Sonnet
De Zwarte Nacht
Door Melle Vogt en Tao Erni
2B
De Liefde, als een rode roos in de sneeuw,
Het maakt mij warm, als het vuur des huizes,
Maar ach, daar is de nacht, de roos slaakt een schreeuw,
De nacht omringt de roos, als het water Mozes,
Oh, de stilte, de o zo mooie roos is weg,
De nacht heeft omringt,
De mooie roos, dat is pech,
Het hart is dood, als een nacht verminkt
Ik zie de bladeren vallen, ze vallen als een gewicht op de grond,
Daar gaat hij, de stilte is verbroken,
En op de laatste plek van de nacht, daar zie ik dat hij stond,
Dag roos, zei ik, de liefde wordt in het vuur verstoken,
Met zijn laatste ademtocht zakt hij in de grond,
De roos is weg, en daarmee mijn liefde verbroken










