6 temmuz 2025
Selam canım. Bu sene çok yoruldun. Haklısın da. Hayatını yeniliyorsun. Kendini goruyorsun. Şimdi senle oturup konuşalım.
Onu ilk gördüğüm zaman erkek arkadaşım vardı. Ama küstük. Ben de ona inat yeni biriyle tanışmak istedim. Kolay gelmişti. Bir yandan heyecanlandırmıştı da. Eğlenceli gelmişti bana. Benim adıma plan yapıyordu, eğlenmem için her şeyi yapıyordu. Aşk bu demiştim. Güçlüydü. Kararlıydı. Birlikte bir ömrü karşılayabilirdik.
Sorumluluk o zaman da almazdı. İlişkiye dair sorumlulukları da hep ben aldım. Hep ben risk alıp yola çıkan kişi oldum. Maddi olarak da hep ben paylaşan oldum. Onu yormayacağımı garanti ettiğinde adım attı hep o. Ya da ona söylensem de işleri tek başıma yapmamdan hiç rahatsız olmadı. Hep vaaddetti bana. Ama vaaddettiklerinden hiçbirini yapamadı. Kısa süreli vaatler bile olsa. Mesela sen yat ben çamaşırları asarım gibi. Onu bile yapmadı. Ben de yapar diye hep söyledim.
Ben onun için fedakar bir eş oldum. Kendimden vazgeçip onun iyiliği için ilişkinin devamı için kendime de aileme de çevreme de kırk yalan söyledim. Çoğu arkadaşımla iletişimimi kestim. Her zaman sadıktım. Sevecendim, neseliydim, anlayisliydim, her an destekçisiydim hem maddi hem manevi. Hem evde hem dışarda tüm sorumluluklarını eksiksiz yerine getiren bir eştim.
O benim için aşktı. Huzurdu, evlilikti, bir ömür yol yurumekti. Ama beni en çok ihtiyacım olan zaman yalnız bıraktı. Hiçbir zaman sorumluluk alamadığını biliyorum ama bunu tek başıma kaldiramayacağımı bilir, beni yalnız bırakmaz dedim. Hayalimle arasındaki fark sevgiydi, vicdandi, aşktı, güvendi. Beni yapayalnız bıraktı. Yardım eli uzattığımı görmedi. Beni de oğlumu da degersizlestirdi. Korkuttu. Vicdanıma bastı.
Şimdi anliyorum ki birinin beni sevmesi için önce kendisini sevmesi gerekiyor. Hayatını tek başına yoluna koyabilmeliymiş. Bağımsız olmaktan korkmamayacak, güçlü biri. Benim hayal ettiğim değil ama gerçekte olan. Şimdi anliyorum ki kendine güven en onemlisiymis. Yalnız kalınca da hiçbir şey olmuyor. Hatta güzel bile çoğu zaman. Şimdi anlıyorum ki manipüle edildiğimi anlamak yıllar sürdü ama biliyorum daha gucluyum. Farkindaligim daha yuksek. Şimdi kendimi seciyorum. Yıllardır katlandigim degersizligi kabul etmiyorum. Oğlumu da kendimi de bu manipülasyon ağından kurtariyorum. Hayatıma da böyle insanları almıyorum. Artık hayatımın ipleri benim elimde.
Kendime söz: Yavsaklar giremez.
