Kendimden kaçarken istemeden oldu her şey, karşılaşmamızın ardına tanıştığıma duyduğum memnuniyet sonra seni seviyorumlarla dolu o samimiyet.. Rastlantıydı rast gelmeyen onca güzellik, dedim ya istemeden oldu tüm bu olan biten, olmadı gerçi ama bitti işte.. Sonu mutsuz biten bi filmi başa sarınca değişmez hiçbişey sende bilirsin, olmadı bittiye bağlayadık yine istemeden, sana ben ekleyerek başlayan hikaye de son; yine aynı yalnızlığıyla başbaşa kalmış yalnız ben. İnsan düşer kanar illa ki sağı solu irili ufaklı, kalkarsın geçer sonra ama hep aynı yolda ki aynı taşa takılmak bişeyin başı mı yoksa sonu mu? Ne bileyim tıkandım kaldım işte kelimelerin nefesi karamsarlık cümlelerin ciğerleri simsiyah... Bide son bi sorum olacak ; Buram çok acıyo gibi oldu bu acı geçiyo mu?












