Het WK voetbal staat voor de deur en ik heb nu al een stevige Oranjegriep onder de leden. Met het bekendmaken van zijn selectie heeft Marco van Basten meteen het startsein gegeven aan alle debielen die over de rug van dit prachtige evenement willen laten zien, en ook geen enkele moeite om dat te verbergen, wat voor debielen het zijn. Voor degenen die de vorige zin te moeilijk vonden, stop nú met lezen.
Want wat werd er weer een zooitje ongein op ons afgeknald de afgelopen dagen. En het wordt nog veel erger de komende weken, het einde is nog lang niet in zicht. Ik probeer zo veel mogelijk van die commercials, WK-acties en prijsvragen te ontwijken, maar dat is onbegonnen werk. Je ontkomt er niet aan. Het absolute dieptepunt is natuurlijk die Media Markt propaganda, met in de hoofdrol Louis van Gaal. Ik had Van Gaal hoog zitten als trainer, maar op deze manier verliest hij wat mij betreft in één klap al zijn mensenrechten.
Het grappige is dat de reclamebureaus die al die idiote campagnes verzinnen het niveau van alle reclames afstemmen op dat van de consument. Nu weten we dus gelijk wat voor beeld zon bureau heeft van de gemiddelde Nederlander. En ze hebben nog gelijk ook. Ik zie de stadionbeelden, die hele wereld over gaan, alweer voor me. Volwassen man, eind dertig en in het normale leven conciërge, met een oranje Pippi Lankous-muts op z'n harses. Of die vrouw van middelbare leeftijd met een oranje snor, over haar echte snor heengeplakt. Knoop in je zakdoek-niveau. En jullie dachten dat we na al dat gedoe met Hirsi Ali wat uit te leggen hadden in het buitenland?
Bij mij in de wijk lijkt de Oranjecholera ook alweer uitgebroken. Al die arme huisjes moeten verschrikkelijke metamorfoses ondergaan. En maar zeiken dat de huizen in waarde dalen. De buurman die is afgekeurd vanwege een kapotte heup en chronische rugklachten, vanaf zijn oranje-beslingerde dak: Ja, zo'n WK maakt toch speciale krachten in je los hè.
Maar de zogenaamde, serieuze journalistiek doet net zo graag mee aan al die onzin hoor. Op dit moment valt er niks te melden, maar zeg dan gewoon niets. Vroeger had je nog iemand als Edgar Davids. Die wilde Mark van Bommel nog weleens voor z'n smoel meppen. Dat is op zich nog best aardig. Maar al die nietszeggende itempjes en interviewtjes, doodmoe word ik ervan. Die journalisten stellen daarnaast nooit eens vragen die voor de kijker of lezer leuk zijn om een antwoord op te krijgen.
Ik zou bijvoorbeeld aan André Ooijer vragen waarom hij na al die jaren nog steeds als een neger praat. Kom op André, dat is zó jaren '90! Van Arjen Robben zou ik verdomd graag willen weten of hij in bed ook zoveel schwalbes maakt. Dat zijn Bernadien hem een tikje op de bips (Evert ten Napel, dank!) geeft en dat Arjen een halfuur ligt te kermen om een spons en waterzak. En aan Lange Jan vraag ik natuurlijk of hij er na al die jaren eindelijk uit is. Jan, wordt het nu Vennegoor of... ?
En toch hè, als ik vanavond een oude aflevering van Holland Sport bekijk en ik zie daar Viggo Waas en Peter Heerschop de meest vreselijke Oranjeliederen de wereld ingooien, dan zie ik mezelf alweer, getooid met oranje klomp, met plaatsvervangende schaamte de polonaise lopen als Ryan Babel ons naar de halve finale heeft geschoten. Tussen al die mensen die ik nu verfoei, hypocriet als ik ben. Nur 16 Tagen, 6 Stunden, 12 Minuten und 34 Sekunden. Godverdimme, ik heb er zin in
