Ev alma komşu al sözü gerçekten doğru. Şu eve taşındık taşınalı üst kattakilerin çocukları her gün aralıksız gece gündüz ağlıyor ve kavga küfür sürekli. Zaten o çocuğun psikolojisi gitmiş anne baba kavgasından. Büyüyünce nur topu gibi topluma sorunları olan bir birey yetişiyor. Yan taraftakinin de ikiz küçük kızı var onlarda ağlıyor durmadan. Onlarında anneleri bi garip, kadın çocuğun ici çıkıyor aglamaktan hiçbi şey yokmuş gibi sakin sakin önüne bakıyor Gerçekten çocuktan da soğudum büyükten de ya. Çok normal bi şey istiyorum, sessizlik istiyorum ya niye bu kadar zor ? İzlediğim şeyi bastıracak kadar gürültü oluyor bazen. Mac günleri felan son ses maç açıp bi de bağırıyolar. Ulan bende izliyorum niye eşşek gibi anırıyosunuz? Bina felan iş değil küçük bi kasaba da müstakil sakin bi yerde olma hayalim var ama maddiyat yüzünden mecbur bunları çekiyoruz..
