Kabul ediyorum içimde büyük travmalar yaşıyor olabilirim. Bazı yaşanmışlıklar, özellikle çocukluktan gelenler belirli bir yaştan sonra etkilermiş insanı; yaşamını etkilermiş, karakterini etkilermiş... Ancak insan yaşanmışlıklarını seçemez ben böyle bir hayatta doğdum, böyle şeyleri de yaşadım evet. Lakin hayatım, kaderim bunlar yüzünden yönlendiremez beni. Başka açılardan bakmak lazım yaşananlara, bakınca gerçekten etkilenecek şeyler ben de düşününce bunu böyle yapmam burdaki eksikliğimden mi geliyor acaba diyorum geçmişi kurcalıyorum... Ama sonra diyorum kendime içinde bir yerlerde o kız çocuğu yaşasa bile sen büyüdün ve bu hayat senin, sen nasıl yaşamak istiyorsun bu hayatı diye soruyorum kendime? Ona göre yaşa diyorum kendime, ona göre davran. Bunu yapmak çok zor farkındayım lakin ben böyleyim işte hayatı seviyorum, yaşamayı seviyorum ve bu beden geçmişle değil geleceğiyle yaşamalı. O geleceği de ben kendim inşaa etmeye çalışıyorum. Bazı yaşanacaklara engel olamam tabi ancak yaşanan şeylere de bakış açımı değiştirip devam edebilirim. Hayat bu kısa ve bazı şeyler üzerinde durup, düşünmeye gelmiyor. Ben buyum. Yaşamak istiyorum, doyasıya, seve seve, sevile sevile en çok da mutlu olarak gülümsememi ve kahkahamı hiç kaybetmeyerek...
