ToldByTess

[toldbytess]

Veemarkt

Ik ben altijd al gek geweest op dieren. Het is me met de paplepel ingegoten en na het afronden van mijn dieropleiding heb ik ook wat jaren in de dierenbranche gewerkt. Ik denk nog best wel vaak terug aan school, vooral de verzorgingslessen schaap vond ik leuk. 

Dieren verschillen helemaal niet zoveel van mensen. Laat me één ding verklappen over het leven als vrijgezel. Het is net alsof je continu op de veemarkt staat. Zelf ben je een ooi (vrouwelijk schaap). Je schud je wol nog wat op en laat al je rondingen goed naar voren komen. Je doet je best om te zorgen dat je niet te vet bent. Alles voor het hoogste bod! Al het geschreeuw om je heen zijn de boeren die op je bieden. Vaak wordt je gekocht voor nieuw vers bloed om mee verder te fokken. De kans dat er op je wordt geboden, gewoon omdat je eeuwig in iemand zijn groene weilandje mag grazen is nihil. 

Ik heb continu het idee alsof er op me geboden wordt. Dat er van me verwacht wordt dat ik er iedere keer goed uit moet zien, beter mijn best moet doen, gezonder moet eten... Nou til ik daar zelf niet zo zwaar aan, ze nemen me maar zoals ik ben. Met ongelijke uiers, kromme poten waar Lucille Werner nog afschuw voor heeft en teveel vet op de heupen. Ik maak mijn eigen gras wel groen. Als er immers shit op je pad komt, kun je het net zo goed als mest gebruiken. Maar het is wel vermoeiend als je iedereen om je heen al wel rustig ziet grazen in het mooie, groene, eeuwige weilandje. Wat daar vermoeiend aan is? Dat ze het zelf niet willen toegeven. 😉

Misschien heb je het wel eens gezien? Van die schapen die gemarkeerd zijn met een kleur op hun kont?! Dat is simpelweg om te herkennen of een ooi is gedekt. Dit komt doordat de dekrammen op hun buik een zogenaamd dekblok dragen. Je hebt ze in verschillende kleuren: rood, blauw, geel, groen, etc. Je kunt het zien als een markeerstift. Het is dat rammen niet kunnen schrijven, anders stond op elke rug: ‘DEZE IS GENEUKT!’ of ‘MADE IN HOLLAND’.

Zelf heb ik als ooi nog lang geen regenboog bij elkaar verzameld, al zou je dat wellicht wel denken na mijn vorige blogs. Nee, ik ben eigenlijk meer dat preutse type. Ik laat me pas dekken als ik echt gek op je ben! Of... als ik heel erg dronken ben. Of.... wanneer ik echt te lang geen seks heb gehad volgens mijn vriendinnen. Anyway! Daar gaat het niet om. 

Dankzij de markering van Julian heb ik er naast een extra kleurtje, ook een goed boek bij: ‘Waarom mannen seks willen en vrouwen liefde nodig hebben’! In dit boek zat een test ‘hoe schoor je op de relatiemarkt?’. So, guess what I did... Het blijkt dat ik een score heb van 130 punten. Ik moet zeggen, het klinkt meer dan het is en mijn enthousiasme was gauw weg. ‘Met deze groep mensen kan het nog alle kanten op. Ze kunnen gemakkelijk terugvallen, maar door hard te werken kunnen ze ook snel stijgen op de schaal van verleidelijkheid.’ Nog 3 puisten op mijn kin erbij en ik val dus in de groep van de losers. 

Over losers gesproken, Remy! Dit wandelende anuskanaal kwam niet opdagen dinsdag en negeert me weer. Ik moet eerlijk toegeven, dit zagen we natuurlijk allemaal al aankomen. Dit had ik niet hoeven vragen aan mijn Orakel boeken. Ik heb daarom besloten om hem terug te negeren en de scheidingsformulieren aan te vragen. Het goede nieuws is dat ik er nu wel twee orakel boeken bij heb dankzij hem. Ik weet nog steeds niet of ik er voor 100% in geloof, maar ik weet wel dat de antwoorden soms eng specifiek zijn. 

Zo vroeg ik bijvoorbeeld: ‘Is Remy een gigantische, tering, kut mongool?’ Geloof het of niet, maar het antwoord was: ‘De Ruitenvijf wijst op een ondubbelzinnig ja’. Vanaf dat moment raadpleeg ik deze boeken meer dan nodig is. 

Liefs Tess ❤ 

[toldbytess]

Het orakel

Zoals jullie weten ben ik vrijgezel. Nu zo’n anderhalf jaar en ik zal eerlijk zijn, ik ben nog niet eens zolang over mijn ex heen. Misschien nog wel niet. Er zijn veel dingen in mijn dagelijks leven die me aan hem herinneren. Hoe hard ik ook mijn best doe, mezelf weer opbeur, mijn leven oppak... Iedere keer met zo’n herinnering heb ik het idee alsof er stukje van mijn hart afbrokkelt. 

Ik gebruik nooit de echte namen van mensen, ik zal mijn ex dus in dit geval ook een andere naam geven, namelijk Judas. Waarom? Tijd voor een Wikipedia feitje: ‘Judas Iskariot is de discipel die voor 30 zilverlingen Jezus met een kus verraden heeft. Vanwege dit wordt de naam ook gebruikt voor verrader.’

Ik weet niet of jullie het gevoel wel eens hebben gehad, dat van ware liefde. Maar ik was er zeker van dat Judas de man was waar ik oud mee ging worden. Ik was en ben nog nooit zo gelukkig geweest als toen ik met hem was. Mijn hele leven, toekomst, zag ik met hem. Hier deed ik alles voor, automatisch, vanzelf sprekend. We hebben een geweldige tijd gehad, veel gelachen en veel gehouden van. 

Zo gelukkig als hij mij maakte, zo ongelukkig heeft hij me ook gemaakt. Ik heb al mijn energie in hem gestoken, zodat hij zich beter voelde. Keer op keer alsof het niks was, in de hoop dat ik de energie ooit terug kreeg. Terwijl ik zelf bek af en alleen in de hoek zat, liep hij vrolijk verder. Ik heb me nog nooit zo alleen gevoeld, als toen mijn ‘ware liefde’ me liet vallen. Hij heeft me verraden met een kus. 

Maar, zonder fouten kan je ook niet leren! En damn girls, ik maak veel fouten. Moge dat duidelijk zijn uit mijn blogs... Dit weekend kon natuurlijk niet achterblijven. Na een breakup heb je gezamenlijke vrienden die je blijven steunen en vrienden die je laten barsten, toch? Ik besloot om vrijdagavond langs te gaan bij Remco. Hij is één van de weinige die wel contact met me bleef zoeken en waar ik altijd welkom ben. 

En nee, ik hoor jullie al denken “heb je zijn banaan ook al gepeld?” Laat dit duidelijk zijn: ik heb niemand zijn banaan geproefd dit weekend! Remco is een lieve schat, maar ik ken niemand die zo gek is als hem. Letterlijk. Ze noemen hem ook wel de dorpsgek. Bij Remco kun je langs voor een biertje en als je gewoon even niet wil nadenken. Dit weekend was ik daar wel aan toe. 

Mike en Mara waren er ook en het was super gezellig. Muziekje, goede gesprekken, pizza en een lekker drankje. Alweer pizza? Ja! Goede verhalen beginnen altijd bij pizza toch?! Mara en ik begonnen met 1 wijntje, wat uiteindelijk 3 flessen werden en toen de wijn op was, smaakte het bier ook prima. Laten we zeggen dat het maar goed was dat ik op de fiets was gekomen. 

Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar als ik alcohol op heb, ben ik een heel ander persoon. Die dronken Tess, geloof me... Die ken ik niet. Geen idee wie ze is en waarom ze sommige dingen doet. Kennen jullie ‘slappe’ Remy nog? Dronken Tess leek het handig om hem weer te appen. Die poeeff fase was ik blijkbaar zat en ik had weer eens aandacht nodig. In plaats van de gebruikelijke Phineas en Ferb intro ‘wat dooeeeee je?’ begon ik met: ‘Hoe is het met mijn man?’

Misschien moet ik dit even uitleggen. Een tijdje terug nam een nep account van een zogenaamd te mooie vrouw contact op met Remy via Instagram. Hier stuurde hij een screenshot van naar mij toe via Snapchat, om te laten zien hoe hij haar in de maling nam. Zij vroeg aan hem of hij in een relatie zat, waarop Remy antwoordde met: ik ben getrouwd met Tess, de meest mooie kickbokster die er is. 

Ja, ik weet het, heftig: ik doe aan kickboksen! Niks om je zorgen over te maken. Ik heb namelijk nog grotere blauwe plekken van dat avontuurtje in bad met Julian, dan van mijn vechtsport. Goed, ik schrok zelf meer van het gesprek wat er volgde na mijn te fanatieke openingszin. Weten jullie nog die 2 vrienden van hem met een eigen huis? Daar zou ik zaterdagavond weer naar toe gaan en zo sloten we het gesprek af. 

Niks spannends aan, zou je denken. Dat wordt hooguit weer een keertje aan het rad draaien en naar huis gaan met het broodrooster in plaats van de hoofdprijs. Nou, uiteindelijk kreeg ik zaterdagavond een appje: ‘Hee, ik had het net even iets opgegooid, maar de jongens hadden toch liever niet dat je langs kwam. Denk dat het toch dinsdagavond wordt. Ze zijn een beetje moe van het klussen en hebben de andere mensen ook afgezegd. Van mij mag je sowieso wel komen, maar denk niet dat het wordt gewaardeerd.’ Is dit spannend? Nee! Maar dit wel: ‘En misschien is dinsdag voor ons ook beter. Kunnen we ook een keer echt samen babbelen’. SAY WHAT?! 

Sinds wanneer gaat deze man serieus doen? Oké, toegegeven, hij heeft vaker gezegd dat die zou komen en dan kwam hij nooit opdagen. Maar deze keer klonk het wel serieus. Je begrijpt: volledige paniek modus! Ik heb geen idee wat hij wil bespreken, maar dit vogeltje laat zich niet in een kooitje stoppen. Zeker niet in zijn kooitje. Dikke toedels! 

Een wijze les voor jullie: voordat je volledig lam gaat, blokkeer iedereen die je eigenlijk niet dronken hoort te appen. Dat had mij een hoop leed bespaart. Nu moet ik tot en met dinsdag in spanning leven what the hell me nu weer te wachten staat. 

Omdat ik niet tegen onduidelijkheid kan en het geduld heb van een Labrador puppy, heb ik maar het Orakel boek besteld. “Dit geheimzinnige handboek is een doe-het-zelf methode om de toekomst te leren kennen. Stel een ja-of-nee vraag en vind het antwoord binnenin.” Wanhopige tijden vragen om wanhopige maatregelen! Om het zekere voor het onzekere te nemen heb ik ook maar het Orakel boek van de liefde besteld, met alle antwoorden op liefdesvragen. Nu maar hopen dat ze op tijd binnen zijn. 

I’ll keep you posted! 

Liefs Tess ❤

[toldbytess]

Vrijgezel(lig)

Volgens mijn vriendinnen ben ik ondertussen zo erg vrijgezel geworden, dat ik nodig toe ben aan piemel. Lees: mijn zaad vragende ogen puilen uit en mijn baarmoederhals wil zo nodig aangetikt worden, dat het zeer doet zodra ik een man langs zie lopen. 

Goed, ik moet toegeven... Ik ben seksueel lang niet zo actief als ik me soms zou wensen. De avonturen met Remy waren mijn ‘hoogtepunten’ het afgelopen half jaar en we weten allemaal dat dit dus geen ‘hoogtepunt’ was. Op één of andere bijzondere wijze, uhm, trek ik altijd aan het kortste eind. 

Als ik mijn vriendinnen Dimara en Maze moet geloven, moet een portie ‘platte seks’ helemaal niet moeilijk zijn en de oplossing van mijn probleem. Verstand op nul en gaan met die banaan. Nou, die banaan is bij mij al even geleden. Ik bedoel, 1 week zonder oorbellen en mijn oorgaatjes zijn dicht gegroeid... Ik maak me oprecht zorgen over andere gaatjes! Mijn maagdenvlies is onderhand driedubbel terug gegroeid en alle kunstjes heb ik wel verleerd. 

Normaal lach ik samen met mijn vriendinnen de seks grapjes weg. Dit weekend was dat anders. Je weet toch dat je nooit je klachten moet opzoeken op Google?! Nou, als je op Google opzoekt ‘wat gebeurt er als je lang geen seks hebt?’ dan krijg je allerlei artikelen AND I PANICKED! Dus na wat aanmoediging van m'n vriendinnen was het tijd voor actie, ready to rumble. (1 zo’n artikel verklaart trouwens wel Remy zijn probleempje: ‘Lange tijd geen seks blijkt erectieproblemen bij mannen te verhogen. Use it or lose it, dus.’)

Toeval bestaat niet, daar ben ik heilig van overtuigd. En zo ook dit weekend niet. Ik kreeg een Snapchat van Julian. Julian ken ik al heel lang. Ik kan hem het beste omschrijven als een echte playboy. Hij doet aan paaldansen, is vol lof van zichzelf en zijn lichaam en draait elk onschuldig gesprek om in sextalk. Ideale situatie in dit geval, want een paar uur later zat ik bij hem thuis. 

De omschrijving die ik de vorige keer gaf aan een mannenhuis, is deze keer niet genoeg. Ik weet dat dit moeilijk voor te stellen is, maar als ik zeg mannenhuis, bedoel ik in dit geval ook echt mannenhuis. Er staat een danspaal midden in zijn woonkamer met 3 meter aan spiegelwand erbij. Een bokszak aan de zijkant. Zijn koelkast is leeg. Nee, leeg. Écht leeg! Het enige wat hij in huis heeft is koffie en whisky. Alsof 1 paal niet genoeg is, heeft hij er ook nog 1 op zijn slaapkamer. Er staat nergens een plantje of decoratie en het huis ligt vol met spullen van zijn hobby’s. Elke kamer heeft zijn eigen tv en de badkamer mist nog net een panterprint badjas. Je weet wel, zo één van Johnnie Flodder. 

Heeft iemand van jullie ooit wel eens pizza gegeten in een eenpersoons bad tijdens je one night stand?! Ik wel sinds gisterenavond... Dat is waarschijnlijk net zo ongemakkelijk als seks in een eenpersoons bad. Het komt erop neer dat ik me als een diepgevroren visstick voelde. Hij zat achter mij en ik lag met mijn rug tegen hem aan. Wat inhoudt dat hij alle knopjes kan besturen en ik niks kan doen. Over knopjes gesproken, hij probeerde de radiozender Q-Music op te zoeken met mijn tepels. En zoenen is op die manier ook niet handig. Niet alleen zijn willy werd stijf, mijn nek ook. 

Uiteindelijk hebben we het maar afgemaakt in bed, of nou ja, hij dan! #mannen Gezien die mijn naam kreunde tijdens het klaarkomen moet ik mijn vriendinnen echt even vragen of ze mijn naam voorlopig niet willen zeggen. Ik denk namelijk in beelden en dit beeld wil ik écht vergeten. 

Na een ongemakkelijke welterusten kus zijn we gaan slapen. De volgende ochtend zie ik op zijn nachtkastje, naast de massageolie, het boek ‘waarom mannen seks willen en vrouwen liefde nodig hebben’. Aangezien ik al om half 7 wakker was, heb ik dit boek zitten lezen tot 10 uur toen Julian eindelijk eens wakker werd. Ik moet zeggen, dit was best een leerzame zondagochtend. Bijvoorbeeld: ‘Mannen hebben 2 emoties. Wanneer ze niet geil zijn, maak ze dan een boterham.’ Aangezien Julian niks in huis heeft om een boterham te maken, besloot ik me maar gewoon aan te kleden en de hint te geven dat ik naar huis wou. 

Geloof me, mijn vriendinnen hadden gelijk. Het is goed dat er even gestoft is daar beneden. Maar God, wat ben ik blij dat dit een one night stand was. Voor mij even geen piemel meer. Tenminste, niet die van Julian.

Liefs Tess ❤

[toldbytess]

Drie dingen over mij...

Hi all,

Ik zal simpel beginnen met 3 dingen over mij: - Tess is niet mijn echte naam. - Alhoewel ik het niet wil toegeven ben ik een sucker voor films/series met een romantische feel good twist. - Ik heb altijd pech in de liefde, wat misschien punt 2 verklaard. 

Geen idee waar deze 24 jarige beginnen moet, maar vandaag beginnen met schrijven leek me een goede start. Op dit moment zitten we in de corona crisis. Als je het mij vraagt een regelrechte ramp. Ik werk nu zo’n 2 weken vanuit huis en zoals iedereen kan ik niet meer naar de sportschool, kroeg, een terrasje of überhaupt normaal naar de supermarkt gaan. Nu weet ik dat ik er niks over mag zeggen, want gezondheid gaat voorop. Maar jongens, dit is niet goed voor mijn mentale gezondheid... 

Ik zal het proberen uit te leggen. Als je net vrijgezel bent doe je er alles aan om niet alleen te zijn. Ik ben nu zelf bijna 2 jaar vrijgezel. Het is een soort basis stappenplan waar elke vrouw doorheen gaat: 1 om elk klein detail bel je al je beste vriendinnen. Het liefste videobellen, want ze weten je altijd op te vrolijken met hun onderkin pose of je streng aan te kijken wanneer je weer eens contact hebt met een gozer die het niet waard is.  2 je verzint allerlei manieren om aandacht te krijgen van jongens. Sad part about this one, degene waarvan je het eigenlijk niet wilt reageren terug.   3 omdat dit je mateloos irriteert en je jezelf verdrietig en alleen voelt, begin je met frustratie eten. Er is toch niemand die je tegen houdt! 4 je installeert Tinder en schrijft je in op datingsites, want je denkt in oplossingen.  5 als Tinder na vele inkomende ‘wil je een verzetje?’ berichtjes ook blijkt te falen, ga je terug naar stap 3. (really guys, zijn er nog vrouwen die hier op ingaan?) 6 er is geen stap 6. Je blijft eindeloos hangen in stap 3. Je upgrade deze stap zelfs door genadeloos veel te vreten in je, zoals ik het noem, tokkiepak!  7 je begint je leven weer op te pakken met mensen die er toe doen. 

Oke, misschien heb ik wat overdreven. Niet elke vrouw gaat hier doorheen. Ik ging hier doorheen. En nee, stap 6 is geen leugen. Ik eet nu na bijna 2 jaar nog steeds als een bezetene mijn frustraties weg. Mijn punt is in ieder geval, is dat dit lijstje ook prima van toepassing blijkt te zijn tijdens deze lockdown. Zo dacht ik het ene moment alles lekker op de rit te hebben als vrijgezel, zo heb ik het andere moment weer Tinder moeten downloaden vanwege lockdown verveling en aandacht behoefte. 

Ik dacht dat ik sterker was dan dit, maar na het akkefietje met Remy sloeg het noodlot om Tinder weer te downloaden toe. Dit zal ik even uitleggen... Remy is een jongen die ik al heel lang ken. Zo’n 8 jaar geleden waren we vrij serieus samen, althans dat dacht ik. Het bleek dat hij alleen zijn piemel achteraan ging en vond een meid die haar benen maar al te graag wou spreiden. Nu 8 jaar later ben ik me er vrij van bewust dat Remy niet mijn droomman is. Hij is zeker niet de knapste, te fanatiek over Ajax en hij besteed bijna al zijn vrije tijd aan shotjes drinken in de plaatselijke stamkroeg. Niet te vergeten dat de man 7 jaar ouder is dan ik, maar nog precies hetzelfde doet als toen. In die tijd keek ik tegen hem op, was het allemaal spannend. Nu wil ik een man met ambitie en dan bedoel ik niet de ambitie om meer shotjes te drinken dan vorig weekend.

Alhoewel ik weet dat hij geen boyfriend material is, kom ik iedere keer weer bij die man terecht. Via een onschuldige Snapfoto, een FB herinnering, elkaar tegen komen in de kroeg. Het leidt altijd tot hetzelfde: we flirten. De ene keer via Whatsapp, Snapchat, soms face to face. De spanning loopt leuk op en dan poeeff! Remy is van de aardbodem verdwenen. En daar gaat het mis. Juist omdat hij zo afstandelijk is op het hoogtepunt, verlang ik naar meer. 

Dit liep 2 keer uit de hand. 1 keer in de kroeg op de wc. Ik ga ervan uit dat ik dit niet hoef uit te leggen. Het probleem? Hoe zeg ik dit... de spanning was eraf door teveel alcohol (😉). En de 2e keer is nu een paar weken geleden, toen alle corona maatregelen werden getroffen. De kroeg was dicht, ik had niks om te doen en I needed some goddamn attention. Dus besloot ik, zo verstandig als ik ben, om Remy te appen. Kennen jullie het kinderprogramma Phineas en Ferb en dat Isabella vraagt: ‘wat dooeeeee je?’ Beeld je dat in, dan zit je goed. 

Een uur later was ik, net als Remy, bij zijn vrienden thuis. Ik kwam binnen in een typisch mannenhuis. Donker, rookwalmen, hele tafel vol drank en snacks, game geluiden en een wc met de bril omhoog. Zo’n beetje 5 uur later lagen zijn vrienden boven te slapen en ik half naakt op de bank met Remy om ons kroeg avontuur opnieuw te beleven en af te maken. Het probleem? Hoe zeg ik dit... de spanning was eraf door teveel alcohol, again!

Om een lang gênant verhaal kort te maken, Remy en ik zitten nu weer in zijn poeeff fase. Hij is van de aardbodem verdwenen en reageert nergens meer op. Wat misschien maar beter is ook! Dit leidt nergens toe, behalve hilarische videogesprekken met mijn vriendinnen. Wisten jullie dat er veel slappe grappen te maken zijn over dit verhaal? 

In ieder geval kwam ik terug bij stap 4 je installeert Tinder en schrijft je in op datingsites, want je denkt in oplossingen. Geloof me... Het installeren van Tinder is nooit de oplossing, laat staan inschrijven op een datingsite. Maar daar kom ik een andere keer op terug. 

Tess ❤