Discover Top Posts Tagged with #xamogelaa

Μάγκες, δεν ένιωσε στιγμή...

Εγώ πάντως, χαίρομαι που ο άνθρωπος μου με θυμάται και γελά, κι ας μην είναι εδώ.

Χαίρομαι που του έχω αφήσει όμορφες εικόνες, κι ας μένουνε στο παρελθόν.

Εγώ πάντως, χαίρομαι που έδωσα ότι είχα με όλο μου το είναι, κι ας μην πήρα πίσω τίποτα.

Είμαι ευγνώμων που μου δόθηκαν οι τόσες στιγμές μαζί του, κι ας μην ξέρω αν ήταν αληθινές.

Εγώ πάντως, χαίρομαι που κι εκείνος θυμάται ακόμη την κάθε λεπτομέρεια, κι ας μην έχουμε την ευκαιρία να τις θυμόμαστε μαζί και να γελάμε.

Εγώ πάντως, έχω μείνει εδώ, κι ας έχουν αλλάξει πολλά ανάμεσα μας.

Εμείς πάντως, είχαμε πει ένα «για πάντα», το οποίο οι μόνο οι αναμνήσεις, πλέον, κρατάνε..

#greek quotes #greek posts #xamogelaa

Patras, Greece

#xamogelaa

1ο Βράδυ

Ακουστικά στα αυτιά. Ένα κομμάτι να επαναλαμβάνεται. Ένα κομμάτι χωρίς κάποιους ιδιαίτερους στίχους που να με στιγματίζουν, μόνο η μουσική με έκανε να μελαγχολώ. Ώρα 12:00. Σκέψεις και σκέψεις. Ανοίγω οθόνη κινητού. Ώρα 02:00.

2ο Βράδυ

Ακουστικά στα αυτιά. Το ίδιο κομμάτι σε επανάληψη. Ώρα 12:00. Τα βράδυα συνήθιζα να σκέφτομαι ένα μονάχα πρόσωπο για να ηρεμήσει το μέσα μου. Εκείνο το βράδυ σκεφτόμουν την ζωή μου ένα χρόνο πριν και πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός. Ανοίγω οθόνη κινητού. Ώρα 02:15.

3ο Βράδυ

Ακουστικά στα αυτιά. Το ίδιο σκηνικό. Εκείνο το βράδυ αναπολούσα το καλοκαίρι του 2018. Τι κι αν μπαίνουμε στο 20; Εγώ εκείνο το καλοκαίρι ένιωσα χαρούμενη. Ήμουν μέλος μιας παρέας. Μιας παρέας η οποία δεν υπάρχει πια. Ήμουν με έναν άνθρωπο. Έναν άνθρωπο που δεν με κοιτάει πια. Έφταιγα εγώ; Έφταιγαν οι συνθήκες; Ανοίγω οθόνη κινητού. Ώρα 03:00.

4ο Βράδυ

Ακουστικά στα αυτιά. Αυτή τη φορά γυρίζω από το μάθημα. Ίδιο τραγούδι, η ίδια μελαγχολία. Όχι, δεν θα πάω από τον δρόμο που επιστρέφω σπίτι. Θα πάω από αυτόν που περνούσα με τα παιδιά, μήπως και πετύχω κανέναν. Αυτό. Κανέναν. Μόνο κάτι αναμνήσεις που παλεύουν να μην χαθούν. Αυτό συνάντησα. Όχι, δεν θα στείλω μήνυμα ή θα πάρω τηλέφωνο. Άλλωστε, έχουν άλλες δουλειές τώρα. Μεγάλωσαν και μαζί τους και εγώ αναλαμβάνω υποχρεώσεις. Έχουν και καινούργιες πάρεες. Δεν μπορούν να μένουν στο παρελθόν. Ούτε θα είναι το ίδιο με τότε. Όλοι αλλάξαμε.

Επιστροφή. Ώρα 12:00. Μήπως να φταίει το τραγούδι; Δεν μελαγχολούσα τόσο συχνά. Ζω στο παρελθόν; Πολύ πιθανόν. Κλαίω κάθε βράδυ για τα παλιά που δεν γυρίζουν και δεν ζω το τώρα; Εξίσου πιθανόν. Ανοίγω οθόνη κινητού. Ώρα 03:00

Κάποια βραδιά αργότερα

Έχοντας χάσει το μέτρημα, καθώς αυτή η αλυσίδα μελαγχολίας δεν λέει να σπάσει. Το ίδιο τραγούδι σε επανάληψη, παρέα με τις ίδιες σκέψεις. Καινούργιοι άνθρωποι, καινούργιες πάρεες, άλλη καθημερινότητα. Όλα καλά, μα αδιάφορα. Ίσως γελάσω μαζί τους, αλλά θα επιστρέψω και θα νιώσω ένα κενό. Ένα κενό που πριν δεν ένιωθα. Αυτό που λέμε ότι κάτι λείπει. Λείπει κάτι και δεν ξέρω ακριβώς τι. Ίσως οι μέρες που πέρασαν, ίσως οι φίλοι που χάθηκαν, ίσως ο άνθρωπος που αγάπησα και δεν με θυμάται καν. Ίσως και όλα, ίσως και τίποτα.

Ίσως να αλλάξω τραγούδι, να ακούσω πιο εύχαρο. Ίσως να αρχίσω να σκέφτομαι λίγο το μέλλον μου. Ίσως θα πρεπε να αφήσω το παρελθόν πίσω. Ίσως να είμαι η μόνη από την τότε παρέα που τα θυμάται όλα ακόμα, την κάθε ατάκα, το κάθε γέλιο. Μα, πώς να αφήσω το παρελθόν, που μόνο εκεί ένιωθα ολόκληρη; Πουτάνα μελαγχολία. Κάθε βράδυ κοιμάμαι με δάκρυα. Ανοίγω οθόνη κινητού. Ώρα 07:00.

#greek quotes #greek posts #xamogelaa

Όσα φούτερ και να βάλω,

με όσα παπλώματα κι αν σκεπαστώ,

τίποτα δεν ζεσταίνει την καρδιά μου,

όσο την ζέσταινε η αγκαλιά του.

#greek posts #greek quotes #xamogelaa

«Όσο αγαπάω μένω πίσω, κι όλο μ'αφήνεις να σ' αφήσω.»

-Πυξ Λαξ, Λάρισα, 08/06/18

#greek quotes #greek posts #πυξ λαξ #Λάρισα #xamogelaa

Έχω έναν κόμπο όταν σε βλέπω. Ξέρεις, αυτόν που δεν ξέρεις καν που βρίσκεσαι. Ξέρεις, αυτόν που δεν σε νοιάζει καν που βρίσκεσαι, αφού έχεις όλον τον κόσμο απέναντι σου. Ξέρεις, αυτόν που χάνεσαι γενικώς. Ο κόμπος δεν φεύγει όσα χρόνια κι αν περάσουν. Ήλπιζα να φύγει με τον πόνο του κορμιού μου.

Ξέρεις, πονάω λίγο όταν σε βλέπω. Ξέρεις, από πολλές απόψεις. Λίγο η καρδιά μου για όσα έγιναν, λίγο το σώμα μου που έλκεται να χαθεί στην αγκαλιά σου, ξέρεις, όπως παλιά. Λίγο και η ψυχή μου που προσπαθεί να συνηθίσει την τυπική μας σχέση. Ξέρεις, αυτά που δεν συνηθίζονται.

Ξέρεις, ζηλεύω όταν σε βλέπω. Ξέρεις, είναι περίεργο να βλέπεις τον άνθρωπο σου να προχωράει την ζωή του χωρίς να είσαι κομμάτι της. Ξέρεις τώρα, καινούργιοι άνθρωποι, καινούργιες παρέες, μέρη, συνήθειες. Πράγματα άγνωστα σε εμένα. Πράγματα άγνωστα σε "εμάς".

Ξέρεις, μου λείπεις πολύ. Είτε όταν σε βλέπω, είτε όταν δεν είσαι εκεί. Το ξέρεις άλλωστε. Πάντα μιλούσαμε με τα μάτια. Ξέρεις, θέλω να κλειστώ στην αγκαλιά σου για ώρες, ώστε να μπορώ να σου πω όσα δεν λέω σε κανέναν. Ξέρεις, δεν μιλάω σε κανέναν για εσένα πλέον. Ξέρεις, θεωρούν ότι σε ξέχασα. Φαντάσου ότι για μια στιγμή το πίστεψα ακόμη κι εγώ.

Ξέρεις, χαίρομαι όταν σε βλέπω. Χαίρομαι που βλέπω ότι είσαι καλά και χαρούμενος. Χαίρομαι που ζεις την ζωή σου και δεν αφήνεις κανέναν να στο χαλάσει αυτό, ξέρεις, όπως τότε. Χαίρομαι που ακόμα με κοιτάς με τον ίδιο τρόπο όπως και τότε. Ξέρεις, αυτό το δικό μας. Το ζωηρό, που γελάμε κάτω από τα μουστάκια μας, γιατί ξέρουμε και οι δύο τι θα γίνει αν μιλήσουμε 5 λεπτά παραπάνω.

Ξέρεις, όμως, στεναχωριεμαι και λίγο. Θλίβομαι που δεν μπορώ να σε κοιτάξω στα μάτια όπως πριν, γιατί ξέρω πως αν το κάνω δεν θα μπορώ να σταματήσω. Ξέρεις, πάντα λάτρευα τα μάτια σου. Για την ακρίβεια, πάντα χανόμουνα σε αυτά. Ξέρεις, εκείνες τις στιγμές που κοιτιόμαστε, που έχουμε μήνες να μιλήσουμε, κι όμως οι ματιές μιλάνε. Εμένα αυτές μου φτιάχνουν την κάθε μέρα.

Ξέρεις, τίποτα δεν είναι όπως παλιά. Τίποτα, πέρα από τους κόμπους, τους πόνους, τα συναισθήματα μου, ξέρεις τώρα. Ξέρεις, ακόμα σκέφτομαι πως θα ήταν να πηγαίναμε αυτό το ταξίδι που λέγαμε και να ξυπνάμε αγκαλιά. Ξέρεις, έχω αδυναμία στις αγκαλιές σου, μπορεί και γιατί είναι δικές σου δεν ξέρω. Ξέρεις, μου λείπεις. Ξέρεις, σε χάνω. Ξέρεις, δεν θέλω να φύγεις. Ξέρεις, μόνο κοντά σου νιώθω το οτιδήποτε, ακόμη κι ότι έχω συναισθήματα. Ξέρεις, πεθαίνω να σε δω. Ξέρεις, πεθαίνω να σου λείπω έστω και λίγο. Ξέρεις, σε θέλω εδώ και τώρα και πάντα. Ξέρεις, ακόμη κοιτάζω παντού μήπως και σε δω. Ξέρεις, ακόμα βγαίνω με την παρέα και σε σκέφτομαι στα κρυφά. Τίποτα από αυτά δεν έχει αλλάξει. Και ούτε θα αλλάξει.

Ξέρεις, δεν σε ξέχασα.

#greek quotes #greek posts #xamogelaa

«... Να περνάω ώρες ατέλειωτες μαζί σου.

Να μαλώνουμε και μετά να τα ξαναβρίσκουμε.

Να σου λέω: "έλα ρε παράπονο!" και να λιώνεις.

Και ύστερα, να ξαπλώνεις πάνω μου σε εκείνο το παγκάκι

και εγώ να μην μπορώ να διαλέξω.

Να χαζέψω τον ουρανό ή εσένα;

Όμως, τα μάτια σου έκρυβαν ολόκληρους γαλαξίες,

γι'αυτό η απόφαση παίρνονταν γρήγορα.

Να με αγκαλιάζεις και να νιώθω ασφαλής.

Να με φιλάς σαν να μην πέρασε μια μέρα.