Gitaarles voor Beginners, Les 7 (Valse d;'Automne, Etude J.K. Mertz)
seen from Taiwan

seen from T1
seen from China
seen from T1
seen from China

seen from United Kingdom
seen from China

seen from United States

seen from China

seen from Sweden
seen from United States
seen from United States
seen from Netherlands
seen from United States

seen from Hong Kong SAR China
seen from Ukraine
seen from China
seen from United States

seen from Malaysia
seen from Russia
Gitaarles voor Beginners, Les 7 (Valse d;'Automne, Etude J.K. Mertz)
Gisteren een tof dagje gehad in Duinoord met Judovereniging Gilze. Toen wij onze "miniclub" na 3 uur bezighouden hun eigen gang lieten gaan, konden wij tot grote hoogte stijgen in het Klimbos. #klimmenenklauteren #vanboomtotboom #tokkelen 😉💪 (bij Duinoord)
Schrijven is schrijven
- Mei 2014
Niet dat ik me vaker afvraag of er op atomen een vervaldag staat, maar ik word ook niet elke dag geconfronteerd met dat vraagstuk. Andere, meer relevante zaken die me bezighouden of toch te pas en te onpas de kop durven op te steken, zijn de klassieke levensvragen; het gewone. 500 kg gehakt alstublieft, dikke schelletjes bij voorkeur.
Mag het wat meer zijn? - Zo, meer levensvragen kom ik niet tegen, aangezien ik geen leven heb. Als ademen het leven definieert, dan heb ik dat wel. Toch vinden de meesten dat ik geen leven heb, enkel als ik eens iets weet, iets kan beantwoorden. Het zijn de types die de godganse dag op touchscreens tokkelen en 'in contact' moeten blijven met zij die ze niet fysiek zien. Zien ze mij niet, dan zouden ze mij kunnen contacteren, maar dat doen ze niet. - Godzijdank.
Ikzelf tokkel niet op zulke apparaatjes: 'k heb er het geduld en vooral de goesting niet voor. Pianogetokkel, daar durf ik me echter wel eens aan bezondigen, maar of ik uw eigenste u daarmee schaad, ik dacht het niet.
Of ik me meer voel? Ik lach dat graag even weg: neen, ik voel me niet meer. Het etiket dat ik dan onterecht opgeplakt krijg, moet bij de opplakker zelf liggen, echt - ik probeer in alles bescheiden te wezen. Basic, humaan, nederig en nog zo'n paar synoniemen. Dat is zoals een hoed; dat staat je of dat staat je niet. En mij staat dat. - Is dat laatste nederigheid? Neen; is dat de waarheid? - Waarschijnlijk niet, maar alles is interpreteerbaar. 'k Zal wel eens een pluim van mijn hoed halen, als je dat nodig acht. - Sorry; als U dat nodig acht.
Zo probeer ik een nieuwe alinea nooit meer dan een keer per bericht met 'ik' te beginnen, kwestie van modest over te komen bij de punctuele lezer onder ons. Hij die tevergeefs naar kwaliteit zoekt. Toch, hij zal het hier niet vinden, maar ach, schrijven is schrijven.
Hoeveel meer ga ik hier nog lezen, schrijven, tegenkomen of liever nooit tegengekomen zijn. Sinds ik wat lees, las, gelezen en bekeken heb, kwam ik tot de constatatie dat er geen enkele 'normale' blogger te vinden is, voor zover norm-aal bestaat. Ik vind dat niet slecht, ik ben wel te vinden voor een hoek af. Zij die zich aangevallen voelen, doe dat maar niet: het is een compliment. Net als al mijn complimenten, geef ik er maar meteen mee dat het er een is. Ervaring baart kunst, ziet u.
In dit dus niet-aan-de-norm-voldoende landschap is het best leuk even rond te wandelen. Verdwalen mag ook. Doe maar op onder het motto: dat moet toch kunnen? En ja, waarom niet. Wat niet schaadt, baadt. Wat ik te weten ben gekomen, is dat deze abnormale bloggers een representatief zijn voor de wereld.
Ook daar zal ik niemand normaal tegenkomen. En dat is maar net goed.