&

•Atlas Ege Arel •l’enfant qui contemple l’horizon, et qui peint le monde avec ses mots.

[egarevega]

Join Les Non-Dits • Community on Tumblr

• “Herkesin fikirlerini özgürce paylaşabileceği, açık bir tartışma ve paylaşım alanı. Türk veya yabancı fark etmez, fikirleriniz burada değe

İçi̇mizde kalanlar, à voix basse.

yüksek ses istemeyen düşünceler için bir yer.

[egarevega]

Geçmişe saplanınca insan ağırlaşıyor.

Geleceğe çok bakınca ruh huzursuzlanıyor.

Ama zihin şimdiye değdiği anda, varlık sessizce yerine oturuyor.

Aslında kaçtığımız şey zaman değil, hissetmek.

Çünkü şimdi, dikkatimizi ister.

Ve dikkat… cesaret ister.

Marcus Aurelius’un dediği gibi :

“Hayatın şu andan ibarettir; geri kalanı ya yaşandı ya da belirsizdir.”

Zihnim istemediğim yerlere sürüklendiğinde, onu zorla susturmuyorum.

Sadece bedenime soruyorum:

• 5 şey görüyorum

• 4 sesi dinliyorum

• 3 şeye dokunuyorum

Düşünceler soyut, ama duyular gerçek.

Ve gerçek olan şey, zihni hep buraya çağırır.

Belki de “şimdi”

düşünülmesi gereken bir şey değil,

hissedilmesi gereken tek zamandır.

-Âme Atlas

[egarevega]

“Dünya hassas kalpler için bir cehennemdir.”

Arthur Schopenhauer

Bu cümle çoğu insanın kalbine oturur,

çünkü doğru bir yerden konuşur.

Hassas olan daha çok görür,

daha çok hisseder

ve bu dünya, ince ayarlı ruhlar için fazla gürültülüdür.

Ama cümleyi kuran kişiye bakınca,

gerçek başka bir yüzünü gösterir.

Schopenhauer insanlardan uzak dururdu,

onları küçümserdi,

merhameti teoride savunur

ama pratikte çoğu zaman ondan kaçardı.

Hayvanlara şefkatliydi ama

insanlara karşı sertti.

Hatta bir tartışmada bir kadını merdivenden itti

ve yıllarca tazminat ödemek zorunda kaldı.

Yani dünyayı cehennem gibi bulan biri,

bir başkası için gerçekten cehennem olmayı da seçmişti.

Burada durup şunu kabul etmek gerekir:

Bazen doğru sözler, doğru insanlardan çıkmaz.

Bazen bir teşhis mükemmeldir

ama tedaviyi yapan eller kirli olabilir.

Gerçek, ahlaklı olmayı garanti etmez.

Schopenhauer hassasiyetin acı getirdiğini gördü,

ama çözüm olarak sevgiyi değil, mesafeyi seçti.

İnsanlara yaklaşmak yerine

duvarlar ördü.

Belki de dünyaya bu kadar sert bakmasının sebebi,

kendi sertliğiydi.

Bu yüzden bu söz hâlâ bizi yakalar

ama bize şunu da fısıldıyor:

Hassas olmak kader değildir.

Ve acıyı görmek, acı vermeyi haklı çıkarmaz.

Dünya hassas kalpler için zor bir yer olabilir, evet.

Ama hassas kalpli biri

başkasının cehennemi olmak zorunda değildir.

Bazen mesele dünyanın kötülüğü değil,

doğruyu söyleyen kişinin

doğru kalbi taşıyıp taşımadığıdır.

-Écho Atlas

[egarevega]

Merhaba, ben Atlas Ege Arel…

Bu yeni yılda şunu yazmak istedim:

Bazen acaba gelecekteki kader bekçilerim kim olacak diye düşünüyorum.

Bazen önümdeki, gücüm yetmeyen taşları kaldıramıyorum diye üzülüyorum.

Bazen de hüzünlü mirasların acısına yenik düşüyorum.

Evet, şimdi:

Şu kadarını söyleyeyim, artık gücüm yetmeyen taşlarla uğraşmayacağım.

Şu kadarını söyleyeyim, artık hüzünlü mirasların karşısında görünmezlik kılıfı giyiceğim.

Şu kadarını söyleyeyim, artık kendimi yapamadıklarım için yetersiz hissetmeyeceğim.

Şu kadarını söyleyeyim, her yaşadığımdan ders çıkarmak zorunda değilim.

Ve son kez:

Şu kadarını söyleyeyim, kendimi habire ileriye taşımak zorunda değilim. Kendimi her boşluğu en iyi şekilde değerlendirmesi gereken biri olarak görmeyeceğim.

Çünkü zaman bazen sadece geçer öyle değilmiii.

Ve buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim:) Yeni yılın eşiğinde, zamanın ve kendi içimin kıvrımlarından süzülen birkaç düşünceyi paylaşmak istedim.

Ve unutmayın…

Hayat bazen sadece durup bakmayı, bazen de saçma sapan kahkahalar atmayı öğretir.

Zorunda olduğumuz tek şey, sahte maskeler takmadan kendi çılgınlığımızla var olmaktır.

Bazen taşlar ağırlık yapar, bazen boşluklar sessizce büyür; ama ikisi de seni kendinle tanıştırmak için vardır.:)

En büyük özgürlük, her yükü sırtlamak zorunda olmadığını fark etmektir.

Sadece olmak… kendi saçma, tuhaf ve harika halinle olmak… işte bu, en cesur ve en deli adım.

Ve belki de…

Yeni yıl, nefesin kadar yakın, adımın kadar cesur ve sadece senin kadar gerçek olacak.

Voilà ❄️

-Écho Atlas

[egarevega]

Ara verdim sandım; bugün olmadı.

[egarevega]

Kuklanın çırpınışı, insanın sessiz isyanı gibidir.

El tarafından yönlendirilen her hareket,

illüzyonlara bağlı, arzularla itilen bir varoluşu gösterir.

Yine de imkânsız bir özgürlüğe dair umut hep vardır.

Her ip, görünmez bağlarla örülmüş hayatlarımızı hatırlatır;

ne kadar tutsak olduğumuzu,

ama aynı zamanda kendi kaderimizin sanatçısı olduğumuzu.

-Écho Atlas

[egarevega]

Salonda yalnız bir figür…

Fırçası elinde, bakışları tuvalin içine dalmış.

Her renk, her gölge, anlatamadığı bir hikayenin nefesi gibi duruyor.

Zaman, fırçasının ucunda eriyor, düşünceleri gölgelere karışıyor.

Belki de hayat, tuvalde yaşadığı kadar gerçek değil…

Ya da belki de tuvaldeki hayat, gerçek olandan daha gerçek.

-Écho Atlas

[egarevega]

rien d’urgent 🤎

[egarevega]

Ce qui n’est pas dit

İnsan çoğu zaman kendini ifade ettiğini sanır;

aslında rahatsız etmeyen bir yüzünü dolaşıma sokar.

Söylenmeyenler daha ağırdır —

ce qui n’est pas dit pèse toujours plus.

l’humain ,

…geri çektiği cümlelerle şekillenir.

Anlam, insanın kendi varlığıyla

aynı odada kalabildiği anlarda ortaya çıkar;

là où le bruit s’éteint, la conscience commence.

-Âme atlas

[egarevega]

Herkes gibi yaşarsan, kim olduğunu asla bilemezsin.

Çünkü kalabalıklar güvenlidir ama yönsüzdür;

sana yol göstermez, sadece sürükler.

Kendin olmak cesaret ister.

Yanlış yapmayı, yalnız kalmayı, anlaşılmamayı göze almayı…

Ama insan ancak durup ‘ben ne istiyorum?’ diye sorduğunda

gerçekten var olmaya başlar.

Belki huzur vermez bu yol,

ama en azından sana aittir.

On ne se trouve pas dans la foule,

on se rencontre dans le silence.

-Âme Atlas

[egarevega]

Bazı şeyler

duraklamayla anlaşır.

güç,

adını koymaz.

orada olur.

kırılganlık

dağılmak değil;

yerini kaybetmemektir.

her şey temas etmek zorunda değil.

bazı anlamlar

mesafede kalır.

ve insan,

kendine eklemez.

sadeleşir.

-Âme Atlas

[egarevega]

Uyku bazen bir dinlenme değil, varoluştan geçici bir geri çekiliştir.

Uyanmaksa, aynı yükle yeniden yüzleşmektir.

-Âme Atlas

[egarevega]

Işığın her zaman doğruyu gösterdiğine hiç inanmadım.

fazla düzenliydi, fazla güvenli.

ben hep herkesin görmezden geldiği yerlere baktım.

adını koymanın kolay olmadığı şeylere.

orası karanlıktı, evet.

ama aynı zamanda davetkârdı.

ve ben beni çağıran şeylere

kendimi daha kolay bıraktım.

birini sevmek,

onu kurtarmak ya da değiştirmek değildi benim için.

yanında durabilmekti.

iyiyle kötünün arasındaki o çizgide

elini çekmeden, gözünü kaçırmadan.

tehlikeyi bilerek yaklaşmak

korkusuzluk değil.

bu, kalbinle verdiğin bilinçli bir karardır.

çünkü bazı aşklar

seni aydınlatmaz,

ama seni olduğun yere

çekip bırakır.

bazı düşüşler

yön kaybı değil,

seçilmiş bir derinliktir.

-Âme Atlas

[egarevega]

ce n’est pas si simple, n’est-ce pas

avancer sans douter

marcher

et appeler cela

« la vie »

moi, je m’arrêterai

j’avancerai lentement

parce que les choses fausses

ne peuvent pas imiter le bon moment

-Âme Atlas

[egarevega]

Le rouge me brûlait.

La nuit m’a peint en bleu.

-Âme Atlas

[egarevega]

herkes bağırarak var olmaz

bazıları…

fısıldayarak kalır

sessizlikte

ben de onlardanım

-Âme Atlas

[egarevega]

“Senden gitmek zor geldi — mais j’ai dû partir.”

-Âme Atlas