Teralfene
Eigenwijs wicht. Gemeente zonder rode lichten. Wat mis ik je, mijn geliefde Teralfene. Ik ben zot van u. Zot van Teralfene. Ik mis je warme boezem . De omarming van de vereniging van je inwoners. De verleidelijke knipogen van je cafés. Het feestgedruis op doordeweekse dagen. Het lachen, gieren en brullen in de goede compagnieën. Het stevig heen wandelen, het waggelend terug wandelen. De lange…
View On WordPress














