Ik zal simpel beginnen met 3 dingen over mij:
- Tess is niet mijn echte naam.
- Alhoewel ik het niet wil toegeven ben ik een sucker voor films/series met een romantische feel good twist.
- Ik heb altijd pech in de liefde, wat misschien punt 2 verklaard.
Geen idee waar deze 24 jarige beginnen moet, maar vandaag beginnen met schrijven leek me een goede start. Op dit moment zitten we in de corona crisis. Als je het mij vraagt een regelrechte ramp. Ik werk nu zo’n 2 weken vanuit huis en zoals iedereen kan ik niet meer naar de sportschool, kroeg, een terrasje of überhaupt normaal naar de supermarkt gaan. Nu weet ik dat ik er niks over mag zeggen, want gezondheid gaat voorop. Maar jongens, dit is niet goed voor mijn mentale gezondheid...
Ik zal het proberen uit te leggen. Als je net vrijgezel bent doe je er alles aan om niet alleen te zijn. Ik ben nu zelf bijna 2 jaar vrijgezel. Het is een soort basis stappenplan waar elke vrouw doorheen gaat:
1 om elk klein detail bel je al je beste vriendinnen. Het liefste videobellen, want ze weten je altijd op te vrolijken met hun onderkin pose of je streng aan te kijken wanneer je weer eens contact hebt met een gozer die het niet waard is.
2 je verzint allerlei manieren om aandacht te krijgen van jongens. Sad part about this one, degene waarvan je het eigenlijk niet wilt reageren terug.
3 omdat dit je mateloos irriteert en je jezelf verdrietig en alleen voelt, begin je met frustratie eten. Er is toch niemand die je tegen houdt!
4 je installeert Tinder en schrijft je in op datingsites, want je denkt in oplossingen.
5 als Tinder na vele inkomende ‘wil je een verzetje?’ berichtjes ook blijkt te falen, ga je terug naar stap 3. (really guys, zijn er nog vrouwen die hier op ingaan?)
6 er is geen stap 6. Je blijft eindeloos hangen in stap 3. Je upgrade deze stap zelfs door genadeloos veel te vreten in je, zoals ik het noem, tokkiepak!
7 je begint je leven weer op te pakken met mensen die er toe doen.
Oke, misschien heb ik wat overdreven. Niet elke vrouw gaat hier doorheen. Ik ging hier doorheen. En nee, stap 6 is geen leugen. Ik eet nu na bijna 2 jaar nog steeds als een bezetene mijn frustraties weg. Mijn punt is in ieder geval, is dat dit lijstje ook prima van toepassing blijkt te zijn tijdens deze lockdown. Zo dacht ik het ene moment alles lekker op de rit te hebben als vrijgezel, zo heb ik het andere moment weer Tinder moeten downloaden vanwege lockdown verveling en aandacht behoefte.
Ik dacht dat ik sterker was dan dit, maar na het akkefietje met Remy sloeg het noodlot om Tinder weer te downloaden toe. Dit zal ik even uitleggen... Remy is een jongen die ik al heel lang ken. Zo’n 8 jaar geleden waren we vrij serieus samen, althans dat dacht ik. Het bleek dat hij alleen zijn piemel achteraan ging en vond een meid die haar benen maar al te graag wou spreiden. Nu 8 jaar later ben ik me er vrij van bewust dat Remy niet mijn droomman is. Hij is zeker niet de knapste, te fanatiek over Ajax en hij besteed bijna al zijn vrije tijd aan shotjes drinken in de plaatselijke stamkroeg. Niet te vergeten dat de man 7 jaar ouder is dan ik, maar nog precies hetzelfde doet als toen. In die tijd keek ik tegen hem op, was het allemaal spannend. Nu wil ik een man met ambitie en dan bedoel ik niet de ambitie om meer shotjes te drinken dan vorig weekend.
Alhoewel ik weet dat hij geen boyfriend material is, kom ik iedere keer weer bij die man terecht. Via een onschuldige Snapfoto, een FB herinnering, elkaar tegen komen in de kroeg. Het leidt altijd tot hetzelfde: we flirten. De ene keer via Whatsapp, Snapchat, soms face to face. De spanning loopt leuk op en dan poeeff! Remy is van de aardbodem verdwenen. En daar gaat het mis. Juist omdat hij zo afstandelijk is op het hoogtepunt, verlang ik naar meer.
Dit liep 2 keer uit de hand. 1 keer in de kroeg op de wc. Ik ga ervan uit dat ik dit niet hoef uit te leggen. Het probleem? Hoe zeg ik dit... de spanning was eraf door teveel alcohol (😉). En de 2e keer is nu een paar weken geleden, toen alle corona maatregelen werden getroffen. De kroeg was dicht, ik had niks om te doen en I needed some goddamn attention. Dus besloot ik, zo verstandig als ik ben, om Remy te appen. Kennen jullie het kinderprogramma Phineas en Ferb en dat Isabella vraagt: ‘wat dooeeeee je?’ Beeld je dat in, dan zit je goed.
Een uur later was ik, net als Remy, bij zijn vrienden thuis. Ik kwam binnen in een typisch mannenhuis. Donker, rookwalmen, hele tafel vol drank en snacks, game geluiden en een wc met de bril omhoog. Zo’n beetje 5 uur later lagen zijn vrienden boven te slapen en ik half naakt op de bank met Remy om ons kroeg avontuur opnieuw te beleven en af te maken. Het probleem? Hoe zeg ik dit... de spanning was eraf door teveel alcohol, again!
Om een lang gênant verhaal kort te maken, Remy en ik zitten nu weer in zijn poeeff fase. Hij is van de aardbodem verdwenen en reageert nergens meer op. Wat misschien maar beter is ook! Dit leidt nergens toe, behalve hilarische videogesprekken met mijn vriendinnen. Wisten jullie dat er veel slappe grappen te maken zijn over dit verhaal?
In ieder geval kwam ik terug bij stap 4 je installeert Tinder en schrijft je in op datingsites, want je denkt in oplossingen. Geloof me... Het installeren van Tinder is nooit de oplossing, laat staan inschrijven op een datingsite. Maar daar kom ik een andere keer op terug.
