#thomara

[critrolestats]

Episode 111 Preview: Where’s Vox Machina Now?

Thanks to Mark Vinson (@markavinson) for this art piece!

It’s been two weeks since we left Vox Machina, who were traversing the ancient, cursed city of Thomara through the veins of the even more ancient undead titan carrying the even more cursed (possibly as ancient) city of Thar Amphala (with Vecna and his followers) toward Vasselheim.

Time Spent

Approximate time spent traversing this much of the titan (how long J’mon Sa Ord and the wyvern riders of Vasselheim have been providing a distraction against Thar Amphala’s forces): 2.5 hours.

(10 mins) Kiki used Control Water against the flooded stream

(7 mins) Party members were buried in a rock slide, "5 or so” minutes taken to unbury them.

(3 mins) The party fights against earth elementals. Upon victory, they gauge how long each footfall takes, and take note of the structures crumbling within.

(30 mins) The party takes a short rest to let Grog read the dwarven scripts to the sarcophogus.

(5 mins) Vax plays with the empty poison chests before picking the lock to the sarcophogus.

(1 min) The party deals with the wave of petrifying gas, kills the dwarven king, loot his grave, and get back out of the room.

(30 mins) The party continues as Percy attunes to the looted belt. Vax kills a nothic.

(30 mins) Grog sees that Percy’s belt is good and attunes to the hammer.

(3 mins) The party engages trolls before looting what little remains of the vault.

(30 mins) Grog reattunes to the Bloodaxe.

We pick up within the vaults of Thomara, immediately following a short rest.

Titan Speed

We’ve been told that the titan’s footprints were between 350-400 feet apart, and 150-200 ft wide. Using these numbers, we’ll estimate an average step length of 500 feet. Using estimates from while the party was within the titan and gauging that there were no steps during battles, we estimate that there was approximately 20 seconds between each foot fall. Using the above estimate of 2.5 hours spent inside the titan, this brings us to 450 steps taken over the course of the dungeon crawl thus far. 500 ft stride * 450 steps = 225k ft, or 42.61 miles.

This also places the titan’s current speed at 17.045 miles per hour.

Read More

[sammypnda-blog]

"We Are The Blue Love" Arg: -"THOMARA!!! <3 (shippo msm. E se reclamar, posto fanfic e vou encher essa pasta desse shipp e outros montes só pra provocar)"

[sammypnda-blog]

"The kids - Tom & Tam" Arg: -"I had a desire to draw this. So here it is. There will be drawings that will not be posted on Tumblr and others that will not be posted G+. Then, be connected :3" Again with MediBang Paint

[sammypnda-blog]

[kyeoptin]

Paano?

Paano kung hindi naman pala talaga okay ang lahat? Paano kung iniisip lang natin na okay ang lahat? Na sa kakabasa natin ng mga libro, mga kwento, kakanood ng mga pelikula akala natin magiging okay din ang lahat. Na sobrang taas ng pag-asa natin na okay lang, okay pa, kaya pa. Pero ang totoo hindi na. Nabubulag na lang tayo sa ilusyon na okay ang lahat, na maayos, na hindi masakit. Pero masakit. Magulo. Hindi na tama. Paano kung sumosobra na pala? Paano kung nakakasakit na pala? Hindi na nakakatuwa? Na tama na, tigilan na. Please lang, magising na tayo sa katotohanan. Na hindi naging ito, hindi ito, at hindi magiging ito. Na wala na tayo sa mga gawa-gawang kwento, sa imahinasyon, na nandito na tayo sa realidad. Na hindi lahat ng gusto natin matutupad, hindi lahat ng ayaw natin mawawala. Na kailangan nating tanggapin ang katotohanan.

Pero paano rin kung tama tayo? Paano kung eto pala talaga. Na kaya natin naiisip na ganiyan dahil nandiyan lang sa paligid natin, nakapalibot ang mga senyales. Na naging ito pala talaga, ito pala talaga, magiging ito pala talaga? Hindi ito ilusyon, eto ang tadhana, eto ang daigdig na ipinapakita satin kung ano ang dapat. Paano kung ang mga gawa-gawang kwento, mga imahinasyon ay unti-unti nang nagkakatotoo? Paano kung eto yun. Yung sinasabi nilang kakaibang mahika na dulot ng pag-ibig. Yung tipong hindi kapani-paniwala pero totoo pala. Na kahit magulo ngayon, masakit, halos hindi na kayanin, konting kapit lang magiging okay din ang lahat. Paano kung hindi pa pala dapat tayo sumuko? Na dapat pang ipaglaban ito? Na eto ang tama at hindi ito ilusyon o imahinasyon lamang? Na eto na yung matagal mo nang hinihintay? Konting intay pa, konting pasensya, konting tiwala… darating din ito. Magkakatotoo rin.

Paano?

Anong dapat sundin at paniwalaan?

Ang gulo.

Siguro ganiyan nga talaga ang pag-ibig.

Paiikot-ikutin ka hanggang sa mahilo ka na. Hindi mo na alam kung ano ba ang mali o tama.

Ano ba talagang dapat sundin?

Puso o Isip?

[camille-osan]

inin-screenshot ko kasi yung time eh, 8:18 mga bes, thomara na naman bes, charot hahaha kinain na naman ako ng  sistema ng thomara badtrip, so yon, hell na naman this coming week, quizzes, recitation, postlab, chubells then midterms na after a week asar hahahaha hayahay days nalang ulit joke HAHAHAHA kbyers.

[kyeoptin]

thom x ara

Ang weird noh? Na shiniship ko yung dalawang taong wala namang ganap sa teleserye, sa pelikula, o sa kahit anong published book. Na kahit alam ko sa sarili kong may kanya-kanya silang buhay, pinagtatambal ko pa rin sila. Na para sakin sila yung para sa isa’t-isa, na feeling ko ako si kupido o isang match maker, at sila ang nakatadhana para sa isa’t-isa, nakakatawa lang.

Sa totoo lang, si Ara lang talaga yung kilala ko nung una, kinahiligan ko kasi ang volleyball at pinakilala sakin ng kaibigan ko yung team nila. Nakilala ko din si Mika at nabalitaang pine-pair up siya sa isang basketball player na si Kiefer Ravena. Uso na yung wattpad nun at ewan ko ba at nagulat nalang ako na puro Miefer fanfictions na ang laman ng wattpad library ko. Sa mga Miefer fanfics na yun, naisisingit si Ara, dahil nga bestfriend siya ni Mika. Sa iba pang fanfics tinatambal siya kay Thomas. Doon ko unang nakilala si Thomas. Nalaman kong ininterview siya sa isang game ng Lady Spikers kontra Blue Eagles at nasabi niyang idol niya si Ara Galang, doon marahil nagsimula ang pagtatambal sa kanila. At dahil nga sa fan ako ni Ara at ang karamihan ng fans niya ay itinatambal nga siya kay Thomas, napagalaman kong parang crush pa ata ni Ara dati si Thomas base sa mga tweets niya. Syempre nacute-an ako, pero higit pa dun, napakaganda kasi ng mga storyang ginagawa sakanila sa wattpad. Simula nun, mas lumamang na yung ThomAra fanfics ng wattpad library ko.

Hindi ko alam pero sa bawat storyang nababasa ko at sila yung naiimagine ko… parang may something talaga, may chemistry, may sparks. Na kahit ba imagination lang yung mga storyang yun, parang totoo… parang posible talagang magkatotoo.

Dahil din sa pag-ship ko sakanila nagkaroon ako ng mga kaibigan, nakakapagsulat ako ng magagandang story sa wattpad. Seryoso, ang gaganda ng mga Thomara fanfics na nababasa ko sa wattpad. Thankful ako kasi kung hindi dahil sakanila wala yung mga storyang yun, hindi mailalabas ng mga author na yun yung talent nila sa pagsulat.

Nakakatawa din dahil kahit alam ko, alam namin, na fantasy lang to, umaasa pa rin kaming magkakatotoo sila, na sa huli magugulat nalang kami sila yung magkakatuluyan. Parang fanfiction into reality. Tingnan niyo yung Miefer ngayon.. haha.

Although ni isang picture na magkasama wala sila, nakakatuwa kasi hindi nawawala yung mga shippers nila. Nakakatuwa kasi sa simpleng mga paraan ng pagi-imagine napapasaya namin ang isa’t-isa, in short, kahit walang kaalam-alam sina Thomas at Ara, eh napapasaya nila kami.

Thankful ako kasi marami akong natutunan (from fanfics), narealize, naovercome, at nalaman through ThomAra. Na sa kabila ng pagiging malungkot ko, makapagbasa lang ako ng fanfic nila (kahit na napapaiyak ako madalas ng fanfics nila dahil sad endings) ngumingiti pa rin ako, kinikilig pa rin ako. Actually ang tagal kong tinigil mag-wattpad. Pero dahil sakanila mas naiinspire ako magsulat ng mga stories, at mas gumaling pa sa pagsusulat sa tulong at inspirasyon na rin ng co-thomara authors ko.

Isa na siguro ako sa pinakamasayang tao sa mundo pag nagkatuluyan sila. Pero kung hindi, okay lang naman. Atleast, kahit fantasy lang, nakapagbigay sila ng impact sa buhay ko. Gusto ko silang mameet at magthank-you sakanila. Kasi kahit di nila alam na nageexist ang taong tulad ko, napapasaya nila ako sa paraang hindi nagagawa ng ibang tao.

To Thom and Ara, Thank you! For being one of the best ships ever!