Hoe die verskynsel van kleure voorkom; kleure bepaal deur strukturele eienskappe
As gevolg van die teenwoordigheid van mikroskopiese interne strukture in minerale, ja
soms verskyn verskynsels van breking, wat kleur produseer. In hierdie verband-
doen, is die sogenaamde 'Tyndall-effek' bekend, vernoem na sy ontdekker, die
Ierse fisikus John Tyndall. Dit vind uit watter grootte deeltjies
mikroskopiese deeltjies kan lig verstrooi en dit in sy verskillende dele afbreek
kleure. Hiervan word rooi gewoonlik geabsorbeer, terwyl blou is
refleks. Hierdie effek is byvoorbeeld te wyte aan die blou kleur van die
baie fyn vesels van chalcedoon kristalle.
Interne krake, vlokkies of onreëlmatighede op die minerale oppervlak kan ook aanleiding gee tot gekleurde refleksies. Die beste voorbeeld word aangebied deur die opaal, wat uit baie klein deeltjies SiO, bestaan. Die lig, wat op hierdie deeltjies reflekteer, verdeel in die kleure wat dit saamstel, wat die opaal sy kenmerkende chromatiese voorkoms gee. Dieselfde verskynsel kom voor in die baie dun lamellêre strukture van maansteen en labradoriet. Selfs in hierdie gevalle word die lig ontbind en weerkaats, wat die verskynsel van veelkleurige refleksies veroorsaak.