Tuinkabouters of Hema I
Zij vouwt haar handen om haar kopje en hij draagt hem aan het oor. Een meisje met vijf stickers op haar gezicht lacht naar hen. Zij lachen niet terug. Ze zijn het soort mensen dat tuinkabouters koopt in tuincentra. Niet omdat ze tuinkabouters in hun tuin zetten, nee daar moeten ze niet aan denken. Ze kopen tuinkabouters als cadeautjes voor anderen omdat dat het item is dat je als eerst van alle items, die niet dood gaan wanneer je ze geen water geeft, tegenkomt in tuincentra. Hij leest een krant en zij leest de achterkant. Wanneer ze klaar zijn draaien ze hem om alvorens ze de bladzijde omslaan.
Ik sta op om thee te halen. Een man spreekt me aan en dacht dat ik iemand anders was dan ik bleek te zijn. Hij weet niet dat hij gelijk heeft. Het meisje naast me lacht harder dan ik dacht. Haar stem doet me aan de Efteling denken en ik weet niet waarom. Ze lijkt op alles wat ik zou willen zijn.
Wanneer ik terug kom bij de plastic stoel waar ik mijn jas over heb gehangen, staan de man en vrouw aan het tafeltje naast mij op. Ze laten de krant die ze samen lazen liggen. Zij vouwt haar handen om die van hem en hij draagt de plastic tas aan het handvat. Ze lachen samen niet naar het meisje met stickers op haar hoofd.











