Vrije (snel)busbanen binnen de bebouwde kom vaak levens gevaarlijk
Met de aanleg van snelbusbanen werd beoogd de reistijd op de regionale lijnen te bekorten waardoor er meer reizigers hun auto zouden laten staan en het openbaar vervoer zouden kiezen. Op deze banen krijgt het openbaarvervoer vrije doorgang en buiten de hulpdiensten het alleenrecht daar te rijden. Dit zorgt er niet alleen voor dat dat men minder met het overige verkeer rekening hoeft te houden maar werkt ook een vorm van polderblindheid in de hand. Voor de overige verkeersdeelnemers wordt de oversteek geregeld met verkeerslichten die niet voor de bus komt voor het kruisende verkeer op rood springen om zo de vrije doorgang van de bus of tram te bewerkstelligen. Op de grotere kruisingsvlakken heb je als overstekende voetganger dan al snel te maken met een 3 tal verkeerslichten die jou veilig moeten laten oversteken. Heb je bij het eerste licht groen wil dat nog niet altijd zeggen dat je bij het volgende licht ook groen hebt.
Nu zijn deze lichten ook voorzien van een geluidssignaal, dus wat kan er dan in hemelsnaam nog fout gaan. Wederom blijkt dat onze weginrichters dit doen vanachter hun bureau en niet vanuit de praktijk. Want wat blijkt, zeker 35% van de jongeren loopt tegenwoordig met oordopjes in muziek te luisteren en als men dan ook nog in gedachten is loopt men zonder daar erg in te hebben door het rode verkeerslicht.
Doordat de bussen vaak niet meer hoeven af te remmen voor de kruisingen doordat het licht als men komt aanrijden voor hen al een vrije doorgang waarborgt, ligt de snelheid hoger als van het andere verkeer op de zelfde weg dat wel moet afremmen voor de lichten en daardoor beter kan reageren op de fouten van andere verkeersdeelnemers
Op deze kruising is een aantal jaar geleden een jonge vrouw om het leven gekomen door een ongeluk met een van de bussen R net,(zie bermmonument) in dit geval de Zuidtangent die de snelverbinding tussen IJmuiden en Schiphol, Amsterdam verzorgd. Op deze lijn gebeuren regelmatig ongelukken op de kruisingsvlakken en veelal met fatale afloop. Zou het daarom niet wenselijk zijn om als weginrichter niet eens te kijken wat er aan gedaan kan worden om zulke vrije busbanen op de kruisingsvlakken veiliger te maken in plaats van te wijzen naar de verkeersdeelnemer die de fout in gegaan is. Wij weten het wel onze plaatselijke en regionale bestuurders maken geen fouten, weggebruikers wel, maar als je als beleidsmakers en weginrichters meer naar de omwonenden zou luisteren, wordt je werk wel een stuk lastiger maar zal waarschijnlijk de kans op ongevallen wel sterk verminderen
En in mijn ogen is elke verkeersdode er een te veel.