Bir “Hayy” dedi mürîd, gönlüne devran iner,
Seyda nazar edince aşk ile seyran iner.
Ne cân bilir ne cism, ne kalb u lisan durur,
Cezbeye düşen olur, zâhirine ferman iner.
Aşkınla Hayy oluruz, ölmeden ölmek budur,
Her lahza bir sır açar, bâta bir burhan iner.
Seyda’nın adı geçse, kalbde nur u vecd doğar,
Sanki arştan kalplere, Rahmet-i Yezdan iner.
Kim “Hayy” diyip yanarsa, mest olur kahr u vefa,
Seyda’nın aşk yoluna, cân gibi kurban iner.










