniu. Czy to naprawdę jest tak ważne? Nie wspominając o pieniądzach, które idą na niekończone i często niepotrzebne stadiony, zamiast na przykład drogi (tak, wiem, że to inne pieniądze, ale ich rozkład...). Ale to nie temat dla mnie, do polityki się nie chcę na razie mieszać.

[cyrisdarkshine]

Temat: Shippingi - czy zawsze konieczne?

Temat dość niebezpieczny, ale męczy mnie już od dłuższej chwili, więc muszę się go jakoś pozbyć. A jak lepiej niż pisząc?

Muszę zacząć od tego, że nie mam nic przeciwko tzw. "statkowaniu", czy jak inaczej się je jeszcze nazywa. Niekanoniczne swatanie postaci z tych samych lub różnych źródeł takich jak seriale, książki czy bajki jest moim zdaniem elementem społeczności fanów, dość przyjemnym zresztą. Nie przeszkadza mi ono, niezależnie od tego jakiej płci są osoby, które się łączy czy innych kontrowersyjnych kwestii (pomijając oczywiście to, że niektóre są czasem po prostu głupie). Co więcej, jeśli jest dobrze opracowane, napisane, narysowane czy zrealizowane w jakikolwiek inny sposób, jestem w stanie to nawet polubić. W większości przypadków.

Bo zdarzają się momenty, kiedy losowe postacie przestają wystarczać. Na pierwszy ogień idą głównie wrogowie, ale ich pominę i przejdę do następnych - przyjaciół. Jako osoba niezbyt popularna cenię przyjaźń. A obserwując pomysły, jakie powstają, mam wrażenie, że fani w nią nie wierzą. Ich zdaniem w cieszeniu się swoją obecnością musi być coś więcej niż przyjaźń. Każdy gest jest oznaką miłości, a różnego rodzaju żarty wskazują na to, że między nimi musi być "coś więcej".

Rozumiem, że wiele ludzi lubi temat miłości i prace o takim temacie zawsze przyjmowane są z dużym entuzjazmem. Ale można też zauważyć przyjaźń, że istnieje, że została przedstawiona, docenić jej istnienie i nie sprowadzać wszystkiego do tego jednego uczucia...

Prawda?

[cyrisdarkshine]

Temat: Uśmiech

Jesteśmy teraz w najradośniejszym okresie roku. Nawet pieśni w kościele wydają się mniej smętne (choć tylko trochę). Mimo to nie potrafimy się uśmiechnąć. Nad trzeciogimnazjalistami ciąży widmo egzaminu, nad dorosłymi praca, którą trzeba jeszcze zrobić, nad kimś innym choroba... Zawsze jest coś, co zapobiega radości.

Rzadko spotyka się na ulicy ludzi uśmiechających się tak po prostu, by na świecie było lepiej. A szkoda. Bo nawet jak słońce świeci tak jasno jak dziś, trochę więcej światła i ciepła zawsze się przyda. Świat cierpi na ich chroniczny niedobór.

Czasem to uniesienie kącików ust wydaje się tak trudne jak podnoszenie ciężarów. Ale przecież trzeba ćwiczyć mięśnie. 

[cyrisdarkshine]

Post 11: Dlaczego "Temat"?

Aby uczcić to, że mam już dziesięć postów - krótkie wyjaśnienie. Mam nadzieję, że ciekawe.

I nie mam tutaj na myśli samej serii lecz właśnie jej tytuł - nieuchronnie przywodzący na myśl szkołę. Nie zapytam, tak jak to bywa w podręcznikach “Czy zastanawialiście się kiedyś…” bo wiem, że odpowiedź byłaby przecząca. Powiem jednak dlaczego ten, a nie inny tytuł, zwłaszcza nie przypominający o szkole. Dlaczego nie na przykład “rozmyślania” - pierwszy z moich tagów? Dlatego, że nie na to być tylko moja praca. Ja rzucam temat. Dodaję do niego swoją uwagę, może właśnie przemyślenia. Nie chodzi o to, żeby przeczytać i zaakceptować. Chodzi o to, żeby pomyśleć. Pomyśleć o czymś konkretnym - o danym temacie.

[cyrisdarkshine]

Temat: Zawsze

Ze słowem zawsze jest jak z nigdy. Nie powinno się używać go zbyt często. Zwłaszcza, gdy nie znaczy tego co powinien. "W sobotę zawsze zamiatam podłogę". Powiedzmy, że wszystko się zgadza. Ale raz byłam chora i nie zamiotłam podłogi. Czy to jeszcze jest zawsze? Może zawsze ma pewną tolerancję? Za każdym razem minus trzy to jeszcze zawsze. Jak minus cztery to już nie.

Nie to jest jednak istotą dzisiejszego “Tematu”. Istotą jest… Sens życia. Wiele jest rzeczy nad którymi się myśli. Ulotność i kruchość istnienia ludzkiego, jego słabość, egzystencja na Ziemi czy obecność Boga… To rzeczy, o których powinno się myśleć cały czas - zawsze - i być ich świadomym. Ale czy tak jest? Czy ludzie chodzą wciąż zagubieni w tematach egzystencjalynych? Nie. Oczywiście, myśli się o tym czasem - przy kawie czy gdy położy się wieczorem spać. Ale to nie jest to “zawsze”, które powinno być. Czy w takim razie jest ono osiągalne?