Memento Mori @theninjangkabute - Tumblr Blog

To the boys I loved before. 😂

“Who would have thought?” Yan lagi pumapasok sa isip ko tuwing nakakausap ko sila like di talaga ako makapaniwala kasi kala ko pag nag-let go ka, tapos na. Na after mo sumuko ay dun na rin matatapos ang pagmamahal mo. Well somehow yes, the romantic love ended, but there’s something behind that. May nabuild palang relationship between you kahit di naman naging kayo, kahit umasa ka, kahit pa nasaktan ka. Hindi nagtapos yung samahan na yun at it could actually lead you to the better part nung kung ano mang nabuo nyo. Sa dalawa kong naunang minahal bago pa ang nagmamay-ari ng puso ko ngayon, gusto kong malaman nyo na lubos akong nagpapasalamat kasi nandyan kayo para sakin palagi, na kahit di man tayo nagkatuluyan ay hindi nawala yung pakialam nyo sakin. Na pinararamdam nyo na hindi baliwala kung ano mang meron dati, we ended up with the best relationship we could ever have. Higit pa kayo sa mga kaibigan ko dati pa kasi lagi kayo nangangamusta at nagpapaalala sakin na magpahinga, na wag sumuko at maging masaya. Thank you! Pakiramdam ko ngayon ay di ako nagkamali ng taong minahal dati dahil sa inyo, na hanggang sa dulo magiging thankful ako kasi minahal ko kayo. You both grew as better men, nakakaproud kayo, lahat ng narating at success nyo. Sobrang proud ako na minahal ko kayo. 🍁

There’s still a part of my heart that has you in it, my Love.

Bulong.

"Hindi masabi ang nararamdaman, di makalapit sadyang nanginginig na lang. Mga kamay na sabik sa piling mo, ang iyong matang walang mintis sa pagtigil ng aking mundo..." Halos maiyak na ako kanina! Nakakalungkot! Bakit ko nararamdaman yun? Hahaha parang tanga. Habang nandun sya at nandun ako natunog ang kantang yan. Parang may background music ang nararamdaman ko. Gusto ko mag breakdown. Gusto ko sya hawakan although magkahawak naman kami ng kamay nung una. (PS Hindi holding hands, kulitan lang) Limited. Sobrang limited. Kulang. Sobrang kulang. Bakit ganun? Kinukulit nya ako, niloloko pero bakit pag malapit sya, ayos lang. bakit pakiramdam ko gusto ko sya protektahan? Bakit parang gusto ko syang mahalin? ulit?

Mga Hindi Ko Na Pwede Sabihin Sa’yo

1. Ikaw pa rin

2. Hinintay kita

3. Hindi ako nagmahal ng iba

4. Nandito pa rin ako

5. Pwede pa rin tayo

6. Ikaw lang. Ikaw pa rin. Ikaw lang naman palagi, di ba?

7. MAHAL. PA. RIN. KITA.

Bakit yung pagmamahal mo dati na parang ipinagsisigawan at isinasampal sakin na ‘hinding-hindi kita sasaktan, gagawin ko ang lahat para hindi kita masaktan dahil mahal na mahal kita’ ay parang napuno ng alinlangan at tanong na 'hanggang kailan kita hindi masasaktan? hanggang kailan ko kakayanin gumawa ng paraan para di ka masaktan'?

Pagod.

Pagod na! Pagod na akong magpasensya.

BAKIT BA PARANG HIRAP NA HIRAP YUNG MGA LALAKING LAYUAN ANG MGA BABAENG PINAGSESELOSAN NG GF NILA?

C’mon, gusto nyo pagtiwalaan namin kayo pero lagi nyo naman pinapakita na hindi kayo deserving pagtiwalaan, tapos what?

SORRY?

Sorry! Sorry na naman? Tapos after a few days, ganun na ulit? So, mangongolekta na lang kami ng sorry nyo habambuhay? Ikauunlad ba namin yan?

Bakit ang hilig nyo gumawa ng bagay na alam nyong masasaktan kami? Bakit kami pa yung mapapaisip na baka samin yung mali? Hindi nyo ba naiisip na tuwing lalapit kayo sa ibang babae physically man or sa social media, naiisip namin na hindi kami sapat para sa inyo? Bakit sa huli kami pa yung nagkulang, kami pa yung di makaintindi, kami pa yung mali?

PS: Wag mag-jowa ng sweet sa lahat ng babae.

PPS: Treat us the way we should be treated. (naks english)

worshipgifs

Matthew 6:30, Luke 12:7, Psalm 139:13-14

worshipgifs

israelmekaniko

“PALAGI MO PA RIN PILIING MAGMAHAL”

Nang lumapag sa kauna-unahang pagkakataon si Pareng Neil sa Buwan noong 1969, ang kauna-unahang sinabi niya ay, “Doobi doobi dapp dapp Doobi doobi dapp dapp.” Chappy kasi siya that time kaya mali ang impormasyong nasagap ng NASA. Pero kung ittranslate mong mabuti, nais lamang niyang sabihin na, “Mga lodi. Okay lang me. Petmalu here.” Patunay lamang na kahit nasaan ka, kahit saang lupalop ka man ng daigdig, (the universe rather) o maging sa napakadilim na yugto ng buhay mo o maging sa napakaimposibleng bagay na hindi kayang sukatin ng iyong isipan, magiging okay din ang lahat. Kung nakaya mong mabuhay ng humigit kumulang 8,760 araw dito sa mundo, sigurado ako, kaya mong lagpasan ang isa o dalawa pang araw na dadaan. Papanaw ang bawat oras at segundo, ma-eexpire ang bawat de lata sa aparador, ngunit hanggat pinipili mong kumandirit sa takbo ng panahon, magiging okay din ang lahat. Kapag nagmahal ka tapos nasaktan, pakyu siya. Pero siguraduhin mong ang susunod na pandiwa ay ‘nagmamahal’ pa rin. (Nagmahal. Nasaktan. Nagmamahal pa rin.) Hindi mahalaga kung sa dati pa rin o sa panibagong tao naman. Ang mahalaga, patuloy kang nagmamahal. Sampung beses ka mang masaktan at mabigo, sampung beses ka rin dapat sumubok muli. At kung dumating man sa ikalabing-isang pagkakataon, patuloy mo pa ring piliing magmahal. Wala namang ibang magbibilang niyan kundi ang tsismosa mong kapitbahay. We choose to lose when we choose to love daw. Pero ang totoo mas talunan ang isang taong hindi pinipili ang magmahal. Masasaktan ka lang din naman, eh di magmahal ka na lang. Kapag nagmahal ka nang totoo, masasaktan ka din nang totoo. Pero hangga’t may kapirasong laman na patuloy na pumipintig sa kaliwang dibdib mo, buo man yan o tuluyan nang nadurog, magiging okay pa rin ang lahat. Sa ngayon, wag mo munang pilitin. Diyan ka muna pansamantala. Kabisaduhin mo sa videoke ang lahat ng kanta ni Moira at Adele. Ubusin mo ang buong pulutan kahit walang ambag. Namnamin mo ang breakdown moment ng buhay mo. Solohin mo ang spotlight. Damhin ang lahat ng sakit tapos magpahilom ka. At kapag handa ka na, ibigay mo ang isang daang porsyente ng lakas mo para sa isang milyong bagong emosyon na parating.

Magpasalamat sa lahat ng lamat. Hintaying maging muta ang lahat ng luha. Huwag matakot sumubok muli. Dahil kahit gaano man yan kasakit, wala pa ring katumbas ang sarap kapag mas lagi mong pinipiling magmahal. Magiging Okay din ang lahat.

theninjangkabute

“Kapag nagmahal ka tapos nasaktan, pakyu siya.“ HAHAHA

A hand to hold and a heart to break.

HINAWAKAN KO ANG KAMAY N’YA! I REPEAT HINAWAKAN KO ANG KAMAY N’YA!

HINAWAKAN KO ANG KAMAY NG FIRST LOVE KO SA HARAP NG JOWA KO!

Don’t get me wrong ang jowa ko ang nagdala sa akin sa harap nun! Sinabihan ko pa nga s’ya na wag n’ya ko dalhin malapit dun pero dumiretso pa rin s’ya. Iniiwasan ko talaga yun kasi everytime na makakausap ko s’ya o mapapatitig ako sa kanya naguguluhan ako. Palagi ako napapatanong sa sarili ko kung bakit ganun? Saan ba ako nagkamali? Bakit hindi s’ya ang kasama ko ngayon? Bakit hindi kami ngayon? Sobra ko naman s’ya minahal. Tinataboy ko pa nga ang mga napapalapit na boys sa akin noon (buti naka-survive ang jowa ko haha) kasi alam ko sa huli s’ya pa rin talaga. I promised myself to love him ‘today, forever and all those in between’. Pero nung hinawakan ko ang kamay n’ya.... WALA NA AKONG NARAMDAMAN kundi mahal na mahal ko na pala talaga ngayon ang boyfriend ko. Mahal na mahal ko na pala talaga si Bingsuy kaya kinaya kong talikuran na for real ang ‘today, forever and all those in between’ para sa ‘always’ na pangako namin sa isa’t-isa.

Ang problema lang naman talaga ay hindi ko pa talaga kaya ibalik ang tiwala kong nasira n’ya but, oh well, naniniwala ako na malalampasan namin yun. Ginagagu kami ni destiny but sorry mas gagu po kaming dalawa. Hahaha

Char lang yung title, cool lang pakinggan! hahaha

12.17.17

wnq-typography

True Love

Trending Blogs

Recently Viewed Blogs

Memento Mori