მე

[dreamwaitinghope]

[powerinsideyou]

[haviye-deactivated20170417]

[powerinsideyou]

ვგონებ,ბიბლიოფილობა ბედნიერებასთან ერთად ერთგვარი წყევლაა.

[dpcphotography]

Hogwarts Express

[powerinsideyou]

წავედით .

:dream:

[fuckingawesom3]

[fortokhlisgogona]

“I will remember your small room, the feel of you, the light in the window, your records, your books, our morning coffee, our noons, our nights, our bodies spilled together, sleeping, the tiny flowing currents, immediate and forever, your leg my leg, your arm my arm, your smile and the warmth of you who made me laugh again.”

— Charles Bukowski

Artwork by Philippa Rice

[pumpkiiins]

[nostalgique-art-deactivated2019]

[uabua-deactivated20161125]

[aliensfromhell]

[fotobilog]

[boundles-deactivated20210103]

….

[thestarry-n1ght]

..

შენ იცი, რომ ამ ქალაქს უყვარხარ. იცი, რომ ამ სამყაროში შენი ადგილია, მაგრამ ყოველთვის გაქცევას და წასვლას ცდილობ.. ყოველთვის გინდა, მოშორდე შენი ვერარსებობის მტანჯველ, ბრმა და ნისლისფერ განცდას  და უბრალოდ გსურს  იცოდე, რომ სადღაც, ვიღაც გელოდება და ცდილობს მაარტოობა შეგიმსუბუქოს. შენ იცი, რომ ამ მიტოვებულ, ნისლისფერ ქალაქში ვიღაცას უყვარხარ..

[gaws]

[photosbygriffin]

[dead-soulmate]

[idiotequeh]

თუ გინდა ნახო ჩემი არყოფნა,
მიყურე ყოველ დილით 
როგორ მაღვიძებს დედა,
როგორ ვდგები,
როგორ არ ვლოცულობ,
როგორ არ ვიბან ხელ-პირს,
როგორ არ ვივარცხნი თმას,
როგორ არ ვჭამ საჭმელს,
როგორ არ ვწესრიგდები,
როგორ არ ვიცვამ გაუთოვებულ ტანსაცმელს,
როგორ ვიღებ მაგიდაზე დატოვებულ ხუთლარიანს
და
როგორ გავდივარ გარეთ,
როგორ ვუკიდებ წინადღიდან შემორჩენილ სიგარეტს,
რომელიც სადარბაზოდან გაჩერებამდე უნდა მეყოს,
როგორ ვდგები გაჩერების კიდესთან,
როგორ ვიცვლი ორ სამარშუტო ტაქსს,
რომლებმაც უნივერსიტეტამდე უნდა მიმიყვანონ,
რომელიც წესით უკვე დამთვრებული უნდა მქონდეს,
რომელშიც წარმოდგენა არ მაქვს რა მინდა,
როგორ მიკითხავენ,
როგორ ვიკითხავ,
როგორ ვესწრები რამდენიმე ლექციას,
როგორ არ მესმის არაფერი რასაც მიხსნიან,
როგორ არ ესმით არაფერი რასაც არ ვამბობ,
როგორ არ მეტყობა ნერვოზი,
სიგიჟე,
ან
თვითმკვლელობის ჯერარდაუგეგმავი მცდელობა,
როგორ მინდა ვიყვირო,
როგორ ვფიქრობ იმაზე,
თუ
როგორ ცდილობენ ჩემი მშობლები
კარგი მომავალი შემიქმნან,
როგორ ვიხსენებ იმას,
თუ 
როგორ ვეუბნები დედას,
რომ 
მომავალი არ მაქვს,
ის კი არ ჩერდება,
ის კი არ მეშვება,
ის კი არ ნებდება,
ის კი არ მანებებს ცხოვრების თავის დანებებას,
როგორ არ მთავრდება ეს ყველაფერი,
როგორ ემზადება წრე მორიგი ბრუნის შესასრულებლად,
როგორ გამოვდივარ გარედან გარეთ,
მივაღწევ სახლამდე,
როგორ ვერ ვისვენებ,
როგორ ვიწყებ რაღაცის წერას,
აი ვფხიზლდები,
აი ვიღვიძებ,
აი ვიზმორები,
აი თითქმის გეძახი,
აი თითქმის ვარ
და
უკვე ღამის ოთხი საათია,
მერე დედის ცხოვრებაგატეხილი ხმა,
დაწექი,
ხვალ ადრე ხარ ასადგომიო,
მივდივარ,
ვწვები
და
მერე ვფიქრობ
და
მერე ვგრძნობ
და
მერე განვიცდი,
რომ
ყოფნაზე დიდხანს გრძელდება არყოფნა,
რომ
ყველაფერი ჩემს ირგვლივ ხდება,
მაგრამ 
ცენტრში სხვა დგას. 
_____
ლაშა მარგიანი

[gusty]

By: Jess Ruby

[abduction]