#the polack

[kamil-1]

Kamil I, The Polack;

[kamil-1]

Kamil I, The Polack;

[kamil-1]

Kamil I, Kamil I, The Polack;

[kamil-1]

Kamil I, The Polack; #KamilPierwszy #Kamil1st #Kamil1er #KamilI #KamilDerErste #The Polack #KamilPremiere #Kamil_I #photography #contemporary #netart #cyber #ThePolack #Polack #romanticism #documentary #document #doc #Poland #Polska #Polaczek

[kamil-1]

Jak zwykle nikogo nie ma w klubie żywych

Zasłyszane na ulicy; 23.04.2016; Warszawa

[kamil-1]

Wrocław, 30 lipca 2010 Pan Bohumil Hrabal Drogi Przyjacielu, Jak na ironię zawsze piszę list, na który mi nie odpowiedzą, ale prawda, w tym wypadku nie ma co się dziwić. Najśmieszniejsze jednak jest to, iż właśnie piszę, i tak jak Pan posługuję się wszystkimi palcami aby wystukać różne litery, a nie, jak to wychodzi mi najlepiej, wykorzystać tylko jeden z nich – wskazujący – ten jeden jedyny, który dla mnie, fotografa, jest niejako przedłużeniem oka, przedłużeniem ciała i umysłu: oko ku palcu, palec ku obrazom, obraz ku oczom Człowieka, Człowiek ku mnie. Wiem, że rozumie Pan te zależności, tę pętlę, która okala nasze wrażliwe szyje, ale nie o tym chciałem napisać w tym liście. Drogi Hrabalu, myślę sobie: jesteś Czechem, kochasz Czechy taką, bo ja wiem, dziadowską miłością; i mi się to podoba i widzę, że gdy opisujesz piwo, Pragę, czy koty to właściwie mówisz o tym jak postrzegasz ludzi wokół. Dzięki Twoim książkom, dostrzegam różnicę. Ja jak patrzę na Polaków, to też widzę w nich, coś na podobieństwo kota – takie z nas potulne Polaczki – ale ze względu na nasz humorzasty, impulsywny charakter, raczej mamy się ku psom. Lecz trzeba dodać: Pies Polski to domowe, uległe zwierzątko, lubiące wolność, ale zawsze trzymane na krótkim kagańcu. Z poważaniem Kamil I