Si vraiment il ne devait en rester que dix des années 10...
Et sinon Premier Contact, The Strangers, Les Combattants, Eastern Boys, Ida, Valley of Love, Ni le ciel ni la terre, Paterson, Le Caire confidentiel, Un couteau dans le coeur, Hostiles, Les confins du monde,Burning, Une pluie sans fin, Sheherazade, Incendies, Mommy, Winter Sleep etc... etc...
Καλά, δεν άντεξα. σκάστε. μια γρήγορη λίστα με τα ξενόγλωσσα albums της χρονιάς, για το ocd του θέματος. βασικά η ίδια λίστα όπως την ψήφισα στην #blogovision τον Δεκέμβρη στο αγγλόφωνο blog μου, μαζί με μερικές προσθήκες από albums που ανακάλυψα μέσω αυτής (isn't that the whole point of the thing?). διαβάστε στο LYSAD από τα παραπάνω λινκ αν θέλετε μπλα μπλα κ αιτιολογήσεις, μετά από τα comics κ graphic novels lists δεν έχω άλλο σάλιο κ για τα άλμπουμς. στους τίτλους όμως κάθε άλμπουμ, λινκ για βιντεάκια. you're welcome.
πάμε!
-
25. LCD Soundsystem - This is Happening
24. Caribou – Swim
23. Crystal Castles – Crystal Castles
22. Black Keys - Brothers
21. Janelle Monae – The ArchAndroid
20. Pan Pan – Someday Maybe I Won't Mind
19. Mark Ronson & The Business Intl – Record Collection
18. Robyn – Body Talk pt1
17. Deerhunter - Halcyon Digest
16. CocoRosie – Grey Oceans
15. Kylie – Aphrodite
14. Hurts – Happiness
13. Belle & Sebastian - Belle and Sebastian Write About Love
12. Scissor Sisters – Night work
11. Zola Jesus – Stridulum
10. Yeasayer – Odd Blood
9. National – High Violet
8. Arcade Fire – The Suburbs
7. Monika – Exit
6. Trouble Over Tokyo – Hurricane
5. Scott Pilgrim – OST
4. Tareq – Cocoon
3. Interpol - Interpol
2. Mumford and Sons – Sigh No More
1. Marina and the Diamonds – The Family Jewels
TV taught me how to feel
now real life has no appeal
(στίχος της χρονιάς για μένα, #peste_na_me_fate)
κ τα πέντε καλύτερα ελληνόφωνα άλμπουμ της χρονιάς:
5. Μιχάλης Χατζηγιάννης - Το Καλύτερο Ψέμα
καλά, μη βαράτε πλάκα κάνουμε!
5. Παύλος Παυλίδης & the B-Movies - Αυτό το Πλοίο που Όλο Φτάνει
Χτες είδαμε τις θέσεις 30 εώς 16 της (πολύ καθυστερημένης) λίστας με τα καλύτερα comics του 2010, τώρα πάμε για τα #15 εώς #1 όσο είναι ακόμα φρέσκα (σχεδόν):
15. Scalped
(Jason Aaron / R. M. Guera, Davide Furno, Danijel Zezejl / DC Vertigo)
είναι αυτή η τρελή σαδιστική απόλαυση (όπως κ το Walking Dead πιο μετά στη λίστα) που μπορούν να συγκατανοήσουν μόνο οι πιο ορκισμένοι fans σειρών όπως το Sopranos, το Six Feet Under, το Nurse Jackie... είναι αυτή η απόλαυση να γνωρίζεις ελλατωματικούς χαρακτήρες σε αντίξοες στιγμές στην ζωή τους κ να τους βλέπεις κάθε μήνα να βουτάνε όλο κ πιο βαθιά στη λήθη τους, να κάνουν την μια λάθος επιλογή μετά την άλλη κ όμως να συνεχίζουν να υποφέρουν, να βαρυγκωμούν κ να επιβιώνουν. έτσι κ ο Dash Bad Horse, το κακό παιδί του ινδιάνικου καταυλισμού ο οποίος επιστρέφει μετά από χρόνια ως undercover πράκτορας του FBI αλλά δεν καταφέρνει να μείνει για πολύ μακριά από το κακό μουνί της κόρης του αρχηγού, τις κομπίνες, τις δολοφονίες κ την παγίδα της εξάρτησης
υπερπαραγωγή. ο Hickman, γνωστός για τη μονομανία του για design κ αρχιτεκτονική κ οργάνωση παίρνει την Πρώτη Οικογένεια της Marvel κ τους δίνει ακριβώς την ένεση εφευρετικότητας που χρειάζονταν. ένας χρόνος ιστοριών γεμάτος νέες ανακαλύψεις κ απειλές, με κάθε μικρή περιπέτεια να προσθέτει ένα νέο πολιτισμό στον χάρτη του σύμπαντος των Fantastic Four, καινούρια μέλη στην οικογένεια του Future Foundation που συγκεντρώνεται στο Baxter Building κ να οδηγεί με αριστοτεχνικά δομημένο στήσιμο στον θάνατο-έκπληξη (που δεν σποϊλάρω εδώ) ενός εκ των 4 μελών στο τελευταίο τεύχος της παρούσας σειράς
-
13. Daytripper
(Gabriel Ba, Fabio Moon / Dave Stewart / DC Vertigo)
οι άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα, κάθε μήνα, κάθε χρόνο. οι δίδυμοι Βραζιλιάνοι Ba κ Moon χρησιμοποιούν το αναπάντεχο του θανάτου σαν αφηγηματικό τρικ για να διηγηθούν την ιστορία του ήρωα τους, του Bras, ενός wannabe συγγραφέα με τρελά daddy issues που έχει βαλτώσει σε μια δουλειά που μισεί, να γράφει τα μνημόσυνα σε μια βραζιλιάνικη εφημερίδα. σε καθένα από τα 10 τεύχη της σειράς επισκέπτονται τον Bras σε μια διαφορετική ηλικία, εκτός σειράς, για να διηγηθούν από μια ολιγοήμερη ιστορία απ'τη ζωή του που θα καταλήγει πάντα στον αναπάντεχο θάνατο του στην τελευταία σελίδα. στα 32 του όταν βρίσκεται σε υπαρξιακό αδιέξοδο, στα 21 του όταν γνωρίζει μια γκόμενα στις διακοπές, στα 28 του όταν την χωρίζει, στα 41 που γίνεται μπαμπάς ο ίδιος ή στα 11 του όταν γεύεται το πρώτο του φιλί. κάθε στιγμή είναι μοναδική κ σημαντική κ μπορεί να είναι η τελευταία σου, ή μπορεί να σωθείς από το αδιέξοδο που νιώθεις κ να συνεχίσεις σε άλλα πιο όμορφα ή σε πιο αδιέξοδες εμπειρίες κ.ο.κ. α ναι, κ είναι κ σου-παίρνει-την-ανάσα-πανέμορφο. που το βάζεις αυτό?
-
12. Action Comics (Starring Lex Luthor & Jimmy Olsen)
(Paul Cornell, Nick Spencer / Pete Woods, R. B. Silva, Sean Chen / DC Comics)
όταν λείπει ο Superman (σε ένα άσκοπο περίπατο ανά τις ΗΠΑ που δεν θα σχολιάσω εδώ καλύτερα - αλλά it sucks balls), χορεύουν τα ποντίκια. ο αιώνιος εχθρός του Lex Luthor παίρνει τα ηνία του κλασικού τίτλου του Superman υπό την εποπτεία του Paul Cornell (από το τηλεοπτικό Dr Who), ψάχνωντας μαζί με την συνοδό του (ένα παράδοξο αυτόνομο ρόμποτ αντίγραφο της Lois Lane) για ίχνη μιας κοσμικής δύναμης θανάτου κ ερχόμενος αντιμέτωπος με ένα εξαιρετικά δυνατό who's who κλασσικών αγαπημένων αντιπάλων, από τον αθανατο Vandal Savage κ τον κανίβαλο τηλεπαθητικό πίθηκο Gorilla Grodd (με το φονικό γιγάντιο κουτάλι, φυσικά) στον καρτουνίστικο υπερμεγέθη σκώληκα Mr Mind κ την Death των Eternals από το Sandman του Neil Gaiman. υπερ-διασκεδαστικό. κ στις back-up 8σέλιδες ιστορίες κάθε τεύχους, ο 'καλύτερος φίλος του Superman' Jimmy Olsen δια χειρός Nick Spencer (που θα φορεθεί πολύ στην συνέχεια της λίστας) να προσπαθεί να σώσει τη γή από εξωγήινους έφηβους τουρίστες που μεθάνε με το οξυγόνο της ατμόσφαιρας. διάνοια στην παράνοια
-
11. DEMO v. 2
(Brian Wood / Becky Cloonan / DC Vertigo)
έξι μικρά demos, mixtapes σε κομικ μορφή από τη δημιουργική ομάδα των πρώτων DEMO από την AiT, Brian Wood κ Becky Cloonan. έξι αυτοτελείς ειλικρινά προσωπικές ιστορίες νέων με ένα κάποιο 'σούπερ' τουίστ. μια αμερικανίδα που ονειρεύεται κάθε βράδυ μια πτώση από τον καθεδρικό του St Paul στο Λονδίνο. ένας έφηβος που όσο μεγαλώνει αναπνέει πιο άνετα στο νερό παρά στον αέρα. μια obsessive compulsive κοπέλα που δεν μπορεί να κάνει τίποτα αν δεν το δει σε post-it βρίσκει το ταίρι της. ένας μοντέρνος κανίβαλος προσπαθεί να απεξαρτηθεί. μια 30άρα ταξιδεύει πίσω στο χρόνο επισκέπτεται τον έφηβο εαυτό της θύμα κακοποίησης. ένα ζευγάρι που μαζί δεν κάνουν κ χώρια δεν μπορούν, κυριολεκτικά κ παθολογικά. μικρές μήκος ιστορίες αλλά δυνατές κ αδυσώπητες σε αντίκτυπο που στοιχειώνουν τον αναγνώστη
-
10. Scarlet
(Brian Michael Bendis / Alex Maleev / Marvel ICON)
γκρινιάζω γκρινιάζω για τον Bendis αλλά να'τος δεύτερη φορά στην 16άδα. η Scarlet, η νέα του ηρωίδα, είναι γνήσιο τέκνο του δημιουργού της. μετά την εν ψυχρώ κ αναιτιολόγητη δολοφονία του καλού της από ένα ναρκομανή μπάτσο (οικογενειακές ιστορίες φάση) κ την μετέπειτα συγκάλυψη κ λασπολογία από τις αρχές αποφασίζει να φέρει την αλήθεια στο φως κ να τιμωρήσει τους ενόχους, να πάρει τη δικαιοσύνη στα χέρια της βρε παιδί μου. ναι, οκ, πρωτότυπο. αλλά ο τρόπος που δίνεται η ιστορία είναι... δεν έχω λόγια. από τις πρώτες κιόλας σελίδες η Scarlet γυρνάει προς την 'κάμερα' κ τον αναγνώστη, 'σπάει' τον 4ο τοίχο που μας χωρίζει κ αρχίζει να μας μιλάει ευθέως, να δικαιολογείται, να εξηγεί να αποκαλύπτεται κ να δημιουργεί έναν πρωτοφανή δεσμό μεταξύ αναγνώστη κ πρωταγωνιστή
το θρυλικό club Forgetless ανοίγει για μια τελευταία βραδιά, στην οποία θα γίνουν πολλά. δυο φοιτήτριες θα προσπαθήσουν να εκτελέσουν ένα συμβόλαιο θανάτου. ένας δύσμοιρος geek με κύριο hobby να πηδάει ότι βρει μπροστά του κ να το ανεβάζει σε βίντεο στο youtube, έβαλε το πουλί του κάπου που δεν έπρεπε. ένα σεξομανές κοάλα (??) βγαίνει για τελευταία κρούζινγκ. κ τρεις έφηβοι κάνουν τα αδύνατα δυνατά για να μπουκάρουν παράνομα μέσα στο πάρτυ που παίζει να αλλάξει για πάντα τις ζωές τους. όλα αυτά σε μια αφήγηση που αλλάζει πρωταγωνιστή κ μέθοδο αφήγησης ανά τεύχος, χρησιμοποιώντας (επιτέλους) περίτεχνα λογαριασμούς τουίτερ, σχόλια σε youtube, flickr, emails, sms, facebook friend requests, αγγελίες στο craigslist κ δεν συμμαζεύεται για να δώσει το πιο τώρα κ φρέσκο αφηγηματικό feeling comics
-
8. X-Men: Second Coming (Uncanny X-Men, X-Men Legacy, X-Force, New Mutants)
(Matt Fraction, Mike Carey, Zeb Wells, Chris Yost, Craig Kyle / Stuart Immonen, Ibraim Robersin, David Finch, Greg Land, Esad Ribic, Terry Dodson, Mike Choi / Marvel Comics)
όσα χρόνια κ να περάσουν, ένα καλό x-men crossover είναι κλασσική αγαπημένη αξία. εδώ έχουμε το φινάλε όλου αυτού του πολύχρονου αχταρμά x-crossovers από το House of M που σημάδεψε το τέλος του γένους των mutants, στο Messiah Complex που είδαμε την πρώτη γέννηση νέου μεταλλαγμένου μωρού μετά από χρόνια κ την φυγάδευση της στο μέλλον με τον Cable, το Messiah War με τον πόλεμο για την προστασία της κ πλέον τώρα την επιστροφή της, το Second Coming ως έφηβη πλέον, στο παρών κ μια μάχη/τελική στάση ενάντια σε ένα Αρμαγεδδώνα από τους νεκραναστημένους μεγαλύτερους δολοφόνους μεταλλαγμένων στην ιστορία τους κ μια μαύρη τρύπα στο χρόνο που ξερνάει ασταμάτητα ρομπότ-δολοφόνους. time travel, θυσίες, δολοφονίες, ακρωτηριασμοί, επιστροφές, προδοσίες, team-ups, βία, fun, fun, fun
-
7. The Unwritten
(Mike Carey / Pete Gross / DC Vertigo)
must για τους πιο 'ψαγμένους' Harry Potter fans. καλά, όχι ακριβώς ο Harry. αλλά ο Tommy Taylor, αγόρι-μάγος κ αυτός, εμπνευσμένος από τον γιο του συγγραφέα, ο οποίος συγγραφέας όμως εξαφανίζεται μυστηριωδώς μετά το τελευταίο βιβλίο, το οποίο τελευταίο βιβλίο όμως περιέχει ένα μυστηριώδες ξόρκι, το οποίο ξόρκι ίσως έχει φέρει στη ζωή τον πρωταγωνιστή του βιβλίου, ο οποίος πρωταγωνιστής είναι... ο γιος του συγγραφέα, ο Tommy Taylor? φαντάσου το μπέρδεμα του ίδιου όταν μαθαίνει την αλήθεια (?) για τον εαυτό του κ ξεκινά μια οδύσσεια από διάφορα γεωγραφικά σημεία λογοτεχνικού ενδιαφέροντος κ συναντήσεις με άλλους χαρακτήρες που έχουν έρθει στη ζωή, από τον Frankenstein, στον Roland (της γνωστής μπαλάντας) κ το Jud Suss του Ναζί σένσορα Joseph Goebbels. μια πάντα προσεγμένη δουλειά του υπεραγαπημένου μου Mike Carey, ανέβηκε μερικές θέσεις στην δεκάδα μόνο κ μόνο για το ότι έβγαλε τεύχος Choose Your Own Adventure για να δώσει το multiple choice origin της μυστηριώδους, Hermione-τύπου, αλλά Dickens-εμπνευσμένης, ηρωίδας Lizzie Hexam
-
6. Morning Glories
(Nick Spencer / Joe Eisma / Image Comics)
να'σου'τος πάλι ο Nick o Spencer. τρίτη φορά στην 15άδα, αλλά καψούρες είναι αυτές. δεν έχει άλλο μέχρι το #1, ορκίζομαι. στο Morning Glories, που ήταν κ το οριστικό του φετινό break-out hit, έξι έφηβοι αρριβάρουν στο Morning Glory Academy, σα να λέμε το νησί του LOST σε συσκευασία οικοτροφείου, κομπλέ με μεταφυσικούς τυφώνες δωματίου, φονικά φαντάσματα, σαδιστές διευθυντές, ανεξήγητα κριτήρια επιλογής μαθητών (αρκεί να έχουν γεννηθεί στις 4 Μαίου), σκοτεινά μυστικά στο παρελθόν, ψυχικές διαταραχές, φονικά, μυστήρια, αποδράσεις κ ξέρετε, όλα αυτά που είχε υποσχεθεί να κάνει το LOST κ χάθηκε στην πορεία. τόσο καλογραμμένο κ ειλικρινές στις υποσχέσεις του που του συγχωρώ τα παραπλανήτικα όμορφα εξώφυλλα σε σχέση με το πραγματικά ανύπαρκτο σκίτσο στις μέσα σελίδες. για τον Nick Spencer ρε μουνιά!
-
5. CHEW
(John Layman / Rob Guillory / Image Comics)
μυστήριο κ fun τον καιρό της κοτοαπαγόρευσης. μετά από μια ανεξήγητη επιδημία γρίπης πουλερικών που αφάνιζει κάτι μιλλούνια αμερικάνους, η κυβέρνηση ίδρυει την FDA, την Foods & Drugs Authority για την καταπολέμιση food-related εγκλημάτων κ παραβιάσεων. ο νεότερος πράκτορας τους είναι ο πρωταγωνιστής μας, ο Tony Chu. ο Tony Chu είναι ένας cibopath: με μια μπουκιά από κάτι (ή κάποιον) μπορεί να πάρει όλες τις αναμνήσεις κ την ιστορία του(ς). κ δεν είναι καν ο πιο παράξενος χαρακτήρας μιας σειράς που περιέχει σοσιοπαθείς κόκορες-παλαιστές, μαφιόζους βαμπίρ, cyborg μπάτσους, κριτικούς φαγητού που μετατρέπουν γεύσεις σε λέξεις, μάγειρες που μετατρέπουν λέξεις σε γεύσεις, εξωγήινες καταστροφές, ακρωτηριασμούς, γενετικά τροποποιημένους βάτραχους, καννίβαλους κάθε είδους κ την επικείμενη καταστροφή του κόσμου. κ όλα αυτά να συνδέονται με την κοτοαπαγόρευση που όλα δείχνουν ότι είναι η μεγαλύτερη συνωμοσία μετά το Roswell (αν δεν συνδέεται κ αυτό σε όλα). η πιο τηλεοπτικά/procedural δομημένη σειρά comics φέτος με αληθινά συναρπαστικό over-arching mystery κ σου-πέφτει-το-σαγόνι ανατροπές
-
4. Casanova - Luxuria & Gula
(Matt Fraction / Fabio Moon, Gabriel Ba, Dave Stewart / Marvel ICON)
δεν ήξερα αν έπρεπε να το συμπεριλάβω ή όχι στη λίστα του 2010. βλέπετε, μετά τον υπερπάταγο που έκανε ο γλυκούλης μας Matt Fraction στους τίτλους της Marvel (Uncanny X-Men, Iron Man, Thor), κ μετά τα άπειρα Eisner κ δενξέρωγωτί που σάρωσαν οι δίδυμοι βραζιλιάνοι σκιτσογράφοι (δες Daytripper πιο πριν στη λίστα) η εταιρία του πρόσφερε το exclusive private mens club imprint της ICON για να επανεκδόσει κ να συνεχίσει την πρώτη του μεγάλη επιτυχία, το Casanova της Image από το 2006. το Casanova που τον καιρό που πρωτοέβγαινε, στα ικτερικά αλλά αγαπησιάρικα 20σέλιδα pamphlets με μόνο ένα τόνο χρώματος για και-καλά-οικονομία κ προσωπικές εκμυστηρεύσεις-ημερολόγια στο πίσω μέρος το είχα σαν μάννα εξ ουρανού κ ρουφούσα σαν πρεζάκι την ενέργεια κ την φρεσκάδα του (να κ οι αποδείξεις). ο Fraction από τότε έχει πέσει κατά πολύ δημιουργικά κ έχει ψιλοβαλτώσει μέσα στην mainstream-ίλα του, αλλά αυτές οι παλιές κλασσικές αναρχοανατρεπτικές κατασκοποϊστορίες παράνοιας, ρετουσαρισμένες με πλήρη πλέον χρωματική παλέττα κ γενικό ρετουσάρισμα από τον μάστορα του είδους Dave Stewart, μαζί με τις καινούριες back-up βινιέτες, δίνουν ακόμα αβέρτα την ίδια τρελή ενέργεια κ φρεσκάδα που θυμάμαι από τότε. έτσι κ αλλιώς στα 4 χρόνια που πέρασαν δεν βρέθηκε κανείς άλλος να βγάλει πιο αγαπημένο, sex-swap, erotic, geeky, απολαυστικό super-sci-fi-hero homage. δεν νομίζω να είναι καν εφικτό. viva Casanova!
-
3. The Walking Dead
(Robert Kirkman / Charlie Adlard / Image Comics)
ξεχάστε το τηλεοπτικό βαριοθέαμα του AMC, οπού πήραν τα έξι πρώτα (κ πολύ σύντομα) τεύχη του κομικ, τα απονεύρωσαν από οτιδήποτε προκλητικό κ ανατρεπτικό κ τα ξεχείλωσαν σε έξι ατελείωτα επεισόδια που σας κατάντησαν τους θεατές ζόμπι στον καναπέ να περιμένετε να σηκωθεί ο Ρικ από τον κώλο του να γίνει κάτι. το comic The Walking Dead είναι η συνεχιζόμενη περιπέτεια αυτών των επιζώντων μετά από αλλεπάλληλες απώλειες, τραυματισμούς, ακρωτηριασμούς, έρωτες κ ξανά μανά απώλειες, κ ζόμπι, ζόμπι, ζόμπι κ ΠΑΛΙ ΖΟΜΠΙ γαμώ το φελέκι τους! αυτή είναι κ η ομορφιά του, όπως υπερπαπαρολόγησα πιο πάνω στο Scalped, αυτή η σύνδεση με τους χαρακτήρες που τους έχεις δει από τόσο κοντά να περνάνε τόσα δεινά κ να συνεχίζουν, που τους έχεις δει από απλούς βαρετούς, καθημερινούς τύπους να μεταμορφώνονται από τις καταστάσεις σε συγκλονιστικά τέρατα υπαρξιακού τρόμου. άλλα σπόιλερς δεν λέω γιατί θα με φάνε κάποιοι :)
-
2. Locke & Key - Crown of Shadows & Keys to the Kingdom
(Joe Hill / Gabriel Rodriguez / IDW)
το δεύτερο act της epic ιστορίας των τριών αδελφιών Locke που μετά την βάναυση δολοφονία του πατέρα τους μετακομίζουν με την κρασοκανάτα μάνα τους στην αινιγματική έπαυλη Keyhouse, όπου κάθε πόρτα κρύβει ένα μυστικό κ το κάθε occult κλειδί που ανακαλύπτουν απελευθερώνει κ μια καινούρια απειλή ή μυστικιστική δύναμη: από αλλαγή φύλου, φυλής ή μεγέθους στον έλεγχο των σκιών, μετενσάρκωση, ξεκλείδωμα αναμνήσεων ή μεταμόρφωση σε τοτεμικά ζώα. ένα τρελά catchy concept δωσμένο ιδιοφυώς κ με αψεγάδιαστο σασπένς κ mystery setup. άλλη μια περίπτωση που το βλέπεις κ θες να το στείλεις στον Lindelloff να το τρίψει στα μούτρα του να μάθει να γράφει. σόρρυπαρασύρθηκαπάλιγαμώτοφινάλετουLOSTμουγαμώ. αχέμ. έρχεται κ αυτό στην τιβι από φθινόπωρο 2011, ετοιμαστείτε για το hype του αιώνα!
-
1. the Batman books
(Grant Morrison / Tony Daniel, Andy Clarke, Frank Quitely, Chris Sprouse, Frazer Irving, Yanick Paquette, Cameron Stewart, Georges Jeanty, Ryan Sook, Lee Garbett, Andy Kubert, David Finch / DC Comics)
ναι, είχαμε αλλαγές στη λίστα, αφού κάποιοι σωστά με διορθώσατε ότι η Batwoman στο Detective Comics (το αρχικό #18 της λίστας) ήταν του 2009 κ μου προτείνατε να διαβάσω το τέλος του δεύτερου κεφαλαίου του υπερ-έπους του Grant Morrison στον Batman, το οποίο είχα σνομπάρει υποδειγματικά μέχρι πρότινος. δεν ήταν απλή υπόθεση, αλλά το έκανα με αυταπάρνηση κ φυσικά κατέληξε να ανεβαίνει στο #1 της λίστας της χρονιάς κ να μου γαμά τον προγραμματισμό. επειδή απλά είναι τόσο μεγαλεπίβολο κ υπεροπτικό κ ενάντια σε κάθε λογική πετυχημένο, που δεν θα μπορούσε να σφηνωθεί σε καμμιά άλλη θέση.
μιλάμε για τρεις τίτλους (Batman #700-702, Return of Bruce Wayne #1-6, Batman & Robin #10-16) στους οποίους η δράση εξελίσσεται με διαφορά μηνών-χρόνων, χιλιετιών (από την στιγμή της γένεσης του σύμπαντος, μέχρι τα τελευταία δευτερόλεπτα του κ μπρος πίσω στο παρόν), αλλά η αφηγηματική δομή κ συνοχή απαιτεί να διαβάζονται τα τεύχη με την αυστηρή χρονολογική σειρά που κυκλοφόρησαν ανά μήνα. παράνοια.
στον ένα τίτλο βλέπεις σε flashback τα αληθινά γεγονότα που οδήγησαν στο θάνατο του Batman πριν κάτι χρόνια, με flashbacks κ flashforwards σε όλους τους Batman πριν κ τώρα κ μετά κ ακόμα πιο μετά, στον δεύτερο βλέπεις την πορεία του όχι-τόσο-πεθαμένου-αλλά-χαμένου-στο-χρόνο Bruce Wayne από την εποχή των σπηλαίων εώς το παρόν (με ενδιάμεσες στάσεις από τον Caveman Batman, στον Pirate Batman, Witchhunter Batman, Cowboy Batman, Batman Noir κ Fucked-Up Future Machine Batman) κ ο τρίτος εδώ στο παρόν με το νέο Batman με το νέο Robin εναντίον ενός από τους προγόνους του Wayne από τον δεύτερο τίτλο μολυσμένο από έναν δαίμονα από τον πρώτο τίτλο που στην πορεία της μεγα-ιστορίας επιστρέφει πάλι στην αρχή του χρόνου για να δώσει την έμπνευση για την δημιουργία του ίδιου του Batman στο origin του. αυτό. ουφ. ΠΑΡΑΝΟΙΑ.
φυσικά χωρίς τα αναλυτικά annotations από το Comics Alliance δεν καταλαβαίνεις χριστό. κάθε δεύτερο πάνελ έχει obscure αναφορές σε οποιοδήποτε τυχαίο σημείο της βιβλιογραφίας του Morrison από τις περασμένες δεκαετίες ή απαντά σε ένα ερώτημα που δεν ήξερες ότι είχε καν θέσει στο πρώτο τεύχος της σειράς του. είναι τρελός! αλλά αν αφιερώσεις τον χρόνο κ την φαιά ουσία να αποκρυπτογραφήσεις αυτό το δαιδαλώδες ψυχασθενικό κ μεγαλομανές έργο, ο εγκέφαλος σου θα εκραγεί από awesomeness. κ που αλλού εκτός από τα comics κ τον Morrison θα μπορείς να το βιώσεις αυτό?
Μετά την 30άδα των καλύτερων Graphic Novels(=αυτόνομα full-length τομάκια), πάμε στην 30αδα comics (=τευχάκια, periodicals). διάβασα τον κώλο μου φέτος, οπότε η επιλογή ήταν κάπως πιο δύσκολη. αλλά, θυσία. για σας. ναι.
σήμερα τα #30 εώς #16 κ άυριο η τελική 15άδα. απολαύστε:
30. Flash
(Geoff Johns / Francis Manapul, Scott Kolins / DC Comics)
η επιστροφή του ασώτου. ο Geoff Johns ξανά στον τίτλο που τον ανέδειξε, αλλά με τον ορίτζιναλ (κ controversial) Flash, Barry Allen, κάτω από την μάσκα, κυνηγημένος από τους εχθρούς του που επιστρέφουν ως υπερμπάτσοι από το μέλλον κ τον συλλαμβάνουν για ένα φόνο που δεν έχει κάνει ακόμα. δηλαδή, ναι!
-
29. Strange Tales II
(Nick Gurewitch, Rafael Grampa, Jhonen Vasquez, Jeff Lemire, Kevin Huizenga, Gene Yang, Nick Bertozzi, Jeffrey Brown, Farel Dalrymple, the Bros Hernandez, Paul Hornschemeier, Tony Millionaire, Ivan Brunetti, Terry Moore, Dean Haspiel, Harvey Pekar, Alex Robinson, James Stokoe, κ άλλοι / Marvel MAX)
δεν έχετε γκαβλώσει ήδη από τα credits? όλοι οι θρύλοι της independent comics σκηνής με ελευθέρας πάσο να κάνουν ότι θέλουν στους διάσημους χαρακτήρες της Marvel
-
28. Avengers Academy
(Christos Gage / Mike McKone / Marvel Comics)
σχολείο για απροσάρμοστους σοσιοπαθείς έφηβους super-powered μαθητές μια κοπάνα μακριά από supervillain-ιλίκι. Tigra, Dr Pym, Speedball, Quicksilver, Jocasta διδακτικό προσωπικό. Ρόδα Τσάντα κ Αβέντζα
-
27. Thanos Imperative, Guardians of the Galaxy, Nova
(Dan Abnett, Andy Lanning / Miguel Sepulveda, Brad Walker, Andrea DiVito, Mahmud Asrar / Marvel Comics)
κοσμικίλα. το υπερ-έπος που ξεδίπλωναν εδώ κ 5 χρόνια οι DnA (Dan n Andy) φτάνει σε critical 'γαλαξίες πεθαίνουν' επίπεδο στην τελική μάχη εναντίον του Cancerverse κ των σατανιστών Avengers. σατανιστών. avengers. νεκραναστάσεις, θυσίες, ανεμογκάστρια, σκελετός Galactus-κατσαρίδα, τηλεπαθητικοί σκύλοι, ρακούν αστρονάυτες, λεσβίες, κθούλου, οι τύποι ξέρουν να στήνουν γαμάτα διαγαλαξιακά πάρτυ
-
26. Thor the Mighty Avengers
(Roger Langridge / Chris Samnee / Marvel Comics)
η ιστορία του Thor από την αρχή σαν υπέρcute rom/com (romantic comedy) ταινία. αδικοχαμένος τίτλος πριν καν τελειώσει τα 12 τεύχη του. -shakes fist in the air-
-
25. DV8 - Gods and Monsters
(Brian Wood / Rebekah Isaacs / DC Wildstorm)
οι ψυχοπαθείς υπερήρωες της ομάδας DV8 (ποιοί? 90s απομεινάρια της τρέλας του Warren Ellis) εγκαταλείπονται (από ποιούς?) σε ένα άγονο προϊστορικό πλανήτη κ αναλαμβάνουν τους ρόλους των Θεών στις ζωές των αντιμαχόμενων πρωτόγονων φυλών οδηγώντας τους σε πόλεμο μεταξύ τους. ο Brian Wood παίρνει τους τελευταίους χαρακτήρες που θα νοιαζόταν ο οποιοσδήποτε κ ξετυλίγει μια μοντέρνα μυθολογία με το γνωστό του μάτι για δομή, χαρακτήρες κ design
-
24. Astonishing Spider-Man / Wolverine
(Jason Aaron / Adam Kubert / Marvel Comics)
ξεκινά με τον Spider-man κ τον Wolverine παγιδευμένους στην προϊστορική εποχή (κ αυτοί?) κ κάποια στιγμή, κάπως, οδηγείται στον Wolverine πάνω στα ερείπια του αγάλματος της ελευθερίας να πυροβολεί τον Doom the Living Planet με πιστόλι οπλισμένο με την Phoenix Bullet με δύναμη ικανή να καταστρέψει ολόκληρους πλανήτες. ο Jason 'αρκουδοαγάπη' Aaron επαναπροσδιορίζει το fun κ epic. κ έχει κ σκίτσο από την υπερ-ντίβα της superhero σκηνής Adam Kubert. τι άλλο θες πια?
-
23. Amazing Spider-Man
(Dan Slott, Mark Waid, Mark Guggenheim, Fred Van Lente, Zeb Wells, Joe Kelly / Max Fiumara, Chris Bachalo, Paul Azaceta, Joe Quinones, Michael Lark κ άλλοι / Marvel Comics)
o τελευταίος χρόνος του τρις μηνιαίου Amazing Spider-man, τσίτα τα γκάζια, με όλους (ΟΛΟΥΣ) τους εικονικούς villains της αράχνης να επιστρέφουν κ να ανανεώνονται ο ένας μετά τον άλλο σε ένα καταιγιστικά εξουθενωτικό (γι'αυτόν, απολαυστικό για μας) Gauntlet μέχρι την τελική μάχη εναντίον της νεκραναστημένης οικογένειας Kravinoff κ τον αναγέννηση των χαρακτήρων της Spider-man family στο Grim Hunt.
-
22. Joe the Barbarian
(Grant Morrison / Sean Murphy / DC Vertigo)
έφηβος διαβητικός μόνος στο σπίτι παθαίνει υπογλυκαιμικό σοκ κ μέσω των παραισθήσεων του μεταφέρεται σε ένα παράλληλο σύμπαν όπου κάθε δωμάτιο του σπιτιού του είναι ένα διαφορετικό επίπεδο σε μια φανταστική χώρα που κατοικείται από τα τρανσφόρμερς του κ τα πλεημομπίλ κ νάνους πειρατές κ αυτό το cute κορίτσι στο σχολείο κ σατανικούς τύπους που σκιτσάρισε στα βιβλία του. κ τώρα πρέπει να καταφέρει με τη βοήθεια του χάμστερ-πολεμιστή του να κατέβει ως το ισόγειο κ να πιει μια σόδα πριν καταρρεύσει ο ίδιος κ ολόκληρος ο ψεύτικος (?) αυτός κόσμος του. ναι αν δεν το καταλάβατε ήδη είναι Morrison σε Vertigo τίτλο. ντρόγκες
-
21. King City
(Brandon Graham / Image Comics)
random. τελείως. κ καφρίλα. κ ότι να'ναι. κ ξεκαρδιστικό. ένας επαγγελματίας δολοφόνος κ η γάτα του εργαλείο για όλες τις δουλειές που με την κατάλληλη ένεση χρησιμοποιείται ως περισκόπιο, αντιγραφικό, όπλο, αποθηκευτικός χώρος, κλειδί, κατσαβίδι, κτλ κτλ. τρελές ντρόγκες κ καμμένα puns κ fun fun fun
-
20. Hawkeye & Mockingbird
(Jim McCann / David Lopez / Marvel Comics)
μόνο για τρελά Μαμούθ fanboys του 'Κοτσυφιού' κ των 'Εκδικητών της Δυτικής Ακτής', πραγματικά. ξέρετε ποιοι είστε. κ ο Jim McCann, ο βασιλιάς όλων αυτών/εμών, έχει το χειρότερο fag crush στην Mockingbird, τόσο ώστε να την φέρει πίσω στη ζωή, να πραγματώσει το potential for awesomeness (κ sexiness) που είχε πάντα κ να την γράψει σε δικό της τίτλο (ποιος το περίμενε), σε ένα fan-service espionage drama με αυτήν κ τον πρώην-άντρα-της-που-την-νόμιζε-νεκρή ως το 'superhero ανάλογο του Mr & Mrs Smith'. αλλά καλύτερο. duh.
-
19. New Mutants
(Zeb Wells / Leonard Kirk, Ibraim Roberson κ άλλοι / Marvel Comics)
μαλάκαμουπόσογρήγοραμεγαλώνουν (όχι). κ άλλο nostalgia-fest, με την τρίτη φουρνιά μεταλλαγμένων του σχολείου των X-Men, ξανά σε δικό τους τίτλο, με ένα συγγραφέα (τον Zeb Wells, που ειλικρινά δεν του το'χα αλλά τώρα προσκυνώ) να τους σπρώχνει επιτέλους στην ενηλικίωση μετά από μια δεκαετία παγιδευμένοι σε μια φούσκα νοσταλγίας, κ μια epic ιστορία που τους βρίσκει αποκλεισμένους στην κόλαση ενάντια στα πλέον ενηλικιωμένα κ αυτά κ σαφώς τσαντισμένα δαιμονομωρά που είχαν εγκαταλείψει εκεί κάπου στα 80s. tough.
-
18. iZombie
(Chris Roberson / Mike & Laura Allred / DC Vertigo)
η Gwen τρώει μυαλά. είναι μια πανέμορφη νεαρή ζόμπι νεκροθάφτης - που τη μέρα θάβει νεκρούς, κ τα βράδια τους ξεθάβει κ τρώει τα μυαλά τους. μαζί όμως με τα ένοχα μεταμεσονύκτια σνακ έρχονται κ οι αναμνήσεις των νεκρών, τις οποίες ζωγραφίζει κ χρησιμοποιεί σαν clues για να λύσει τους φόνους τους με τη βοήθεια των κολλητών της: το φάντασμα μιας χιπ έφηβης από τα 60s κ ενός werewolf were-terrier geekουλα. επίσης: μούμιες, σέξυ βαμπίρισσες με χόμπι το paintball κ κυνηγοί τεράτων. κ ΟΛΑ αυτά ζωγραφισμένα από το ζεύγος Allred, που πιο pop κ αγάπη δεν έχω (πάρ'τε μια γεύση από το 8σέλιδο prequel εδώ)
-
17. Sweet Tooth
(Jeff Lemire / Jose Villarubia / DC Vertigo)
μια νέα αρρώστια θερίζει την ανθρωπότητα, κ οι μόνοι που φαίνεται να έχουν ανοσία είναι τα νέα μωρά που γεννιούνται ανεξήγητα όλα ως μεταλλαγμένα υβρίδια ζώων. όπως κ ο μικρός 10χρονος Gus, το αγόρι-Bambie με την αδυναμία στις σοκολάτες κ τα καρώ πουκαμισάκια, ο οποίος μέχρι πρότινος ζούσε κρυμμένος στην καλύβα στο δάσος με τον θεοσχωρέστον πατέρα του κ τώρα προσπαθεί να επιζήσει στο δρόμο κυνηγημένος από στρατό, νταβατζήδες κ συλλέκτες. από τον ανερχόμενο Jeff Lemire, οπότε ξέρετε, πολύ φάρμα, δράμα, ενηλικίωση, χόκεϊ, αργό ποιητικό pacing, πανέμορφα rough-around-the-edges σκίτσα κ το επιπλέον για-πρώτη-φορά-σε-χρώμα πλεονέκτημα της παλέτας του μάστερ-χρωματιστή Jose Villarubia
-
16. Ultimate Spider-Man Comics
(Brian Michael Bendis / David Lafuente, Sarah Pichelli, Takeshi Miyazawa / Marvel Comics)
το απόλυτο guilty pleasure της 30άδας. o Peter Parker ως έφηβος, μένει ακόμα στης θείας May, μαζί με την γκόμενα του την μικρή γκοθού Gwen Stacy, κ τους δυο κολλητούς του... τον Human Torch κ τον Iceman. κ όλοι μαζί πάνε στην ίδια τάξη με την πρώην του Mary Jane, κ την άλλη πρώην του, την Kitty Pryde των X-Men, α κ την έφηβη θηλυκή του κλώνου που έχει επίσης υπερδυνάμεις ως Spider-Woman κ γενικά όλο αυτό το αβίαστο super-fun 'Spider-Man & His Amazing Friends' / 'Dawson's Creek' / '90210' πράγμα. δεν είμαι fan γενικά του Bendis αλλά το Ultimate Spider-Man είναι πάντα κλασσική αξία κ παίζει στα ατού του
-
τα υπόλοιπα αύριο, να μην μπουκώσει το ψαχτήρι στο amazon
Milligan ρε μουνιά! κοκομπλοκαρισμένος συγγραφέας φεύγει ταξίδι σπίτι Ιρλανδία για έμπνευση κ όταν επιστρέφει βρίσκεται μπλεγμένος στην εξαφάνιση-μυστήριο της γυναίκας του, που κάτι έχει να κάνει με το χαμό της (εκπληκτικής ομοιότητας) μάνας του, την περιοχή-απόπατο Bronx Kill της Νέας Υόρκης κ το βιβλίο που γράφει κ του οποίου ολόκληρες σελίδες εναλλάσσονται με -κ προσφέρουν clues για- την κεντρική πλοκή του μυστηρίου. ο Milligan ωμός κ fucked-up όπως πάντα κ ένα σκίτσο που μοιάζει αρχικά τόσο απλοϊκό αλλά σε παγιδεύει με τα πλούσια αισθήματα που δίνει
-
14. Dark Rain
(Mat Johnson, Simon Gane, Vertigo)
στον απόηχο της καταστροφής της Νέας Ορλεάνης από τον τυφώνα Κατρίνα δυο πρώην κατάδικοι προσπαθούν να διαρρήξουν μια (όχι κ τόσο) εγκαταλελειμμένη τράπεζα, ενώ γύρω τους ξετυλίγεται σπαραχτικά (τα'μπηξα μια κ δυο, δεν το ντρέπομαι) το δράμα κ ο πόνος μιας ολόκληρης κοινωνίας. κοντινή κ επίπονη προσωπική ματιά στα τραγικά γεγονότα της Ν. Ορλεάνης.
-
13. Return of the Dapper Men
(Jim McCann, Janet Lee, Archaia Press)
ένα σύγχρονο κλασσικό παραμύθι με την ίδια στόφα της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων ή του Μάγου του Οζ. η ιστορία της χώρας του Άνορεν όπου ο χρόνος έχει σταματήσει κ όλοι οι ενήλικες έχουν εξαφανιστεί. μένουν μόνο τα ρομποτ στην επιφάνεια να κουρδίζουν κ τα παιδιά να παίζουν όλη μέρα στα γρανάζια κάτω από την γη - κ οι δυό πληθυσμοί να μην έρχονται ποτέ σε επαφή... εκτός από ένα μικρό αγόρι κ ένα άλαλο ρομπότ, τον Ayden κ την Zoe. όλα αυτά μέχρι τον ερχομό εξ ουρανού των 314 ιπτάμενων παράξενων ενήλικων, με τα πράσινα καπέλα, τα ριγέ σακάκια κ τις ομπρέλες, των Dapper Men. έξυπνο, πολυεπίπεδο γράψιμο, πανέμορφα illustrations χρησιμοποιώντας διάφορα μέσα κ υφές από την εικαστικό Janet Lee κ ο πρόλογος από Tim Gunn για το καλτ του θέματος
-
12. X'Ed Out
(Charles Burns, Pantheon)
ο Τεν Τεν με πολλά (πολλά!) ναρκωτικά. καμμένος τυπάκος προσπαθεί στην παραζάλη από τις κόκες να συντονιστεί μεταξύ καρτούν παραίσθησης κ (λιγότερο ή περισσότερο γκροτέσκας) πραγματικότητας. πανέμορφα αρρωστημένα σκίτσο από τον δημιουργό του Black Hole, ενδιαφέρουσα σε κάθε μικρό της πάνελ ιστορία, αλλά τόσο μικρό σαν πρώτο μέρος μιας ετήσιας κυκλοφορίας. we want more bitch, and we want it now!
-
11. Mesmo Delivery
(Rafael Grampa, AdHouse Books)
ΑΙΜΑ Κ ΑΛΛΟ ΑΙΜΑ! ΒΙΑ Κ ΑΛΛΗ Κ ΑΛΛΗ ΒΙΑ! τρελό ξυλομπουνίδι, επικές αιματοχυσίες, στο πιο awesome, μη απολογητικά μονοδιάστατο, over-the-top, ενοχικά όμορφο (μαλάκαμου ΠΟΣΟ όμορφο), υπερκινητικό, done-in-one fight scene της χρονιάς. όχι, δεν έχει κάτι άλλο σαν ιστορία, κ δεν χρειάζεται. νταβραντισμένος φορτηγατζής με μυστηριώδες φορτίο κάνει στάση σε καφετέρια κ γαμιέται στο ξύλο με τα βλαχολοκάλια. καλά κ με ένα twist στο τέλος. αμέ.
-
10. Parker: The Outfit
(Darwyn Cooke, IDW)
ο διάσημος γαμάω-κ-δέρνω αντι-ήρωας Parker επιστρέφει στο δεύτερο comic adaptation των μυθιστορημάτων του Richard Stark κ βάζει στο μάτι τις επιχειρήσεις κ το κεφάλι του αρχηγού του εγκληματικού σωματείου που τον γάμησε στον πρώτο τόμο, το Outfit. απολαυστική συλλογή από ληστείες, απάτες, κάθε είδους μαλαγανιάς, καθεμιά με μια διαφορετική κ εντελώς φρέσκια / πειραματική προσέγγιση storytelling από τον πλέον master του είδους Darwyn Cooke: νουβέλες, comic strips, γραφήματα, ως κ ιστορία ειπωμένη με την μορφή παρτίδας monopoly. όλα με gritty ωμές, γρήγορες, αλλά ακριβείς πινελιές κ εκπληκτικά στησίματα. noir αυθεντικίλα.
-
9. Prime Baby
(Gene Luen Yang, First Second)
κακομαθημένος αυταρχικός 11χρονος αλητάμπουρας με μεγαλεπίβολα όνειρα κατάκτησης του κόσμου έχει βάσιμες υποψίες οτι η νέα μικρή του αδελφούλα είναι εξωγήινη, κ όταν συνειδητοποιεί ότι 'μιλάει' μόνο με πρώτους αριθμούς (αριθμοί που διαιρούνται μόνο με τον εαυτό τους κ τη μονάδα, για τους τριτοδεσμίτες) πολλαπλάσια του 'ga' η εικασίες γίνονται σχέδιο εξόντωσης. έχει όμως εντελώς άδικο? μικρούλι κ τρελά χαριτωμένο κ αστείο κ ακόμα κ λίγο συναισθηματικούλι. ga ga ga ga ga ga ga!
-
8. Falling for Lionheart
(Ilias Kyriazis, IDW)
όχι επειδή είναι κολλητός, αλλά έσπειρε φέτος o Kyriazis. υπερήρωας με μπράτσα που σκίζουν ατσάλι, αλλά τρυφερά αισθήματα που πληγώνονται με την καρδιά ενός μαρουλιού, βγάζει τον πόνο του ανεκπλήρωτου έρωτα του για την σκυλοτσούλα super-teammate του σε τσαπατσούλικα, υπερ-emo αλλά ταυτόχρονα ειλικρινά κ ok-με-άγγιξαν αυτοβιογραφικά comics (βλ. Jeffrey Brown o οποίος παρέχει κ pinup στον τόμο δείχνοντας ανωτερότητα). μέσα στον νέο κύκλο γνωριμιών του με indy comics lovers θα προκύψει κ νέο χιψτεροσυναίσθημα, η οποία όμως βέβαια κ φυσικά απεχθάνεται όλους τους νταβατζοϋπερήρωες. κ εγένετο drama. όμορφο, έξυπνο, πρωτοποριακό (κάνει κάτι πουστιές με το storytelling του που ακόμα δεν πιστεύω, άσε που σκιτσάρει ταυτόχρονα σε 4 τελείως διαφορετικά αλλά πιστευτά στυλ/είδη), αγαπησιάρικο κ γούτσου γούτσου κ δακρύβρεχτο κ διασκεδαστικό. άντε βρε!
-
7. Neil Young's Greendale
(Joshua Dysart, Cliff Chiang, Vertigo)
το έχω κάνει καραμέλα στις τελευταίες κριτικές, αλλά μαλάκαμου πόσο ΟΜΟΡΦΟ είναι κ αυτό εδώ! η ταλεντάρα Cliff Chiang μαζί με την κορυφή στο χώρο του τον colorist Dave Stewart φέρνουν στη ζωή την πόλη του Greendale (από τον ομώνυμο αφηγηματικό δίσκο του Neil Young) κ τις περιπέτειες της νεαρότερης των κοριτσιών της οικογένειας Green, Sun Green, καθώς αυτή ευαισθητοποιείται για την προστασία του περιβάλλοντος (με τρόπο που περνάει ξυστά τα όρια του corny αλλά παραμένει αληθινός) κ προσπαθεί να λύση το μυστήριο της εξαφάνισης όλων των γυναικών της οικογένειας της μετά την εφηβεία, για τι πράγμα προσπαθούν να την προειδοποιήσουν όταν την επισκέπτονται στα όνειρα της κ ποιός είναι τελος πάντων αυτός ο διαβολικά μυστηριώδης ξένος που την παρακολουθει. βάλτε στο itunes τα τραγούδια του Neil Young για ιδανικό μουσικό χαλί κ αφεθείτε
-
6. Koko Be Good
(Jen Wang, First Second)
η Koko, το άγριο, ανεξέλεγκτο, σίφουνας, δύναμη της φύσης νιάτο, που φέρνει το χάος σε κάθε της φιλία κ σχέση κ γνωριμία, αποφασίζει μετά από μια τυχαία συνάντηση με τον χαμένο στο μετακολλεγιακό πέλαγος geeky bookworm Jon να αλλάξει τη ζωή της, να γίνει ΚΑΛΟΣ άνθρωπος! δίνει όλα της τα υπάρχοντα στους φτωχούς, ξεκινά τις αγαθοεργίες, τους εθελοντισμούς, αλλά τρώει τα μούτρα της κ πάλι κ καταλήγει να ρωτά, ποιος ορίζει κ ξεχωρίζει τους καλούς από τους κακούς ανθρώπους? αξίζει να προσπαθείς να γίνεις κάτι ενάντια σε αυτό που είσαι, απλά επειδή οι άλλοι σου λένε οτι είναι το σωστό? γλυκό κ ανάλαφρο αλλά με ένα τεράστιο οδοστρωτήρα συναισθημάτων κ κρυμμένης εσωτερικής αλήθειας που σε πλακώνει κ σε κάνει κιμά εκεί που δεν το περιμένεις. κ το λατρεύεις
-
5. Revolver
(Matt Kindt, Vertigo)
ξυπνάς ένα πρωί, όπως κάθε άλλο βαρετό πρωί, να πας στη βαρετή κ άσκοπη δουλειά σου, να βγάλεις λεφτά, να μιλήσεις με την σταθερή σχέση που έχει χάσει το πάθος της, να δεις τηλεόραση, να πας για ύπνο, να ξαναξυπνήσεις, να επαναλάβεις. σήμερα το πρωί όμως σε περιμένει μια αλλαγή, μια τρομοκρατική επίθεση σκάει στη δουλειά σου, ο κόσμος σου, η χώρα σου, διαλύεται, τρέχεις με την αφεντικίνα σου, που πριν απεχθανόσουν, στους δρόμους προσπαθώντας να επιβιώσεις, παντού γύρω σου μια αφιλόξενη ζούγκλα, όλοι σε survival mode. φτάνει το βράδι κ πέφτεις να κοιμηθείς, κατάκοπος, σε ένα ασφαλές μέρος. ξυπνάς το επόμενο πρωί όμως κ όλα είναι όπως πριν, σαν να μην άλλαξε τίποτα, σαν να μην έγινε η χτεσινή μέρα, πάλι η ίδια γνώριμη ασφαλής ανούσια ρουτίνα. κοιμάσαι το βράδι καθησυχασμένος. ξυπνάς το άλλο πρωί κ ξαναβρίσκεσαι στην επόμενη μέρα της καταστροφής του κόσμου. κ το ίδιο πάλι, εναλλαγή μια μέρα εδώ μια μέρα εκεί, αλλά μόνο εσύ ξέρεις τι συμβαίνει κ θυμάσαι κ τους δυο κόσμους. κ αν έπρεπε να διαλέξεις? μια ρουτίνα χωρίς νόημα περιμένωντας το θάνατο, ή μια εφιαλτική περιπέτεια επιβίωσης που δίνει σημασία κ σκοπό στο κάθε λεπτό της ζωής σου? θα είναι τόσο εύκολη η επιλογή σου? ο Matt Kindt δίνει ρέστα, στους χαρακτήρες κ την εναλλαγή μεταξύ των δύο κόσμων, κ με το ιδιαίτερα απλό αλλά έξυπνο τρικ της εναλλαγής διχρωμίας στο σκίτσο του (γκρίζα μελάνια με μωβ σκιές στον ένα κόσμο, μωβ μελάνια με γκρίζες σκιές στον άλλο)
-
την αξιολόγηση μεταξύ των τριών θέσεων 4 εώς 2 μην την παίρνετε τις μετρητοίς. φέτος βλέπετε οι τρεις κορυφαίοι indy κομίστες αποφάσισαν να ασχοληθούν κ οι τρεις με το είδος της fake βιογραφίας κ παρέδωσαν τρεις εντελώς διαφορετικές storytelling προσεγγίσεις στο genre, με τρείς αρκούντως διαφορετικούς, αλλά εξίσου 'αντιπαθητικούς' (=δύσκολους) πρωταγωνιστές.
-
4. George Sprott (1894-1975)
(Seth, Drawn & Quarterly)
ο Seth εξέλιξε το γνωστό του στυλ (από τον Wimbledon Green) δίνοντας την ζωή του George Sprott, τοπικού αστέρα της καναδικής τηλεόρασης κ αρχάριο ντοκυμεντερίστα μέσα από τα όνειρα του, τις παιδικές αναμνήσεις του, τις μαρτυρίες των εναπομείναντων συγγενών, φίλων κ θεατών του, αποσπάσματα από τις εκπομπές κ συνεντεύξεις του. όλα δοσμένα σε σελίδες πλημμυρισμένες μέχρι σκασμού σε panels ή ανάλαφρες κ μινιμαλιστικές με τρομακτικό μεράκι κ προσοχή στη λεπτομέρεια (περιλαμβάνει μέχρι κ φωτογραφίες από μακέτες από χαρτόνι των σημαντικών κτιρίων της ιστορίας που κατασκεύασε ο ίδιος ο Seth).
-
3. Acme Novelty Library 20
(Chris Ware, Drawn & Quarterly)
πρωταγωνιστής του Chris Ware o Jordan Lint, ο οποίος γεννιέται, μεγαλώνει, λέει τις πρώτες του λέξεις, χάνει την μητέρα του, μαθαίνει να μισεί τον πατέρα του κ την μητριά του, κολλάει τον ρατσισμό του, χάνει τον κολλητό του, πάει κολλέγιο, παντρεύεται, κάνει δικά του παιδιά, απατάει, χωρίζει, συμβιβάζεται,γερνάει κ όσο κ να προσπαθεί δεν μπορεί να αποφύγει τα ίδια λάθη για τα οποία είχε μισήσει τον πατέρα του. μια ολόκληρη ζωή ξετυλίγεται μπροστά μας με την γνωστή ψυχαναγκαστική γεωμετρική εμμονή στη λεπτομέρεια που χαρακτηρίζει την δουλειά του Ware, κ εδώ βγαίνει με τη μορφή μιας αυστηρής φόρμας: μια σελίδα για κάθε χρονιά της ζωής του Jordan από την σύλληψη μέχρι το θάνατο. είναι ένα εύκολο 'storytelling gag' το οποίο όμως εδώ οδηγεί σε απίστευτες 'σκηνοθετικές' κ σεναριακές εφευρέσεις, καθώς η αφήγηση κ η δομή της εξιστόρησης σε κάθε σελίδα-ηλικία είναι μέσα από την αντίληψη του ίδιου του Jordan στην αντίστοιχη ηλικία, δηλαδή όπως αντιλαμβάνεται τον κόσμο ένα νεογνό ή ένας έφηβος ή ένας ετοιμοθάνατος
-
2. Wilson
(Daniel Clowes, Drawn & Quarterly)
ο Wilson του Daniel Clowes είναι ίσως κ ο πιο καθίκης κ ο πιο 'χαρακτήρας' από τους τρεις. εγωκεντρικός, μισάνθρωπος, περνάει τη μοναχική του ύπαρξη πιάνοντας συζητήσεις/μονολόγους με αγνώστους/περαστικούς, τους οποίους k καταλήγει συνήθως να βρίζει για την κατάντια της ζωής του(ς). τον γνωρίζουμε μέσα από μια σειρά από αυτοτελή μονοσέλιδα comic strips, στα οποία ο Clowes εναλλάσσει το στυλ του από το πολύχρωμο απολύτως καρτουνίστικο peanuts-esque στο υπερ-moody σκοτεινό έγχρωμο, ασπρόμαυρο ή δίχρωμο signature style του από προηγούμενες δουλειές, κ όλες τις ενδιάμεσες διαβαθμίσεις, δείχνωντας όλες τις εκφάνσεις, σοβαρές, αστείες, τραγικές, βαθιές ή απεχθείς, του ίδιου χαρακτήρα. σελίδα τη σελίδα βλέπουμε την ζωή του Wilson να αλλάζει καθώς χάνει τον πατέρα του, επανενώνεται με την πρώην γυναίκα του, ανακαλύπτει την κόρη που δεν ήξερε οτι είχε, πάει φυλακή, κάνει καινούριες αρχές κ τις σκατώνει κ αυτές κ συνεχίζει μέχρι τα γηρατειά του να αναζητά το νόημα της σίγουρα-βαρυσήμαντης ζωής του
-
1. Scott Pilgrim's Finest Hour
(Bryan Lee O'Malley, Oni Press)
είναι η χρονιά του Scott Pilgrim! ναι, τον έβγαλα κ καλύτερη ταινία της χρονιάς. κ είχα κ το soundtrack στα Top 5 albums της χρονιάς. αν ήταν κ στο θέατρο (πόσο γαμάτο?) θα ήταν κ αυτό λογικά στα τοπ. γιατί έχει τόσο θετική ενέργεια, τόσο ψυχή κ τόσο αγνό FUN κ αδιάλυτο AWESOME που μολύνει τα πάντα με τα οποία έρχεται σε επαφή. ο 6ος τόμος είναι κ ο τελευταίος της σειράς, κ μετά τα τόσα χρόνια αναμονής κ τα γελοιοδέστατα ψηλά expectations που είχε στήσει κατάφερε όχι μόνο να μην απογοητεύσει αλλά κ να ανεβάσει ακόμα παραπάνω τα stakes. INSANITY! απολαυστικά closure στις σχέσεις που έχει στήσει στους προηγούμενους τόμους, μικρά λατρεμένα moments για όλους τους χαρακτήρες, φοβερές ανατροπές που δένουν μικρές λεπτομέρειες από την αρχή της ιστορίας κ -φυσικά- καταιγιστική over-the-top arcade game δράση. κ γενικά: <3
Καλά, μην κοροϊδευόμαστε, 31 original graphic novels διάβασα όλα κ όλα μέσα στη χρονιά. αλλά θα γράψω top 30 για τον ελιτισμό του θέματος. θα τα ποστάρω σε 2 δόσεις σήμερα κ αύριο, κ μετά 25άδα με monthly comics. πήξιμο!
-
30. Troublemaker
(Janet & Alex Ivanovich, Joelle Jones, Dark Horse)
comics με τους ήρωες από τα γνωστά (?) διηγήματα Alex & Barnaby, έναν οδηγό αγώνων ταχύτητας κ την cute μηχανικό του που λύνουν εγκλήματα κ μπλέκουν σε φασαρίες με βουντού κ έτσι. συμπαθητικούλι αν κ αρκετά άβολο στη ροή κ την αφήγηση του κ ούτε καν αυτοτελές για την τιμή κ τον όγκο του
-
29. Brain Camp
(Susan Kim, Laurence Klavan, Faith Erin Hicks, First Second)
μια θερινή κατασκήνωση που μετατρέπει βλήτα μαθητές του 5, σε φυτά (ζόμπι) μαθητές του 20. χαζοχαρούμενο αλλά διασκεδαστικό
-
28. Fogtown
(Andersen Gabrych, Brad Rader, Vertigo Crime)
το πρώτο (ή μάλλον τελευταίο, εκτός από το Filthy Rich που δεν μπήκε καν 30αδα) σε αυτή τη λίστα από την σειρά Vertigo Crime που έβγαλε τον κώλο της φέτος από pocket hardcover mystery graphic novels. ένα τυπικό Noir ντετεκτιβικό μυστήριο με κάπως ατσούμπαλο gay καταπιεσμένο twist πρωταγωνιστή, πολλά πολλά πολλά Noir στερεότυπα αλλά πανέμορφο woof woof σκίτσο
-
27. A Sickness in the Family
(Denise Mina, Antonio Fuso, Vertigo Crime)
τα μέλη μιας ήδη δυσλειτουργικής οικογένειας αρχίζουν να δολοφονούνται μυστηριωδώς ένα προς ένα (μεταξύ τους?) αμέσως μετά το άνοιγμα μιας τεράστιας τρύπας στο πάτωμα του σαλονιού τους προς το στοιχειωμένο διαμέρισμα του κάτω ορόφου. έξυπνο σασπένς κ ανατροπές
-
26. The Chill
(Jason Starr, Mick Bertilorenzi, Vertigo Crime)
φονικό ιρλανδικό μουνί. όχι, σοβαρά. μια ιρλανδή μάγισσα κατασπαράζει τις ψυχές των αντρών που την πηδάνε, αλλά κανείς δεν μπορεί να την αναγνωρίσει αφού ο καθένας την βλέπει με τη μορφή της γυναίκας των ονείρων του. σέξι κ ανατριχιαστικό
-
25. The Playwright
(Daren White, Eddie Campbell, Top Shelf)
o ανώνυμος Σεναριογράφος κ οι εμμονές του, το σεξ, οι γυναίκες, η δουλειά του, η μοναξιά του. κυρίως η ευτυχία του εναντίον της επιτυχίας σε μια μοναχική εμμονώδη αφήγηση σε comic strip μορφή με μελαγχολικά watercolour illustrations από τον θρύλο Eddie Campbell.
-
24. Superman Earth One
(J. M. Straczynski, Shane Davis, DC Comics)
μια (ακόμα) νέα μοντέρνα άποψη για τα origins του Superman. πιο προσγειωμένο (pardon the pun) με πολλές μικρές όμορφες στιγμές κ ματιές στην ψυχολογία του μύθου που τσίμα τσίμα μπαλαντζάρουν την κοινοτυπούρα σπαντεξοέκρηξη κλασσικής superhero βίας στο δεύτερο μισό
-
23. Moving Pictures
(Kathryn & Stuart Immonen, Top Shelf)
η τέχνη κ ο απαγορευμένος πόθος στην Γαλλία τον καιρό του Β' Παγκοσμίου πολέμου. η αντιμαχία της Γαλλοκαναδής εφόρου ενός γαλλικού μουσείου τέχνης με τον Γερμανό εφοριακό που έχει αναλάβει την απογραφή των έργων τέχνης των Γάλλων, μίσος κ απέχθεια σε περίτεχνο ζιγκ ζαγκ στο χρόνο με αδυναμία κ πάθος, μια πολύπλοκη σχέση κ ένα διακριτικό γυναικείο πορτρέτο με απατηλά απλοϊκές γραμμές κ δυνατές αντιθέσεις
-
22. Afrodisiac
(Jim Rugg, Brian Maruca, Adhouse Books)
φόρος τιμής στα blaxploitation b-movies των 70s, ο καμμένος υπερ-νταβατζής των αμερικάνικων γκέτο με την υπερηρωική άφρο, το μεταλλαγμένο χάρισμα για γκομενάκια κ το χαρέμι από σέξι 'επαγγελματίες' του τα βάζει με τον Νίξον, τον Δράκουλα, τις εξωγήινες εισβολείς από την Αφροδίτη κ άλλες παρανοϊκότητες σε ένα απίστευτο κολλάζ αποσπασμάτων εξωφύλλων από την και-καλά μακρόχρονη εκδοτική του πορεία.
-
21. Noir
(Brian Azzarello, David Lapham, Alex DeCampi, Ed Brubaker, Sean Phillips, Fabio Moon, Gabriel Ba, Paul Grist, Kano, Dean Motter, Gary Phillips, Eduardo Barreto, Jeff Lemire, M.K. Perker, Rick Geary, κ.α., Dark Horse)
ανθολογία ολιγοσέλιδων crime comics από τους καλύτερους μοντέρνους του είδους. πολλά misses αλλά κ αρκετά hits: μια έφηβη απαγάγεται από συμμαθητές της κ κλειδώνεται σε κουτί για να την βιάσουν κ να την σκοτώσουν (David Lapham), μια κοπέλα στο subway συλλογίζεται τις άπειρες στροφές που μπορεί να πάρει η ζωή της αν σπρώξει ή οχι έναν άστεγο στις ράγες (DeCampi), παντρεμένα ζευγάρια παρασύρουν επίδοξους εραστές σε δολοφονικές απόπειρες (Brubaker αλλά κ Phillips), ένας καθαριστής προσπαθεί να ξεφύγει από έναν παραλογισμένο διευθυντή που σκοτώνει αβέρτα τους υπαλλήλους του το βράδι στο γραφείο (M.K. Perker) κ η αληθινή ιστορία πίσω από την δολοφονία των γονιών του Bruce Wayne (??) (Azzarello, Ba, Moon)
-
20. Hereville - How Mirka Got Her Sword
(Barry Deutsch, Abrams)
η 11χρονη εβραιοπούλα Μίρκα προτιμά να κυνηγά δράκους κ τρολλ για να κερδίσει το πρώτο της σπαθί από την μάγισσα του χωριού από το να μαθαίνει να πλέκει για να κάνει την προίκα της όπως όλα τα άλλα κορίτσια στην φανταστική αυστηρα ορθοδξοεβραϊκή κοινότητα του Hereville. υπέργλυκο κοκταίηλ τερατομυθοπλασίας κ εβραϊκών παραδόσεων με συγκινητική παιδικότητα
-
19. Set to Sea
(Drew Weing, Fantagraphics)
ένα αξιολάτρευτο μικρό σκληρόδετο βιβλιαράκι γραφικής ποίησης με αξιολάτρευτες ολοσέλιδες καρτουνίστικες illustrations. ένας τερατώδης ρομαντικός ποιητής προσπαθεί άκαρπα να γράψει για την γοητεία της θάλασσας μέχρι τη μέρα που απάγεται από πειρατές κ ανακαλύπτει την πραγματική ωμή βίαιη ομορφιά της από πρώτο χέρι
-
18. Area 10
(Christos Gage, Chris Samnee, Vertigo Crime)
αστυνομικός πέφτει θύμα ενός δολοφόνου που σκοτώνει με τρυπανισμό στο κρανίο τα θύματα του, αλλά αντί να πεθάνει αποκτά όντως προφητικά διαισθητικά όνειρα από το νέο του τρίτο μάτι που τον συνδέει (ή μήπως τον ενοχοποιεί ως) τον δολοφόνο. πανέξυπνη noir ιστορία
-
17. Grandville Mon Amour
(Bryan Talbot, Dark Horse)
ο δεύτερος αυτόνομος τίτλος στην τριλογία steampunk εγκληματικού μυστηρίου από τον θρύλο (κ διάσημο για την προσοχή του στην καλλιτεχνική κ ιστορική λεπτομέρεια) Bryan Talbot, με ήρωα τον ανθρωπόμορφο ασβό αστυνομικό ντετέκτιβ LeBrock. αυτή τη φορά προσπαθώντας να ξεσκεπάσει την δολιοφθορά που οδήγησε στην απόδραση ενός θανατοποινίτη κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του κ τη σχέση του με την αιματοβαμμένη εξέγερση των Άγγλων στην Γαλλική κατοχή. τώρα με 100% παραπάνω skunk skanks!
-
16. Tonoharu Part 2
(Lars Martinson, Pliant Press)
η απλή κ άβολη αφήγηση της απλής, βαρετής, άνευρης κ χωρίς κατεύθυνση ζωής ενός 25χρονου Αμερικάνου βοηθού καθηγητή σε ένα γιαπωνέζικο σχολείο στην μικρή πόλη του Tonoharu. κ όμως σε κοντινότερη ανάλυση συναρπαστικό σε όλα όσα παρεθέτει κ αφήνει στον αναγνώστη να συνθέσει μόνος του, όπως κ το φαινομενικά απλό καρτουνίστικο σκίτσο του στο λεπτομερώς σκιαγραφημένο τοπίο της ιαπωνικής εξοχής