Απλοί άνθρωποι…
Today's Document

Kiana Khansmith
ojovivo
Lint Roller? I Barely Know Her
Jules of Nature

Kaledo Art

oozey mess
Monterey Bay Aquarium
No title available
d e v o n
KIROKAZE
he wasn't even looking at me and he found me

No title available
No title available
Sade Olutola
dirt enthusiast
Misplaced Lens Cap
No title available
YOU ARE THE REASON

Janaina Medeiros

seen from Colombia

seen from Colombia
seen from Colombia

seen from Colombia

seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from Brazil
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States
seen from United States

seen from United Kingdom
seen from United States

seen from United States
@tha-swthw
Απλοί άνθρωποι…
Fuck love
fuck that person that made you think like that
Θεσσαλονικη, 2018
-Αλεξ Αντονοπουλος
stress stress stress stress stress stress stress stress stress stress stress stress stress stress stress
Δεν έχεις υποχρέωση σε κανέναν να είσαι εκείνη που ήσουν χθες, προχθές, πριν ένα μήνα ή ακόμη και πριν έναν χρόνο. Αναφαίρετο δικαίωμα σου η αλλαγή. Μέχρι να γίνεις αυτό που σε κάνει ευτυχισμένη, ικανοποιημένη και γεμάτη. Χρησιμοποίησε τα μαθήματα που σου έχει δώσει η ζωή και απλά προχώρα. Κι αν πουν, άστους να λένε. Ούτως ή άλλως, πάντα λένε!
Μέσα μου υπάρχει ένα ασταμάτητο debate για το αν είσαι τελικα γλυκούλης ή μαλακας.
Θέλω να ξαπλώσουμε αγκαλιά, χωρίς να κάνουμε κάτι απαραίτητα. Απλά θέλω να σε έχω στην αγκαλιά μου για να ηρεμήσω επιτέλους.
Ακόμα πρωτίστως εμένα διαλύω
Ακόμα αναλύω τα πάντα πολύ
-Πιστεύεις στον Άγιο Βασίλη;
-Εδώ πίστεψα σε ‘σενα.
Σαν σήμερα θυμάμαι πως καθώς περπατούσα το βραδυ μόνη μου σε ένα στενο , είδα μια κυρία. Πολύ την θεωρούσαν τρελή.καθως πλησίασα της είπα γεια ,μου απαντησε γεια στην συνέχεια την ρώτησα τι κάνει και μου απαντησε καλα . Μου είπε πως δείχνω χαρούμενη.Απ'την αμηχανία μου την χαμογέλασα και συνέχισα να προχωράω.Καθώς εφευγα άκουσα την φωνή της να μου λέει “ όταν είσαι πραγματικα χαρούμενη να μην το λες πουθενά ”. Τότε δεν καταλαβενα γιατι το έλεγε αυτό.. Τώρα ομως;
Σου έλεγα “Χανόμαστε, χανόμαστε, δεν το καταλαβαίνεις;” Κι εσύ μου έλεγες “Καλά, καλά”.
Δεν γαμιεται, δεν νοιάζομαι πλέον.
Νομίζω ότι σε έκανα να με μισήσεις, όταν εσύ με αγαπούσες περισσότερο από τον ίδιο σου τον εαυτό.
- Ατελείωτος πλέον ο πόνος
Νταξει φτανει,ποτε ερχεται καλοκαιρι;
Είχα τόσα πολλά
να σου πω.
Δεν ήξερα όμως,
αν ήθελες
να ακούσεις.
@provlimatizomai
γραμμένο σε ένα θρανίο ενός λυκείου
ειρωνεία