Très long geleden
“Ik had een collega, Els. Zij woonde in Hillegom en ze vroeg of ik het leuk vond om naar Treslong te gaan, dat ook in Hillegom was. Daar, in Treslong dus, kwam ik opa tegen. Hij bracht mij ‘s avonds naar huis, naar Amsterdam, als een echte heer.”
Dat oma zo een willekeurig verhaal start, is niet zo gek. Als Alzheimerpatiënt denk je graag aan het verleden, omdat het heden eenmaal vol gaten zit. Daarom praat ze graag over haar ouders, haar tijd op school, haar broers en zus, haar vriendinnen, en, uiteraard, haar eerste grote liefde. De dingen die bepalend zijn voor je leven, voor degene die je nu bent, herinnert ze zich wel. Dus daarom voor mijn oma, gaan we even terug in de tijd: de tijd van Treslong.
Maar eerst, je spreekt Treslong niet helemaal uit zoals de titel doet vermoeden. ‘Tres’ laat je weliswaar Frans (al spreek je de ‘s’ wel uit), maar bij ‘long’ moet je een ademhalingsorgaan voor je zien. Vergeet de spatie (ik weet het, je zou zeggen dat oma het verkeerd had, maar denk aan Nederlanders in een Zuid-Franse badplaats die vragen naar de dichtstbijzijnde McDonalds, omdat de verwende kinderen de Franse cuisine niet te hachelen vinden), en tada, je hebt een complex dat in de jaren vijftig en zestig hoogtijdagen vierde.
Dat Treslong zo in trek was bij jongvolwassenen in die tijd kwam doordat er steeds vaker bekende bands optraden. Eén daarvan, en meteen ook de grootste, was The Beatles, die door de VARA voor (een schamele) 4.500 gulden naar de bollenstreek is gehaald. Dit was voordat ze de volgende dag, 6 juni 1964, naar Blokker vertrokken, waar ze hun legendarische Nederlandse optreden gaven. En ja, dat staat meer in ons geheugen gegrift dan hun bezoekje aan Hillegom.
Roll over Beethoven (playback), opgenomen in Treslong.
Maar Treslong was meer dan een concertzaal alleen. Het complex bevatte namelijk ook een restaurant, meerdere kantoorruimtes en sinds begin jaren zeventig onder meer een grote sporthal. Helaas waren de 1.500 stoelen hier niet altijd gevuld, doordat de plaatselijke sportclubs niet genoeg animo hadden. Daarom namen de bollenbedrijven de hal in gebruik, maar ook die bleven door de aflopende interesse in met name de bollenbeurs niet lang in Hillegom.
De sporthal, 1974.
De sporthal kreeg daarom een nieuw bestemmingsplan: als uitvoeringsruimte voor grote shows. Veel bedrijven huurden de hal af voor hun knalfeesten. Fijn voor Treslong dus, maar niet voor de omwonenden. Vooral de touringcars, die zich door de smalle straatjes rond het ‘entertainmentcomplex’ moesten wurmen, zorgden voor veel overlast. Omdat dit niet langer kon, moest Treslong zijn deuren sluiten.
Nadat het pand een jaar heeft leeggestaan, is het in 2005 afgebroken voor een nieuwbouwwijk. Hoewel je zou verwachten dat deze wijk de naam draagt van het complex, is de buurt vernoemd naar de boerderij De Marel, die hier vroeger stond. Treslong ‘had’ namelijk al zijn wijk, met zijn Treslonglaan. Deze is in de jaren negentig ten noordoosten van het Treslongcomplex gebouwd en herinnert de Hillegommers aan zijn gloriedagen.
