'If porn would have a counterpart, it would be silent film'
Scott Higgins benadrukt het nog maar even in de eerste minuten van het openingscollege: The Language of Hollywood gaat echt over de taal van Hollywood. Over filmtechnieken, over het creëren van emoties. En nee, dit is niet, wat ze het soms wel noemen, een paradigma.
In deze collegereeks van Coursera - maar vijf colleges in totaal - krijg je de globale ontwikkeling van deze 'taal van Hollywood' voor de kiezen. Higgins richt zich compleet op de grote veranderingen in de geschiedenis: de opkomst van het geluid, of de opkomst van kleur in beeld. Aan de hand van historische voorbeelden worden de ingrijpende momenten geïllustreerd.
In het eerste college gaat Higgins vooral in op de periode van 1895-1926, oftewel de periode van de stomme film. Twee films staan centraal: Street Angel en The Docks of New York, beide uit 1928. Ja, exact, niet in de periode van de stomme film. In 1928 was het al mogelijk om een film te synchroniseren met geluid - Lights of New York was de eerste -, maar toch waren dit volgens Higgins de perfecte voorbeelden om de filmtechnieken te tonen die gebruikt werden om emoties bij de kijker los te krijgen. Hij vergelijkt het met porno: de stomme film lijkt sterk op voyeurisme. Stiekem meekijken.
Door constant te schakelen tussen film, Powerpoint-presentatie en Higgins zelf blijft het boeiend. Alles wat je ziet, wordt geduid met korte fragmenten waarbij de nadruk ligt op bijvoorbeeld het cameragebruik of de lichtinval. Het gehele college wordt opgedeeld in vijf onderdelen en allen eindigen ze met een kleine quiz met wat simpele vragen; hier wandel je doorheen.
Toch zijn de mogelijkheden karig. Waarom kan ik niet direct meer zien van de regisseur, in dit geval de beroemde Frank Borzage? Filmtechnieken koppelen aan fragmenten? Vragen verbinden met simpele screenshots of bewegend beeld?
Of het nou aan Coursera ligt, of aan het feit dat het de eerste keer is van Scott 'bear with me' Higgins: het nodigt niet echt uit. Het hangt tussen iTunesU en Udacity in.
Higgins' enthousiasme is echter aanstekelijk: de taal van Hollywood kan hij perfect toelichten. En de opbouw met ingrijpende veranderingen spreekt aan. Conclusie: het is een breed opgezette inleiding tot filmwetenschap in vijf simpele colleges. Niets meer, niets minder. En voor velen zal dat meer dan prima zijn.
Three typewriters.
Next up: ideal city of the 21st century.