Foto's uit 'Kijk, S.Carmiggelt - De schrijver in beeld
Jaarboekje uitgeverij Singel 262 - 1973
Tiny de Goey is in 1912 geboren in Den Haag in een gezin uit de gegoede middenklasse. Haar vader bekleedde een prominente functie als accountant bij uitgeverij De Spaarnestad.Het gezin verhuisde later naar het chique Wassenaar. Vanaf het moment dat Simon Carmiggelt haar leerde kennen, tot hun huwelijk was zij moderedactrice bij Het Nieuwe Modeblad, een uitgave van De Spaarnestad.Tiny kwam uit een streng-katholiek milieu, waarvan ze zich volkomen had losgemaakt. Zij ontmoette Simon in 1938 in het Haagse café Het Wachtje waar hij met krantencollega's en verschillende toneelvrienden tot de vaste cafécliëntèle behoorde. Doordat ze mooi Frans sprak met een vrouw die haar vergezelde dachten de cafébezoekers- volgens Carmiggelt-biograaf Henk van Gelder - dat ze van Russische afkomst was (in Parijs leefden in die dagen veel Russische émigrées). Toen Simon - die het meest in haar geïnteresseerd was - haar aansprak was zij zesentwintig jaar. Tiny bleek niet uit Rusland te komen, maar uit Wassenaar. Ze had een paar jaar als au pair in Parijs gewerkt. Daar had ze ook balletlessen gehad; eigenlijk had ze danseres willen worden, maar die droom was helaas niet uitgekomen. Toen haar vader stierf, was ze halsoverkop teruggekomen naar Nederland. Sinds kort werkte ze als redactirce bij het modeblad van De Spaarnestad. Mede door haar buitenlandse ervaring was ze een vrouw van de wereld geworden die zelfstandig in het leven stond. Ze was ook niet het type dat lijdzaam op een man zat te wachten; ze had al een opgewekt liefdesleven achter de rug en liet bij haar vertrek uit Parijs een twintig jaar oudere minnaar achter, maar door haar artistieke belangstelling en haar laconieke gevoel voor humor nestelde ze zich met groot gemak in de nieuwe vriendenkring van journalisten, schrijvers, schilders en toneelspelers. De vijfentwintigjarige Carmiggelt werkte hard, als flim- en toneelrecensent, verslaggever en cursiefjesschrijver ('Kleinigheden') van de Vooruit, de Haagse editie van Het Volk. Eind augustus 1939 stond de romance met Tiny in volle bloei, toen zij hem juist voordat ze in de Kurzaal in Scheveningen een optreden van de Franse vedette Maurice Chevalier zouden bijwonen vertelde dat ze in verwachting was. 'Nou dat is toch leuk, een kind' zei Simon. Maar tiny was het moederinstinct op dat moment volkomen vreemd, een baby trok haar geenszins aan. 'Ik wou ervan af,' noteerde hij vele jaren later uit haar mond. 'Van die baby en van jou. Sorry hoor, ik vond je wel aardig, maar ik had geen trek in trouwen en een gezinnetje. Het instinct kwam pas toen de baby in me ging bewegen. Opeens registreerde ik bij mezelf een gevoel dat ik niet dacht te bezitten. Ik begon het leuk te vinden dat ik zwanger was!'Nu moest er getrouwd worden. Op de ochtend van 6 september 1939 vond de huwelijksvoltrekking plaats in het kleine Haagse stadhuis aan de Groenmarkt. Hun dochter Marianne werd geboren op 24 februari 1940.(Van Gelder. 2000)
*Cit.Mance Post in 'S. Carmiggelt - Een levensverhaal' Sylvia Witteman, Thomas van den Bergh. 1998 Uitg. De Arbeiderspers.
Uit 'Ons Amsterdam':
Zijn eerste cursiefjes, nog niet ondertekend, verschenen sinds 1936 in die krant. Hij en Tiny de Goey, met wie hij op 6 september 1939 was getrouwd, konden in de hofstad bovendien bogen op een illustere vriendenkring van toneelspelers, schilders en schrijvers. Maar toen Het Volk in 1940 werd genazificeerd, behoorde Carmiggelt tot de kleine groep principiële redacteuren die hun ontslag indiende. Daarna moest hij maar zien hoe hij, met vrouw en kind (Marianne, 24 februari 1940), aan de kost kwam. In de loop van 1943 raakte hij, via enkele vrienden, betrokken bij de produktie van de illegale krant Het Parool. En begin 1944, toen de grond in Den Haag hem te heet onder de voeten werd, verhuisde hij met zijn inmiddels met Frank (3 november 1942) uitgebreide gezin naar Amsterdam. Daar, in het grote en gastvrije pand Reguliersgracht 111, hadden ook diverse anderen van de Parool-groep onderdak gevonden.
Moderedactrice Tiny de Goey omstreeks 1939
Uit boekrecensie Reformatorisch Dagblad:Levenslang trouw bleef hij ook aan Tiny de Goey, met wie hij in 1939 in het huwelijk trad en die hem twee kinderen schonk, Marianne en Frank. Die trouw was overigens slechts formeel, want Wijntje en Trijntje namen in zijn leven een grote plaats in. Meer dan eens ging hij vreemd, en nog na zijn dood werd onthuld dat hij in de laatste jaren van zijn leven een verhouding had gehad met Renate Rubinstein. Toch koos hij uiteindelijk steeds weer voor Tiny, die hem zijn uitstapjes blijkbaar altijd weer vergaf.