#wassernymphee

[wassernymphee]

Geçti gitti artık, yakala yakalayabilirsen.

Kelimeler unutuldu sen hatırlayacağını umarken.

O zamana özeldi söylemen gerekenler,

O an verdiğin nefesinle beraber...

Şimdi ise sıkıca tut, sakın bırakma;

Düşünerek konuş, çok da uzatma.

Sayıkladığın duyulur, çabuk unutulur,

Sesin kulaklarında birer vızıltı olarak bulunur.

Tek sende böyle olduğunu mu düşündün?

Herkes kendi hikayesinin başkahramanı,

Kendini çok mü yüksek gördün?

Defterinde sadece iki satırda adın varmış,

Seninkinde ise sayfalarca adı kalmış.

Son defa o iki hece diyerek karalamışsın adını,

O karaladığında ise yakmışsın her parçasını.

Geçti gitti artık, geri getir getirebilirsen.

Yazılanlar artık bir anı sen unutacağını umarken.

O zamana özel olan her hece,

Dolansın dursun aklında, her gece.

[wassernymphee]

Dile gelmeyen sözcükler vardır derler; yüreğin konuştuğu, gözlere yansıttığı, suskunluğa vurduğu. Ciğerlere giren her soluğun içimizi yakmasına sebep olan o sözcükler... Tıpkı ateş yutmuşçasına, yavaş yavaş yakar içimizi. Sonrasında hızını alamaz, bir anda kavurur bizi. Hıçkıra hıçkıra ağlamak isterken gözyaşlarımız içimize akar. Acıyı yok edebilecekmiş gibi; umutsuzca, çaresizce kavrulan her bir kemiğe tek tek damlar.

Lanet harfler, tam ihtiyaç duyduğumuz o anda birden yok oluverirler. Her canlının, her cansızın, her duygunun, her hareketin belirli harfleri varken; o anda hiçbir harf yoktur. Zaman geçtikçe, o lanet zaman sonsuza uzandıkça, işte ancak o zaman kendilerini göstermeye başlarlar. Her şey için çok geç kalmışken geri gelirler. Her ne kadar o saniyeler orada olmasalar da, varlığımızı oluşturan her bir saniyede bizimle olduklarından, bizim de onları tekrar kabullenişimiz oldukça kolaydır. Elden ne gelir ki zaten. Hiçbir şey.

[wassernymphee]

Bilmiyorum, sanki kimse benim hissettiğimi hissetmiyor. Bir tek ben bu denli yalnız, umutsuz, hissediyorum. Bir tek ben böylesine gereksiz yaşıyorum. Daha içimde neler dönüp dolaştığını bile tam olarak bilmiyorum. Soyutlanmış bedenimi dibe çeken kollara direncim, tek bir kelime edecek mecalim, gideceğim yere gitme sebebim, kaldığım yerde kalma sebebim... Hiçbiri kalmamış. Her şey, hiçbir şey olmuş; ben de öylece her şeyin ortasında kalmışım gibi. İçimde mutluluğa, yaşama sevincine yer kalmamış; nefesleri kesen uçurum kenarında hiçliği çağırıyormuşum gibi. Kendime “Neden?” diye soramadan, bir anda hiçliği kucaklıyormuşum gibi. En sonunda nefesim kesilmiş, sandığım yokluğun her şeyim olduğunu anlamışım da geç kalmışım gibi.

[wassernymphee]

Aşamadığım o kadar çok şey var ki...

[wassernymphee]

Beni sevmen için kendimi yetersiz sanıyordum,

Zaman geçtikçe anladım yetersiz olan sendin.

[wassernymphee]

Hayatımda beni asla ama asla bırakmayacak tek şey stresim

[wassernymphee]

Üzülüyor, yalnızlığa sığınıyor.

[wassernymphee]

Onlar yetersizdi. Bu yüzden sahip olduğuma göz koydular, elde edemedikçe elimdekini parça parça öldürdüler. Ama sorun değildi, ben kendimle ne kaldıysa sonuna kadar yetinmesini bildim.