neler yapıyorum? günümün büyük çoğunluğu derse odaklanmakla geçiyor. bir de konfor alanı dediğimiz bir kavram var. çalıştığım konu biraz zorlayınca konfor alanını terk etmek yerine kitabı kapatarak meseleyi görmezden geliyorum. tıpkı diğer sorunlarım gibi. şaka; diğer sorunlarımı oturup konuşuyorum, kendimle. yok ya alıyorum muhatabımı karşıma, kardeş hayırdır diyorum. kesin diyorumdur.
günde kaç saat çalışıyorum? görünürde 8. oysaki verimli geçen saatim belki üç belki iki. bu arada böyle hedef tutturulmaz. seneye yine sınava hazırlanmayı da benim bünyem kaldırmaz. az bir zaman kalmışken kendimi içten motive edemiyorsam dışsal motivasyon pompalayıp gaza geleceğiz mecbur. başlamak için motivasyonu da boşuna beklemeyin arkadaşlar, gelmiyor. proven by experience.
tam kapanma da gelmişken uyku düzenimi değiştirip herkesin uyuduğu vakitlerde çalışmaya devam. çünkü canı sıkılan değişiklik olsun diye bir oda ziyareti yapıyor, aşırı dikkat dağıtıcı. anlayanlar anladı durumu :(
ben çalışmaya çok geç başladım bu arada. o yüzden kimse yetişmez diye ümitsizliğe kapılmasın. ya da ben mi çok ponçik düşünüyorum? öyle karamsar da hiç olmuyor yav. hedefi tutturursam umudunuz olmaya geleceğim arkadaşlar :D böyle benim gibi iki üç ay varken çalışmaya başlayanlar için taktik maktik yok, bam bam bam.