Zie je: in werkelijkheid is er niets om af te wijzen. Maar omdat we ons van die volmaaktheid niet bewust zijn, ontstaat zelfafwijzing, en die leidt weer tot het ontstaan van onze egopatronen. En het is alleen zelfafwijzing die ze in stand houdt. Je hoeft helemaal niets aan jezelf te verbteren om een goed en waardevol mens te zijn. Gewoon ophouden met te geloven dat je het nog niet bent is voldoende. Wat het ook is dat je ziet aan jezelf, omhels het met oordeelvrij gewaarzijn. Probeer niet van jezelf te houden als je dat niet voelt: gewoon kijken zonder oordeel is voldoende. Welwillend. Vriendelijk. Ruimhartig.
Jan Guertz, Verslaafd aan liefde (p. 147)

















