Kaniviçe
İçimde bir kartalın kapatılmış kafesinde kaçamayacağını bilipte pençe izi var yüreğimin, elleri buz kesmiş bir madencinin tutsaklığı. Bir genç kızın kaniviçeye umutunu nakşetmesiydi özgürlüğüm şimdi yüzyılın sessizlik tarihçesinde geveze vicdanım desem ki yok o ben değilim vurur ayışığı yorgun düşmüş bentimin ateşine. Kulağımın da sağır edici ağıt. Duvarlarda puşt dünyaya sevgi yazmak kadar çaresizlik. Neek













