Salonda yalnız bir figür…
Fırçası elinde, bakışları tuvalin içine dalmış.
Her renk, her gölge, anlatamadığı bir hikayenin nefesi gibi duruyor.
Zaman, fırçasının ucunda eriyor, düşünceleri gölgelere karışıyor.
Belki de hayat, tuvalde yaşadığı kadar gerçek değil…
Ya da belki de tuvaldeki hayat, gerçek olandan daha gerçek.
-Écho Atlas
















