SelamunAleyküm. Uzun süredir buralarda yoktum. Belki kimse fark etmedi. Uygulamayı silmiştim ama burası benim için içimi döktüğüm bir yer haline geldi ve gelip neler olup bittiğini anlatmak istedim. Sınavdan sonra umutluydum istediğim okulu kazanabilme ihtimalim vardı. Çok iyi netler yapmasam da yeterli netler yapmıştım yani öyle sanıyordum ama büyük bir şokla hiç beklemediğim bir sıralamayı aldım. Çok üzüldüm, istediğim okul hayalimdi ve bütün sene onun için çalışmıştım okuldakileri tanıyordum artık hangi gün sınavları var hangi gün mezuniyetleri var bir çok şeyi biliyordum. Mezuna kalsam çok büyük bir riskti çünkü orası hariç her yer geliyordu ve seneye daha iyisini yapsam bile kazanacağımın garantisi yoktu bu yüzden ailem izin vermezdi ve sanırım bende bir daha böyle bir stresi kaldıramazdım. Tercih dönemi benim için sınava çalışmaktan çok daha stresli , yorucu , yıpratıcı oldu. İstanbuldan gitmek istemiyordum ama İstanbul üniversitesini de hiç istemiyor , ısınamıyordum. Zaten bütün sene boyunca onu yazmıyacağım diyordum. Büyük konuşmamak gerektiğini büyük bir tokat yiyerek öğrendim ve yazmam dediğim yeri tercihlerde 2. Sıraya yazdım. Oysa istediğim üniversitenin yani marmaranın ikinci öğretimi tutuyordu. Çok düşündüm çok istiyordum ama benim için çok zor olucaktı ya istanbulda yaşamama rağmen ailemden ayrı yaşıycaktım ya da eve çok geç saatlerde gelicektim. Ailemde dibimizde olan-dibimizde dediğim 1 saat yol var :) - istanbul üniversitesinden önce ikinci öğretimi yazmamı desteklemedi ve istemediler böylelikle 2.öğretimi 3. Tercihime yazdım. Sonuçlar kısa sürede açıklandı. İstanbul üniversitesini kazanmıştım. Yaptığım şey salaklıktı 2. Tercihime yazmamalıydım. Çok pişman oldum, ağladım , çok üzüldüm. Etrafımdaki kimse beni anlamıyordu, sürekli başkalarının hayalleri olan yeri kazandığımı söylüyorlardı ama önemli olan benim istediğimdi. Nasibin bir daha farkına vardım çünkü tercih zamanı adeta basiretim bağlanmıştı hiç düşünmeyeceğim şekilde düşünmüş ve 2. Sıraya yazmıştım nasıl olduğuna cidden hâla anlam veremiyorum. İstanbul üniversitesini kazandığımı öğrendikten sonra bir süre çok huzursuzdum, mutlu olamıyordum, arkadaşlarım olduğum duruma karşı dikkatli değillerdi ve farkında olmadan çok üzüleceğim şeyler söylüyorlardı, bütün sene çok çok dua etmiştim en çok dua ettiğim seneydi ve kabul olmamıştı. Sonra kendime gelmeye başladım ve yaşadıklarımdan dersler almam gerektiğini anladım. Devamı diğer postta 》》
