Минув Всесвітній день шахів. Я сам дуже люблю і поважаю цю гру. У мене багато спогадів з дитинства, коли я навчився грати у свого дідуся, а потім приніс цю розвагу до свого класу в школі. Як зараз пам'ятаю, ми всі грали не дуже добре, але всім було цікаво і весело. Потім я надовго закинув це хобі і повернувся до нього, коли почався глобальний карантин. Саме тоді я відкрив для себе шахи онлайн. Таким чином, тема шахів вплинула на мою творчість і час від часу з'являється в різних роботах, але є й роботи, які повністю присвячені цій грі або її аспектам.
Роки вивчення цієї гри мали захоплюючий вплив на мій спосіб мислення і допомогли мені дізнатися більше про себе. Коли ти проходиш через багато захоплюючих ситуацій у грі, іноді дивуєшся своїм власним рішенням у грі, і це робить тебе захопленим не лише самою грою, а й твоїм суперником та твоїми власними діями. І, нарешті, як можна не малювати шахи, коли вони так приваблюють своєю естетикою?
World Chess Day has recently passed. I hold a deep affection and respect for this game. Countless memories from my childhood flood back when I first learned to play from my grandfather and later introduced this pastime to my classmates at school. I vividly recall that we weren't all skilled players, but the enthusiasm and enjoyment we experienced were unmatched. Subsequently, I put this hobby on hold for an extended period, only to return to it during the global quarantine, where I stumbled upon online chess. Consequently, the theme of chess has left an indelible mark on my creativity, frequently surfacing in various works, while some are wholly devoted to the game or its aspects.
The years spent mastering this game have had an intriguing influence on my thought processes, helping me discover more about myself. As you navigate through a myriad of intriguing scenarios in the game, you sometimes surprise yourself with the decisions you make, making you captivated not only by the chess itself but also by your opponent and your own actions. And, finally, how could one resist portraying chess when it exudes such aesthetic allure?