Kendine acıdığın kadar hiç kimseye acıma, yoksa canın çok yanar.

seen from United Kingdom

seen from United States
seen from United States

seen from Greece
seen from China

seen from United States
seen from United States
seen from China

seen from Germany
seen from Germany

seen from Greece

seen from United Kingdom

seen from United States
seen from Hong Kong SAR China
seen from Italy
seen from United States
seen from United States
seen from Congo - Brazzaville

seen from United States
seen from Georgia
Kendine acıdığın kadar hiç kimseye acıma, yoksa canın çok yanar.
Ben her okuduğum kitaba bitirdiğim günü yazarım. Belki de bu yüzdendir, gittiğin günü unutamayışım.
Yinesor
Giden gitti biz sadece beklediğimizle kaldık...
Hiç çalışmamak için çok çalışmak gerekiyor. Bu ne yaman çelişki anne...
Yine sana geldim şehir. Ne güzeldin sen eskiden mutluyduk o zamanlar, şimdi ise hüznümün başkenti sen oldun. Ben senden ne kadar kaçarsam kaçayım mecburiyetler beni sana getirir. Söylesene şehir benden sonra o nasıldı? Sen bilirsin yağmurlu muydu günleri bensiz? Şimdi benim canımı yaktığın gibi onunda canını yaktın mı? O da dayanamayıp gitti değil mi senden? O bir daha yanına gelirse anlat bütün olanları. Söyle ona şehir, bir daha onun canımı yaktığı kadar kimsenin canımı yakamayacağını. Bilmeni isterim ki şehir ben yanlızlığımı onu sevdiğimden çok sevdim.
Yanlızlık,kitap dolu bir ev,bitmeyen sigaralar, gelmeyen aşklar gibi onun için kutsaldır.
Ne zaman bir duvarda bu yazıyı görsem bir hüzün çöreklenir yüreğime. Bazen o duvarla konuşmak isterim :
"Haklısın be abi gereğinden çok sevdik..." derim beni duyduğuna inanırcasına...