#world's classics

[zamankaybolmaz]

“Daha beteri olamaz" diyebiliyorsak hala, En kötüyü tatmamışız demektir.

Kral Lear / King Lear

[zamankaybolmaz]

- Aynı şey, dedi Korkuluk, kalp değil beyin istemeliyim, çünkü aptal biri kalbi olsa bile onunla ne yapacağını bilemez. 

+ Ben kalp almalıyım dedi Teneke Adam çünkü beyin sana mutluluk veremez oysa mutluluk dünyadaki en güzel şeydir.

Oz Büyücüsü / L. Frank Baum

[zamankaybolmaz]

“Haklıydım.Bu dünyaya göre değildim.”

Guy de Maupassant / Mutluluk

[zamankaybolmaz]

Zamanı saatlerle, dakikalarla değil, güneşin doğup batmasıyla değil, onunla ölçüyordum: ”Onu gördüm - görmedim, göreceğim - görmeyeceğim, gelecek - gelmeyecek..

İvan Gonçarov / Oblomov

[zamankaybolmaz]

İnsanları kazanmak için en iyi çare onların sevdiklerini sever görünmek, doğru dediklerine doğru demek, kusurlarını övmek, her yaptıklarını alkışlamak. Yaranacak mısın, aşırı gitmekten hiç korkma. Yalan söylediğin istediği kadar belli olsun, suratından aksın, en zeki insanlar bile kanıveriyorlar dalkavukluğa. Pohpohu bastınız mı, en gülünç, en yüzsüzce söylenmiş sözleri bile yutuyorlar. Bu benim yaptığım işte insan dürüstlüğünü yitiriyor biraz; ama insanlara muhtaç oldunuz mu, uymak zorundasınız onlara. Onları başka yoldan kazanmıyorsa insan, kabahat pohpohlayanda değil, pohpoh isteyende.

Moliere / Cimri

[zamankaybolmaz]

Gözlerininin güzelliğini yazabilsem bile, Sayabilsem tek tek her gördüğümü sende, "Yalan söylüyor," diyecek gelecek kuşaklar yine, "Böylesi göksel izler olamaz dünyasal bir yüzde." Çok konuşup az söyleyen ihtiyarlar gibi küçümsenir, İşte böyle, ne varsa yılların soldurduğu sayfalarda; Hakettiğin övgülere, "Şairin coşkusu," denir geçilir, "Oluyormuş demek böyle abartmalar eski şarkılarda." Oysa bir çocuğun yaşıyor olsa o gün geldiğinde, İki kere yaşardın sen de; hem onda, hem şiirimde .

Sen Aydınlatırsın Geceyi / William Shakespeare

[zamankaybolmaz]

Sanki sol kaburgamın altında bir yerde bir ip varmış da bu ip, senin sol kaburgana sımsıkı bir kördüğümle bağlanmış. Öyle sanıyorum ki aramıza dağlar, denizler girerse bizi birbirimize bağlayan bu ip kopacak. O zaman da için için kanlarım akacakmış gibi bir kuruntuya kapılıyorum.

Jane Eyre /  Charlotte Brontë