#yitik

[muratmesutfan]

Kendimin yoluna dikilen bir heyula gibiydim!  Hesaplaşmaların yıprattığı, artık zamanların yitiği bendim..!

Murat Mesut

[jupiterliyazar]

Kitabı aldı ve okumaya başladı. Gözleri dolu dolu… Bu kor gibi yakan tarifsiz, yitik duyguda neydi? Aradığını bulduğu an kaybetmiş, kaybettiğini ansızın karşısında bulmuş gibi. Artık içinde taşıyamadığı, ağırlığından altında ezildiği lakin üstünden kaldırıp atamadığı bir duygu. Acizliklerini ve boşluklarını bir bir hatırlatıyordu.

M.

10.05.2023

02:00

[vinceverbatim]

Hiçbir Yerde

Çünkü en nihayetinde ortamın, mekânın, ışığın, duvarların hiç önemi yok. Gökyüzünün, yağmurun altında, yazın duru suyun içinde olmanın önemi yok. Trende ya da otomobilde, birbirinden kopuk, denizanası sürüsü gibi yayılmış bulutlar arasındaki uçakta... Durağanlık da neymiş, daima ve yalnızca hareket halindeyim, varma, dönme, ya da yola çıkma beklentisindeyim. Ayağımın altında hep boşaltılacak bir bavul var, kucağımda bir çanta, içine tıkıştırılmış bir kitap, biraz para. Sonunda geçip gitmediğimiz bir yer var mı? Yönünü şaşırmış, kaybolmuş, uzaklaşmış, tutarsızlaşmış, yoldan çıkmış, altüst olmuş, yitmiş, yerini şaşırmış, toprağından sökülmüş, yabancılaşmış: Birbirine aşina sıfatlara kendimi aşina buluyorum. İşte meskenim, işte beni doğuran kelimeler.

Jhumpa Lahiri, Olduğum yer

[fthlc]

22:12

"O kadar kitap okuyup kelimeler denizinde kaybolurken kendime ait bir "nokta" bile bulamıyorum. Teselli edecek ne bir söz ne de bir kelime var. Umut desen umutsuzlukla sevgili olmuş artık. Yitip gidiyorum karanlığın sessizliğinde...

-- Fatih Alıç

[benbiryildizzerresi]

küçük detaylarda boğulmaktan yoruldum

[maiotik]

Ne, biliyor musun gönül yorgunluğu? Kendinden soğuyorsun. Sözünden soğuyorsun. Geçmişinden soğuyorsun. İnandıklarından soğuyorsun. Baktığın yüzlerden soğuyorsun. İçine bile bakmıyorsun artık. Dünya, inandığın o yitik cennet değil.

Şükrü Erbaş

[yorgunherakles]

.... yitirmek gibi bulmanın da zamanı vardır.

nazan bekiroğlu - yusuf ile züleyha

[baldirandakizehir]

Yavaş yavaş bitiyor her şey yitip gidiyor hâyaller ve umutlar. Söz veriyor son kez ıssız sokaklar.